Hoofdtekst
RK: We zitten hier dus op zo'n leugenbankje. Wordt dit hele hokje de leugenbank genoemd, inclusief.....
RR: Dit hokje ja, wordt alleen de luegenbank genoemd...
RK: Met dat buitenste....
RR: Met dat buitenste er om heen ja. Dan ken we met de zon meedraaien.
RK: Oh echt...u draait met de zon mee?[lacht]
RR: Ja, ja, ja.
Als 'ie hier 's middags schijnt, zitten we daar. En als 'ie 's morgens schijnt, zitten we hiero. Hier zo voor. We draaien gewoon met de zon mee.
RK: En zit u hier echt elke dag?
RR: Iedere dag komen we hier.
RK: En u bent niet de enige?
RR: Nee, een man of zes, zeven, komen hier wel. Acht soms.
RK: En die mensen die hier komen, die acht man...zes of zeven man...zitten die hier al járen?
RR: Nou ja, die 65 zijn, die komen hier van lief en lee heen. En dit is eigenlijk nog steeds voor de 65-jarigen. Voor de 65-plussers, zal'k maar zeggen. De jeugd die zie je hier niet, ja, alleen voor slopen. Die slopen nog wel eens wat.
RK: U zei, dit soort leugenbankjes, die hebben ze overal wel...
RR: Ja, hier in alle visafdelingen...waar visserlui zijn geweest, daar zijn die leugenbakjes ook wel. Als je op Urk komt, daar heb je ook een hele grote.
RK: En dit leugenbankje staat hier sinds....?
RR: Nou, een jaar of vijf, zes, plus minus.
RK: En dat is gemaakt omdat het voormalige leugenbakje verkocht werd?
RR: Ja, die is toen bij dat restaurant getrokken, daarzo.
RK: Dat is er bij gebouwd of zat er al aan vast?
RR: Nee, dat stond er al aan vast, daar stond vroeger de sneeuwploeg in. De scheepschuimer (zeeschuimer?). Daar hebben we toen wat stoelen neergezet, en alles.
[verteller geeft informatie over zichzelf; niet opgenomen]
RK: Die leugenbankjes...sinds wanneer zijn die er? Moet ik dan denken aan 1900, of zelfs nog vroeger?
RR: Ja, is wel in 1900 van lief en lee opgeschoten[?], toen die visserlui, waren toen 65 jaar...dat was al meer dan helft in 1900 hoor.
RK: Maar daarvoor niet?
RR: Nee, daarvoor was dat niet zo.
Toen die oude visserlui allemaal met pensioen waren, toen kwam dat van lief en lee op. Allemaal alle oude mensen met een stuk tabak achter de kiezen, pruimtabak achter de kiezen...dan liepen ze allemaal mee in een rijtje[?], zo...en dan was omgedraaid, en dan was fsttttt....dat werd uitgespuugd. En zo ging dat toen met die ouden. Nou wordt er niet meer gekauwd, ja.
RK: Dus vroeger waren er de oude, pruimtabak spugende mannetjes...
RR: Ja. Dat waren de mannetjes. Was iedereen aan het pruimen.
RK: Maar het heet niet voor niets 'leugenbank'...dus dan denk ik...
RR: Na, dat er gelogen wordt, zal'k maar zeggen...hier wordt niks verteld dat waarheid is. Maar dat is niet zo. Het wordt gewoon genoemd aan de mensen die vakantie hebben, die komen er...er is een leuke spreuk hier hoor, die blijven er allemaal voor staan. Ja. Er wordt wel eens gelogen, maar ach, ja, dat moet je nemen met een beetje zout hè.
RK: Ja. Maar was het vroeger meer? Stonden er echt mensen om bekend dat ze hier leugens gingen vertellen?
RR: Ah ja, die waren er wel bij. Die zaten elkaar wat op te jennen hè. D'r was een mannetje, die wist alles beter...en die ander, die wist het nòg even beter. Dan had je dat spul al los hè.
