Hoofdtekst
0. Wat is je naam (mag ook anoniem, alleen voornaam of een 'schuilnaam' of pseudoniem), je leeftijd, geboorteplaats en huidige woonplaats? Noemde je jezelf heks, en had je ook een aparte naam toen je heks was? Had/ heeft de naam 'heks' voor jouw een bepaalde betekenis (b.v. als geuzennaam). Zie je de oude hekserij (zoals in de Middeleeuwen) hetzelfde als de moderne hekserij?
Mijn naam is Mirjam, 17 jaar oud, geboren te Zwolle, woonachtig in Dalfsen. Ik noemde mijzelf niet heks. Daarvoor vond ik dat ik te weinig van wicca af wist, ik wou de naam niet misbruiken. Ook roept het woord heks meteen negatieve gevoelens bij mij op. Want ‘heks’ wordt soms als scheldwoord gebruikt voor gemene of krent erige vrouwen. Ook doet het woord mij denken aan oude kruidenvrouwtjes. Twee dingen die ik totaal niet was. Ik heb ook een extra naam, ik weet niet of ik het ‘heksennaam’ moet noemen. De naam kwam als het ware naar me toe in een droom. Ik kan lucide dromen, dat betekent dat ik weet dat ik droom terwijl ik aan het dromen ben. Soms lukt het me dan ook om mijn dromen te laten verlopen zoals ik zelf wil. Ik had op een nacht een erg heldere en erg lange droom, het belangrijkste uit de droom was dat een vrouw telkens een naam uitsprak. Ze zei het alsof ze me iets wou duidelijk maken. Toen ik wakker werd besloot ik dat dit mijn ‘nickname’ werd, het was zo duidelijk voor me dat dit mijn naam was. Ik wist zelfs precies hoe ik het hoorde te schrijven. Ik gebruik hem nu ook voor accounts op het internet. (hierdoor wil ik de naam liever ook niet zeggen, dan is het helemaal duidelijk wie ik ben.) De naam is van mij, ik zou het ook heel erg vinden als mensen mijn ‘nickname’ zouden kopiëren omdat het cool klinkt o.i.d.
Pas veel later (zeker een jaar later) kwam ik erachter dat de naam iets als ‘bijgeloof’ in het Portugees is. Wel grappig op zich.
Ik denk dat oude hekserij niet zoveel verschilt van moderne hekserij. Echte beoefenaars werken nog steeds met kruiden en vereren nog steeds dezelfde goden. Alleen door de industrialisatie heb je nu ook geplastificeerde tarotkaarten en dat soort dingen. Het grote verschil is alleen, tijdens de inquisities in de Middeleeuwen, werd iedereen ervan verdacht heks te zijn, als ze maar een beetje afweken van de norm. Nu is er ook veel alternatieve jeugd die in aanraking komt met wicca. Ik denk dat het meer grenzen verleggen is. Het is spannend en nieuw, iets anders dan normaal. Ik denk dat in beide periodes het beeld van heksen wel verschillend is.
1. Hoe kwam je op het idee om je te verdiepen in wicca?
Vroeger (toen ik ongeveer tussen de 4 en 7 jaar was) hoorde ik een aantal jaren stemmen in mijn hoofd. Geloof me, dat is eng als je nog zo klein bent. Maar hierdoor ben ik mij later gaan interesseren voor paranormale dingen. Ook wicca hoorde daar voor mij bij. Ook interesseerde ik mij altijd al voor edelstenen en hun werking, ik had in de loop der jaren al veel stenen verzameld.
2. Kon je je ideeën ook met andere in Dalfsen delen? Zijn er in Dalfsen ook mogelijkheden om wicca uit te oefenen, b.v. in groepsverband? Ken je meer mensen in Dalfsen, die wicca beoefenen?
