Hoofdtekst
Het graf in de goot.
Als u tegenwoordig het begijnhof op loopt dan komt u in een goot, naast de Engelse kerk een grafsteen tegen. Het is het graf van de op 2 mei 1645 gestorven Cornelia Arents.
Na de alteratie van 1578 werden alle kerken onteigend door het stadsbestuur. Hierna werden ze verdeeld en zo werd het kerkje in het begijnhof aan de Engelse Presbyterianen afgestaan. De begijnen hielden echter het recht om hun doden in het kerkje te begraven. Tijdens haar leven had Cornelia Arents al veel vedriet over het feit dat veel van har familieleden naar het nieuwe geloof over te stappen. Toen ze haar einde voelde naderen besloot ze boete te doen voor haar afvallige familieleden. Ze beloot dat ze niet in de 'ketterse' kerk begraven wilde worden, maar in de goot.
Na haar dood werd ze, tegen haar wens in, toch in de kerk begraven, met de gebruikelijke ceremonie. De ochtend na de begrafenis vonden de begijnen haar kist naast de kerk in de goot. Niemand kon dit verklaren en ze begroeven haar weer in de kerk, om haar de volgende ochtend weer in de goot te vinden. 's Nachts hadden de begijnen Cornelia over het begijnhof horen lopen en daarop besloten de begijnen de laatste wens van Cornelia toch uit te voeren.
Bij heiwerkzaamheden bij de Engelse kerk in 1772 werden de stoffelijke overschotten van het begijntje gevonden. In 1732 werd ze herbegraven ensindsdien wordt het graf van Cornelia arents elk jaar op 2 mei met wit zand en bloemen versierd.
Als u tegenwoordig het begijnhof op loopt dan komt u in een goot, naast de Engelse kerk een grafsteen tegen. Het is het graf van de op 2 mei 1645 gestorven Cornelia Arents.
Na de alteratie van 1578 werden alle kerken onteigend door het stadsbestuur. Hierna werden ze verdeeld en zo werd het kerkje in het begijnhof aan de Engelse Presbyterianen afgestaan. De begijnen hielden echter het recht om hun doden in het kerkje te begraven. Tijdens haar leven had Cornelia Arents al veel vedriet over het feit dat veel van har familieleden naar het nieuwe geloof over te stappen. Toen ze haar einde voelde naderen besloot ze boete te doen voor haar afvallige familieleden. Ze beloot dat ze niet in de 'ketterse' kerk begraven wilde worden, maar in de goot.
Na haar dood werd ze, tegen haar wens in, toch in de kerk begraven, met de gebruikelijke ceremonie. De ochtend na de begrafenis vonden de begijnen haar kist naast de kerk in de goot. Niemand kon dit verklaren en ze begroeven haar weer in de kerk, om haar de volgende ochtend weer in de goot te vinden. 's Nachts hadden de begijnen Cornelia over het begijnhof horen lopen en daarop besloten de begijnen de laatste wens van Cornelia toch uit te voeren.
Bij heiwerkzaamheden bij de Engelse kerk in 1772 werden de stoffelijke overschotten van het begijntje gevonden. In 1732 werd ze herbegraven ensindsdien wordt het graf van Cornelia arents elk jaar op 2 mei met wit zand en bloemen versierd.
Beschrijving
Op het begijnhof kom je in de goot de grafsteen van Cornelia Arents tegen. Zij wilde boeten doen voor haar afvallige familieleden. Ze wilde niet in de "ketterse" kerk worden begraven, maar in de goot. Na haar dood werd ze toch in de kerk begraven. De volgende dag lag haar kist in de goot naast de kerk. Ze begroeven haar toen opnieuw, maar de volgende ochtend gebeurde weer hetzelfde.
Bron
Van de (opgeheven) website Volksverhalen van Amsterdam (Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut)
Commentaar
26 juni 2006
Naam Overig in Tekst
Engelse 
Engelse 
Cornelia Arents
Cornelia Arents
Engelse Presbyterianen
Engelse Presbyterianen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21