RK: En die leugenverhalen, waren dat dan vooral sterke verhalen, om op te scheppen?
RR: Na ja, die waren er ook bij, ja.
Als de één zei, 'k zal maar zeggen: "Ik heb de aardappels daar weg..."...en de ander zei: "Ik heb ze daar weg, daar waren ze veel beter." Dat ging gewoon tegen elkaar op. Want die ander moest er boven overheen slaan. Met z'n praatjes. Ja, ja.
RK: Maar werden er ook wel eens sterke leugenverhalen verteld, op een grappige manier, van die humoristische verhalen?
RR: Ja, die hadden ze er ook wel bij hoor. Die zaten er ook wel bij.
RK: En weet u wat van die verhalen?
RR: Nou nee, dat kan ik allemaal niet onthouden. Die mensen zijn al zo veel jaren weg, ennuh...
RK: Maar dat gebeurt nu niet meer?
RR: Nee, want die mensen die wisten meer, hè...die hadden vroeger op zee gezeten en alles...en, die kwam in ieder land. Er was één bij, die heeft de hele wereld over gezworven en die wist alles overal te vertellen en zo. En ja, zo ging dat verder. Dit is een nieuwe generatie en die moet zich eerst helemaal weer opwerken. 'Ie wil wel wat wat vertellen en zo...
Oh, m'n neef komt er ook aan, die weet ook wel wat van Zoutkamp.
En zo ging dat nou allemaal steeds heen en waar. Wat ze vroeger meemaakten op die schepen en wat ze nou meemaken...dat is helemaal omgedraaid.
RR: Dit hokje ja, wordt alleen de luegenbank genoemd...
RK: Met dat buitenste....
RR: Met dat buitenste er om heen ja. Dan ken we met de zon meedraaien.
RK: Oh echt...u draait met de zon mee?[lacht]
RR: Ja, ja, ja.
Als 'ie hier 's middags schijnt, zitten we daar. En als 'ie 's morgens schijnt, zitten we hiero. Hier zo voor. We draaien gewoon met de zon mee.
RK: En zit u hier echt elke dag?
RR: Iedere dag komen we hier.
RK: En u bent niet de enige?
RR: Nee, een man of zes, zeven, komen hier wel. Acht soms.
RK: En die mensen die hier komen, die acht man...zes of zeven man...zitten die hier al járen?
RR: Nou ja, die 65 zijn, die komen hier van lief en lee heen. En dit is eigenlijk nog steeds voor de 65-jarigen. Voor de 65-plussers, zal'k maar zeggen. De jeugd die zie je hier niet, ja, alleen voor slopen. Die slopen nog wel eens wat.
RK: U zei, dit soort leugenbankjes, die hebben ze overal wel...
RR: Ja, hier in alle visafdelingen...waar visserlui zijn geweest, daar zijn die leugenbakjes ook wel. Als je op Urk komt, daar heb je ook een hele grote.
RK: En dit leugenbankje staat hier sinds....?
RR: Nou, een jaar of vijf, zes, plus minus.
RK: En dat is gemaakt omdat het voormalige leugenbakje verkocht werd?
RR: Ja, die is toen bij dat restaurant getrokken, daarzo.
RK: Dat is er bij gebouwd of zat er al aan vast?
RR: Nee, dat stond er al aan vast, daar stond vroeger de sneeuwploeg in. De scheepschuimer (zeeschuimer?). Daar hebben we toen wat stoelen neergezet, en alles.
[verteller geeft informatie over zichzelf; niet opgenomen]
RK: Die leugenbankjes...sinds wanneer zijn die er? Moet ik dan denken aan 1900, of zelfs nog vroeger?
RR: Ja, is wel in 1900 van lief en lee opgeschoten[?], toen die visserlui, waren toen 65 jaar...dat was al meer dan helft in 1900 hoor.
RK: Maar daarvoor niet?
RR: Nee, daarvoor was dat niet zo.