Nee. Ik kende niemand in Dalfsen die zich daar ook voor interesseerde. Ik ging vaak naar Zwolle, daar had je cafe’s waar destijds meer mensen met dezelfde ideeën rondliepen. Maar ik heb er nooit echt met veel anderen over gepraat, het was meer iets voor mezelf. Maar ik voelde me erg thuis in die cafés, de sfeer was er gezellig, en ik voelde me niet ‘raar’ (er liepen meerdere mensen rond met pentagrammen om en dat soort dingen.)
3. Zijn er bepaalde rituelen die je vaak (of zelfs dagelijks) uitvoerde? Was er ook een inwijdings- of initiatieritueel, toen je in de wicca verzeild raakte?
Ik ging soms ‘in alfa’. Het is een soort van diepe meditatie. In deze bewustzijnstoestand sta je open voor dingen als helderziendheid, telepathie en meer dingen. Je kunt bijvoorbeeld ook uittreden of dingen voor elkaar krijgen, door er alleen maar aan te denken. Je bent veel vatbaarder voor paranormale verschijnselen in deze toestand. Mij is nog nooit zoiets gelukt, maar ik probeerde het wel vaak, want zo komt je toch ook even tot rust.
Ik heb geen inwijdingsritueel gehad, ik was er immers zelf mee bezig, niet onder leiding van anderen.
4. Droeg je speciale kleding, en zo ja, wat voor kleding? Gebruikte je ook bepaalde instrumenten/ attributen?
In die tijd was ik een typische ‘skater’ met gothic trekjes. Dat had op zich niet veel met wicca zelf te maken. Ik was niet al te zeker over mezelf, en de kleren zaten lekker, en het voelde alsof ik bij een grotere groep hoorde.
Ik had een pendel, die gebruik ik nu soms nog steeds. Vroeger gebruikte ik hem om antwoorden te krijgen op dingen die me dwars zaten. Nu probeer ik om hem zelf te laten bewegen. Het zou erg leuk zijn, als hij kan bewegen omdat ik dat wil. Ik heb geen idee hoe dat zou moeten kunnen, misschien via hersengolven die omgezet worden in trillingen ofzo. Maar toch blijft het een leuke bezigheid. Ook brandde ik veel wierrook, dit was om de ‘goden’ of andere aanwezigheden (geesten of andere vormen van ‘bestaan’ stel ik mij zo voor) goedgunstig te stemmen. Ik wist niet zeker of er goden aanwezig waren, maar voor het geval dat, steek je toch maar een stokje aan. Ik werd er zelf ook rustig van. Ik legde soms runen, en ik moet zeggen dat er verbazingwekkend vaak een antwoord uitkwam dat later goed bleek te zijn. Het is natuurlijk ook maar net hoe je de antwoorden interpreteert. Ook legde ik soms een bepaalde soort kaarten. Ik deed het eens op vakantie, en ik interpreteerde de kaarten zo, dat eruit kwam dat de jongen die ik heel erg leuk vond, met een ander meisje had gezoend. Ik kon dat onmogelijk weten, maar voor mij waren de kaarten heel duidelijk. En raad eens wat hij me vertelde toen ik terugkwam van vakantie? Hij had tijdens mijn vakantie met een meisje gezoend. Dit was toch wel erg toevallig. Zouden de ‘goden’ er iets mee te maken hebben dat ik het al wist? Of zou het zo zijn dat ik me zo verbonden met hem voelde, dat ik direct wist wat er was gebeurd? En hoe is dat dan weer te verklaren? Ik wist het niet, dus het moest wel iets speciaals zijn.
5. Zijn er mensen bij je wie terecht kunt als je als beginneling in de wicca vragen hebt rondom wicca? Zijn er bepaalde 'oudsten'? Was je lid van een coven?
