Hoofdtekst
Wegens succes geprolongeerd: de geheimtaal van dieven. Twee weken geleden vertelde ik u hoe een Amsterdamse buurtregisseur en de Volkskrant het verhaal de wereld in hielpen dat inbrekers tekens op huizen krijten. Een cirkel is ‘niets te halen’, een poppetje met handen omhoog: ‘man met geweer’. Broodje aap, dacht ik, en de woordvoerder van de Amsterdamse politie gaf me gelijk: die tekens waren nergens gezien, de waarschuwing was uit de lucht gegrepen.
Einde verhaal? Toch niet. Die zaterdagkrant was amper in de kattenbak verdwenen of de politie in Eindhoven sloeg alarm: er waren Bargoensetekens (zo stond het er) gesignaleerd op huizen in de stadsdelen Stratum en Gestel. Als bewijs stuurde de politie twee foto’s mee met het persbericht: een huisnummer met een kruisje en een rondje eronder, en een deurbel met een vage F ernaast. Een sterk staaltje crime scene investigation.
Vreemd was wel dat de crime nog niet had plaatsgevonden: in geen van de huizen met tekens was ingebroken. Toch brachten de Brabantse kranten het nieuws op de voorpagina, met voorspelbare gevolgen: binnen een dag belden zestig burgers de politie - ze hadden ook krijttekentjes op hun huis gevonden!
De pers deed er nog een schepje bovenop: hoewel de politie alleen wat kruisjes en rondjes noemde, publiceerden verschillende kranten hele van internet geplukte lijsten met dievencodes. Een ruitje betekent ‘onbewoond’, drie schuine strepen ‘reeds bestolen’. ‘Zigzag is “hond”, driehoek is “vrouw”, kopte De Gelderlander boven een voorpagina-artikel waarin ook de Volkskrant-canard weer als waar werd opgedist.
Anderen waren sceptisch en vermoedden krabbels van kinderen of krantenbezorgers. Of waren het kwajongens met een krijtje die zich lieten inspireren door het valse Volkskrantbericht? Of hackers die huizen markeren met een onbeveiligde draadloze internetaansluiting?
De politie heeft de Eindhovense tekens nog niet kunnen vertalen. Politiewoordvoerder Van Hoof: ‘Het kan per bende verschillen.’ Dat het dieventekens zijn, weet hij zeker. Ze zijn al vaker gebruikt in Nederland, al kan hij niet zeggen waar of wanneer. ‘Maar alle agenten kennen ze uit hun opleiding.’
Nee, zegt de woordvoerder van de Politieacademie: ‘Er wordt bij ons geen les gegeven over die tekens en ze staan ook niet in onze leerboeken. Wel worden ze van tijd tot tijd ter sprake gebracht door agenten in opleiding die er in hun regio over gehoord hebben.’ Ook het Nederlands Politie Instituut, verantwoordelijk voor de professionalisering van de politie, kan het bestaan van de tekens niet bevestigen.
Van Hoof blijft erbij: ze bestaan. ‘Al sinds 1900.’ Dat laatste klopt. In een artikel uit 1994 volgt de Franse hoogleraar Jean-Bruno Renard, gespecialiseerd in geruchten, het spoor van de dieventekens zelfs terug tot in de Middeleeuwen. Zijn conclusie: in de jaren twintig en dertig werden de tekens misschien nog gebruikt door zwervers, maar sindsdien niet meer. De lijstjes zoals die nu ook door Nederlandse kranten zijn gepubliceerd, circuleren al een eeuw, maar worden niet door inbrekers gebruikt. In 1982 heeft de Franse politie voor de eerste en laatste maal tekens op huizen onderzocht, in de regio Bordeaux. Die bleken afkomstig van colporteurs die zo de huizen merkten waar ze al hadden aangebeld.
De dieventekens zijn geen inbrekersfolklore, maar politiefolklore.
Reacties: taal@ad.nl of schrijf de redactie, onder vermelding van Taalcolumn van Peter Burger.
(Kopij voor column AD toegezonden op 16 maart 2005 per email vanuit Leiden)
Onderwerp
TM 6055 - Dieventekens   
Beschrijving
Bron
Commentaar
Naam Overig in Tekst
Volkskrant   
Broodje Aap   
Bargoens   
De Gelderlander   
Van Hoof   
Politieacademie   
Nederlands Politie Instituut   
Jean-Bruno Renard   
Middeleeuwen   
Peter Burger   
Naam Locatie in Tekst
Amsterdam   
Eindhoven   
Stratum   
Gestel   
Brabant   
Nederland   
Frankrijk   
Bordeaux   
