Hoofdtekst
Tovenaar (?)
Op de Posthoren wonde vroeger Graad Verhoeve, 'n geduchte stroper, waarvan de mense zeije dat ie mir kon. Z'n vrouw heet 'm vergiftigd. Hij kon bevoorbild licht make, zeije ze. Mar da deet-ie zo. In den orlog had ie gin licht, mar op 'n ouwe karnmole, die kende toch wel, had ie 'n dynamo op aangeslote. Zo had ie licht as die hond liep. Mar as 't licht uit viel zat ie dar binne en zei-tie: o, d'n hond zèkt. Dan moest ie d'n hond wir opjage. Nou had ie er iets op gevonde. Hij had 'n knuppel achter d'n hond z'n hiele gelegd. As ie dorst te remme dan kreeg ie de knuppel op 'm. Mar hij kon nog mir, zeije de mense. Toch ging ie op 'n gegeve moment dood. Da was de man van Anneke Geboers. Hij lag dood bove, mar hij werd hoe langer hoe dikker, hij zwol helemaal op. Zij zong toen mar steeds zo'n liedje van: we slape vannacht op stal, want ze wou nie mir bij dieje mens bove ligge. Ze wonde toen in Haore onder die ouwe tore. Hij moest nar beneje. We hebbe 'm toen naar beneje gezeuld, hij was al stijf, rechtop van de ene tree nar d'n andere. Toen liete we 'm los. Er kwam 'n nonneke, die heet 'm afgelegd, zoas ze da noeme, mee 'n rozekrans in z'n hande, mar z'n vrouw heet die rozekrans uit z'n hande gerukt.
Op de Posthoren wonde vroeger Graad Verhoeve, 'n geduchte stroper, waarvan de mense zeije dat ie mir kon. Z'n vrouw heet 'm vergiftigd. Hij kon bevoorbild licht make, zeije ze. Mar da deet-ie zo. In den orlog had ie gin licht, mar op 'n ouwe karnmole, die kende toch wel, had ie 'n dynamo op aangeslote. Zo had ie licht as die hond liep. Mar as 't licht uit viel zat ie dar binne en zei-tie: o, d'n hond zèkt. Dan moest ie d'n hond wir opjage. Nou had ie er iets op gevonde. Hij had 'n knuppel achter d'n hond z'n hiele gelegd. As ie dorst te remme dan kreeg ie de knuppel op 'm. Mar hij kon nog mir, zeije de mense. Toch ging ie op 'n gegeve moment dood. Da was de man van Anneke Geboers. Hij lag dood bove, mar hij werd hoe langer hoe dikker, hij zwol helemaal op. Zij zong toen mar steeds zo'n liedje van: we slape vannacht op stal, want ze wou nie mir bij dieje mens bove ligge. Ze wonde toen in Haore onder die ouwe tore. Hij moest nar beneje. We hebbe 'm toen naar beneje gezeuld, hij was al stijf, rechtop van de ene tree nar d'n andere. Toen liete we 'm los. Er kwam 'n nonneke, die heet 'm afgelegd, zoas ze da noeme, mee 'n rozekrans in z'n hande, mar z'n vrouw heet die rozekrans uit z'n hande gerukt.
Beschrijving
Vermeende tovenaar; anecdote over hoe hij na zijn overlijden naar beneden wordt gebracht.
Bron
Collectie Van Oirschot, verslag 14, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Posthoren 
Posthoren 
Graad Verhoeve
Graad Verhoeve
Anneke Geboers
Anneke Geboers
Naam Locatie in Tekst
Haaren
Haaren
Haore
Haore
Plaats van Handelen
Haaren
Haaren
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21