Ik was in die tijd veel op een chatbox te vinden. Het thema van die chatbox was “Heksen en Magie”. Zo leerde ik sjamanen en andere wiccans/wicces/wiccas/heksen (hoe je ze ook wilt noemen) kennen. Zo leerde ik veel over wicca. Ook als je op internet zoekt kun je veel te weten komen over wicca. Beoefenaars van wicca zijn meestal erg aardig, en willen je graag verder helpen, als je je er ook echt voor interesseert. Ikzelf was niet lid van een coven. Ik houd er niet zo van. Van wat ik heb gehoord over covens, m oet je het hele boek met spreuken overschrijven, en is er een bepaalde rangorde. Dat idee beviel me niet zo, ik vond het wel iets weg hebben van een sekte. Binnen de coven kun je vast wel met je vragen terecht bij de Hogepriester(es)
6. Heb je ervaring met sjamanisme? Zo ja, op welke manier? ken je het zielvliegen/ de zweethut of rituelen met het medicijnwiel?
Ik kende via die chatbox een jongen die zichzelf als sjamaan beschouwde. Ik weet er niet veel over, maar hij was erg geïnteresseerd in totemdieren, daar hoorde ik dus ook veel over. Iedereen heeft een eigen totemdier waarmee diegene zich het meest mee identificeert. Een totemdier is een soort partner, ik weet er niet zo heel veel vanaf, ik kan dus ook niet veel uitleggen hierover. En waarschijnlijk vertel ik toch dingen die niet kloppen.
7. Heb je ervaring met spoken/ geesten/ stemmen/ kabouters/ elfen? Welke gevallen zijn je het beste bijgebleven? Heb je het positief of negatief ervaren? Heb je wel eens geesten opgeroepen (glaasje/ kettinkje draaien)?
Zoals ik al verteld heb, hoorde ik vroeger stemmen in mijn hoofd. Wat ik hoorde was gewoon een soort zware stem, die iets zei wat tussen gepraat en geruis klonk. Ik kan me niet meer precies herinneren hoe ik erbij kwam dat ik wat van die stemmen moest doen, aangezien ik nooit duidelijke woorden heb gehoord. Maar soms moest ik aan de knoppen van de videorecorder zitten, of soms móest ik gewoon naar de wc. Omdat ze dat wilden. En ik deed het gewoon.
Het is bekend (in ieder geval onder de paranormaliteit verdedigers) dat je als kind vatbaarder bent voor paranormale ervaringen. Maar misschien heb je als kind ook nog een blanco geest en een fantasierijk brein. Want als je klein bent weet je nog niet goed wat wel bestaat en niet bestaat. Alleen kleine kinderen zijn bang voor het monster onder hun bed. Als je ouder bent weet je dat dat niet kan natuurlijk. Kinderen zouden dus sneller geloven dat ze stemmen horen.
Toen ik mij dus later begon te interesseren voor wicca en paranormaliteit, begon ik ook dingen te zien. Als ik in bed lag, zag ik opeens een soort van blauwe bol in mijn kamer, het deed me denken aan een grote energiewolk, hoe dat er ook uit moge zien. Of ik zag iets heen en weer flitsen. Naarmate de tijd verliep zag ik meer en meer, het werd telkens enger. Ik wist niet of het gewoon energie was of iets anders. Maar ik weet wel, dat elk mens energie bezit. Als een mens doodgaat, waar gaat die energie dan heen? Energie kan namelijk niet zomaar verdwijnen. Was die energie dus een geest? Ik wist het niet zeker, maar het was wel eng en dichtbij.
Ik ben nu van mening dat het gewoon verzinselen van de hersenen zijn. Misschien wou ik graag wat zien, dus zag ik het.
In kabouters geloof ik niet, behalve tuinkabouters. In elfen zou ik bijna wel willen geloven, ik krijg er zo’n sprookjesachtig gevoel van. Maar daar zijn ze waarschijnlijk ook voor verzonnen: sprookjes.
Ik heb nooit glaasje gedraaid. Iedereen binnen wicca groepen weet dat experimenteren met een ouija bord (een bord met letters en cijfers en eventueel ‘ja’ en ‘nee’) het slechtste is wat je kunt doen, als je niet weet wat je doet. Elke deelnemer houdt een soort driehoekje of een (wijn)glas vast, die dan van letter naar letter zou moeten gaan bewegen als je een vraag stelt, onder leiding van een geest.