Toen die oude visserlui allemaal met pensioen waren, toen kwam dat van lief en lee op. Allemaal alle oude mensen met een stuk tabak achter de kiezen, pruimtabak achter de kiezen...dan liepen ze allemaal mee in een rijtje[?], zo...en dan was omgedraaid, en dan was fsttttt....dat werd uitgespuugd. En zo ging dat toen met die ouden. Nou wordt er niet meer gekauwd, ja.
RK: Dus vroeger waren er de oude, pruimtabak spugende mannetjes...
RR: Ja. Dat waren de mannetjes. Was iedereen aan het pruimen.
RK: Maar het heet niet voor niets 'leugenbank'...dus dan denk ik...
RR: Na, dat er gelogen wordt, zal'k maar zeggen...hier wordt niks verteld dat waarheid is. Maar dat is niet zo. Het wordt gewoon genoemd aan de mensen die vakantie hebben, die komen er...er is een leuke spreuk hier hoor, die blijven er allemaal voor staan. Ja. Er wordt wel eens gelogen, maar ach, ja, dat moet je nemen met een beetje zout hè.
RK: Ja. Maar was het vroeger meer? Stonden er echt mensen om bekend dat ze hier leugens gingen vertellen?
RR: Ah ja, die waren er wel bij. Die zaten elkaar wat op te jennen hè. D'r was een mannetje, die wist alles beter...en die ander, die wist het nòg even beter. Dan had je dat spul al los hè.
RK: En die leugenverhalen, waren dat dan vooral sterke verhalen, om op te scheppen?
RR: Na ja, die waren er ook bij, ja.
Als de één zei, 'k zal maar zeggen: "Ik heb de aardappels daar weg..."...en de ander zei: "Ik heb ze daar weg, daar waren ze veel beter." Dat ging gewoon tegen elkaar op. Want die ander moest er boven overheen slaan. Met z'n praatjes. Ja, ja.
RK: Maar werden er ook wel eens sterke leugenverhalen verteld, op een grappige manier, van die humoristische verhalen?
RR: Ja, die hadden ze er ook wel bij hoor. Die zaten er ook wel bij.
RK: En weet u wat van die verhalen?
RR: Nou nee, dat kan ik allemaal niet onthouden. Die mensen zijn al zo veel jaren weg, ennuh...
RK: Maar dat gebeurt nu niet meer?
RR: Nee, want die mensen die wisten meer, hè...die hadden vroeger op zee gezeten en alles...en, die kwam in ieder land. Er was één bij, die heeft de hele wereld over gezworven en die wist alles overal te vertellen en zo. En ja, zo ging dat verder. Dit is een nieuwe generatie en die moet zich eerst helemaal weer opwerken. 'Ie wil wel wat wat vertellen en zo...
Oh, m'n neef komt er ook aan, die weet ook wel wat van Zoutkamp.
En zo ging dat nou allemaal steeds heen en waar. Wat ze vroeger meemaakten op die schepen en wat ze nou meemaken...dat is helemaal omgedraaid.
Beschrijving
Op de leugenbank in Zoutkamp vertelden en vertellen oude visserlui elkaar verhalen. Ook humoristische verhalen werden vroeger verteld.
Bron
Letterlijk afschrift van mp3-opname.
Commentaar
09 januari 2007
Zie onder 'Beeld' voor een afbeelding van de verteller en de leugenbank van Zoutkamp.
Op de leugenbank staat de tekst: ''n Leug'nkje hier, 'n leug'nkje doar, Zeg mor niks, 't is aalmoal woar!' (J.L.B. '94)
RK: R.A. Koman; RR: Riekus Rispens.
Op de leugenbank staat de tekst: ''n Leug'nkje hier, 'n leug'nkje doar, Zeg mor niks, 't is aalmoal woar!' (J.L.B. '94)
RK: R.A. Koman; RR: Riekus Rispens.
Naam Locatie in Tekst
Urk
Urk 
Zoutkamp
Zoutkamp
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21