Met glaasje draaien zou je dus een geest kunnen oproepen. Je weet echter nooit met wie je te maken krijgt, en daarbovenop weten mensen die glaasje draaien vaak niet hoe ze weer van zo’n geest afkomen. Je zou te maken kunnen krijgen met kwade geesten, je zet namelijk allerlei poorten open. Die geesten kunnen je leven behoorlijk verpesten. Denk aan: nachtmerries, koude tocht in huis, er vallen dingen zomaar om, enzovoorts.
Glaasje draaien is dus gevaarlijk voor beginners.
8. Wat zijn de positieve en wat zijn de negatieve kanten van wicca, die jij hebt ervaren?
Toen ik mij nog veel met wicca bezig hield, voelde ik mij wel heel verbonden met de vrienden die ik destijds had. Veel waren er niet écht wicca, maar geloofden wel in de werking van kruiden, pentagrammen, en in ‘buitenzintuiglijke’ dingen.
De negatieve kanten zijn, dat je je ergens volledig mee bezighoudt. Net als met elke religie, moet je je hele leven erop aanpassen. En aangezien wicca nou niet echt een algemeen geaccepteerde, of veel beoefende religie is, val je nogal buiten de boot. Ook kon ik er niet echt met veel mensen in mijn buurt over praten. Zat in die tijd niet echt lekker in mijn vel, zowel mentaal als fysiek. Ik begreep veel dingen niet, ik wou antwoorden op allerlei levensvragen. Ik zocht mijn heil bij wicca als het ware. Maar na een poos besefte ik me dat ik er niet blijer van werd. Ook al geloofde ik er in, veel dingen gebeurden niet zoals het in de boeken stond beschreven. Kruiden en stenen werkten niet, en spreuken al helemaal niet. Ik werd telkens sceptischer. “Weer ergens in geloofd wat niet waar was” dacht ik. Een beetje een teleurstelling.
9. Zijn er oorsprongsmythen, of ontstaansmythen in de wicca? Of heb je daar zelf een idee bij?
Ik heb geen idee. Tsja, hoe ontstaan godsdiensten? Volgens mij was er geen Jezus- of Mohammed-figuur binnen de wicca. Ik denk, aangezien wicca zoveel met de natuur heeft te maken (het is ten slotte een natuurreligie. Heksen zijn een met de natuur en respecteren moeder aarde) er ooit mensen waren die ook veel om de natuur gaven en in haar geloofden als natuurlijke hulpbron bij allerlei bezigheden in het dagelijks leven. Vroeger, toen veel dingen nog niet uitgelegd waren, waren mensen erg bijgelovig (mensen dachten dat bliksem magie was.)
Waarschijnlijk waren zijn er in de loop der eeuwen gewoon telkens mensen geweest die de natuur als magie zagen, en hier is een godsdienst uit voortgevloeid. Hier zijn dan later goden en godinnen bij verzonnen (of deze goden zijn een verbastering van al bestaande goden) denk ik. Want wat is een godsdienst nou zonder goden? En die bliksem moet toch door íets verklaard worden. Ik denk dat godsdiensten ontstaan doordat mensen vragen hebben, meestal levensvragen (waar komen we vandaan? Waar gaan we heen als we doodgaan? Is er meer tussen hemel en aarde?) en daar een antwoord op hopen te vinden. Er is dus behoefte aan een godsdienst die alles uitlegt.
10. Aanbad je ook bepaalde goden/ godinnen, zo ja welke?
Nee. Ik vond het een idioot idee om goden en godinnen te vereren die ik eigenlijk helemaal niet kende. Het ging voor mij meer om mezelf, en de band met natuurlijke krachten. Dat wil zeggen, krachten uit de natuur en je eigen krachten (die ook weer uit de natuur komen, aangezien wij zelf deel van de natuur zijn), telepathie of telekinese bijvoorbeeld. Er is trouwens een groot verschil tussen wicca en paranormale verschijnselen moet ik zeggen, maar voor mij liepen ze redelijk in elkaar over.
11. Is er een bepaald geschrift/ boek belangrijk voor je geweest, tijdens je wicca-periode?
Niet echt. Wel schreef ik veel gedichten in die tijd, gewoon om dingen van me af te schrijven. Zoals gezegd voelde ik mij niet optimaal in die periode. Ja, een cliché, een depressieve gothic heks. Zo lijkt het in ieder geval wel als je dit leest. Maar zoals elke puber zocht ik gewoon iets (een geloof, bepaalde gedragsregels) waar ik mij fijn bij voelde.
12. Wisten je collega's(klasgenoten), buren, vrienden dat je wicca was? Hoe stonden zij er tegenover?
Een paar klasgenoten/vrienden wisten wel dat ik mij ermee ‘bezighield’, ik praatte er verder niet zoveel over. Het was iets voor mij. Ik zie godsdienst niet als een ‘waar’ iets, ik heb dus ook helemaal geen behoefte om mensen over te halen tot mijn godsdienst. Iedereen moet doen wat hij wil, als hij zich er goed bij voelt (en er niemand anders mee schaadt)
Maar soms wordt je wel raar aangekeken. Sommige gelovige klasgenoten vinden het raar als je een pentagram om hebt enzo. Als zij een kruisje om hun nek mogen hebben, vind ik dat ik een pentagram om mijn nek mag hebben. Het is immers de bedoeling dat een pentagram je beschermt, het is niet een uiting van de duivel aanbidden, of wat leken ook mogen beweren. Maar dat is bij alles zo wat mensen niet kennen. Het leven bestaat uit vooroordelen en stereotypen. Door neer te kijken op een ander, kun je jezelf beschermen of iets dergelijks. Je voelt je er beter door.
13. Kun je iets vertellen over je (toenmalige) band met de natuur, hoe dat werkt(e)?
Ik respecteerde (en respecteer nog steeds) de natuur heel erg. Omdat wij toevallig geëvolueerd zijn tot wezens met goed ontwikkelde hersenen, betekent nog niet dat wij Moeder Aarde mogen domineren. Ik ben dan ook al een aantal jaar (zeven of acht) vegetariër. Ik kan het gewoon niet over mijn hart krijgen om een ooit levend wezen in mijn mond te stoppen. In feite eet je gewoon een lijkje. En ik ben het totaal niet eens met de manier waarop de meeste dieren leven, en daarna geslacht worden.
Wicca heeft een soort natuurlijke harmonie, dat vind ik er ook zo fijn aan: je mag doen wat je wilt, zolang het niemand schaadt. Je mag pakken wat je wilt, maar je moet wel rekening houden met anderen. En ik denk dat alle geloven hier wel op neerkomen overigens.
Als je iets wegneemt uit de natuur, stenen voor runen bijvoorbeeld, zou je eigenlijk iets achter moeten laten in plaats daarvan (zout bijvoorbeeld). Een mooie gedachte vind ik wel.
14. Hoe keek je aan tegen genezingsmethoden (van ziekten) binnen wicca? Welke methoden zijn er? Hielp het?
Geneeswijzen binnen wicca staan in nauw verband met de reguliere alternatieve geneeswijzen. Met behulp van kruiden(mengsels), recepten, spells en edelstenen zou je van een bepaalde kwaal af kunnen komen. Ik heb wel veel dingen uitgeprobeerd. Van bepaalde kruiden is bekend dat ze echt invloed op je hebben. Maar van edelstenen? Ik denk nu dat het een beetje onzin is om te geloven dat een combinatie van takjes, rozenblaadjes en andere dingen je kan genezen. Ik denk overigens niet dat het totaal geen effect heeft. Eerst dacht ik dus dat het kwam omdat die stenen, kruiden, etc echt werkten. Nu verwijt ik het aan het placebo effect. Het komt wel eens voor, dat het lichaam van mensen die bij een experiment (om een nieuw medicijn te testen bijvoorbeeld) een placebo heb ben gehad, dezelfde processen doormaken (en genezen!) als de mensen die wél een medicijn hebben gehad. Hoe is dit mogelijk? Als je een kind dat buikpijn heeft een snoepje geeft en zegt dat het een aspirine is, gaat zijn buikpijn ook over. Ik denk, dat als je écht ergens in gelooft, het mogelijk is om jezelf te genezen (bij kleine kwaaltjes natuurlijk).
Het werkt erg goed bij mij. Als ik bijvoorbeeld buikpijn heb, herhaal ik vaak de woorden “ik heb geen buikpijn” in mijn hoofd. En dan is het nog weg ook.
Misschien dat de buikpijn niet eens echt is (gemaakt door de hersenen misschien) en gaat de illusie van het buikpijn hebben weg.
Hoe dan ook, je manipuleert jezelf met je eigen geest. Het heeft niks te maken met krachten van buiten. Maar natuurlijk zijn er mensen die het toerekenen aan de goden of kruiden.
Ik geloof overigens wel nog steeds in reiki en dat soort dingen, energie is bewezen, reiki is werken met energie. Maar misschien werkt dat ook veel beter als je er echt in gelooft. Maar ik geloof niet dat je door handoplegging iemand van ernstige ziektes kan genezen.
15. Hoe komt het, denk je, dat sommige mensen hun leven lang met wicca bezig blijven, maar jijzelf van wicca bent afgestapt?
Ik probeerde bijvoorbeeld ook hand te lezen in die tijd. Mijn lijnen veranderden in de loop der jaren, en de uitleg daarbij klopte met hoe mijn leven zich ontplooide. Maar dit is wederom verhaal van hoe je het interpreteert. Dat vind ik zo jammer aan wicca en buitengewone activiteiten: het ligt er maar net aan wat JIJ ziet. Het is niet een bewezen feit, waar je niet omheen kunt. Ik had meer houvast nodig in mijn leven. Ik denk dat ik daarom ook rationelere verklaringen voor dingen ging zoeken, ik vond de oplossingen op mijn problemen niet bij de wicca. Het was niet het juiste geloof. Ik blijf het leuk vinden om te denken dat er ‘iets’ is, iets dat ons bekijkt van boven, of zelfs van dichtbij. Ik bid ook, ik ben er nog niet uit naar wie. Naar God of naar mogelijke andere hoge aanwezighe den, of gewoon om tegen mezelf te praten, en alles op een rijtje te krijgen. Of om even te klagen. Hoe dan ook, het maakt niet uit, zolang ik het maar doe en me er goed bij voel. Ik heb veel minder vragen tegenwoordig. Ik krijg er toch geen antwoord op. En wil ik per se ergens een antwoord op, dan zal ik daar achter moeten komen tijdens mijn leven. Ik krijg er heus geen antwoord op door het (zo lui als ik soms ben) simpelweg te vragen.
Ik denk dat mensen die hun leven lang met wicca bezig zijn, wél alles (of veel in ieder geval) kunnen verklaren met hun geloof. Zij hebben er baat bij om te geloven dat we beïnvloed kunnen worden door hogere machten, zij hebben er baat bij om te geloven dat ze recepten kunnen maken waar je beter van wordt. Waarom gelooft de ene persoon in Allah? Waarom de andere in God? En waarom volgen sommige mensen liever Boeddha?
En waarom wisselen sommige mensen van geloof?
Het voldoet niet meer aan de eisen.
Het was niet meer genoeg voor mij om alles maar toe te schrijven aan onverklaarbare ‘magie’.
16. Hoe sta je tegenover de christelijke visie, die zegt dat hekserij, en ook moderne wicca, als zondig wordt gezien? In Dalfsen wordt er b.v. jaarlijks in grote groepen in estafettes gebeden op Walpurgisnacht. Is het inderdaad een gevaar volgens jouw zienswijze?
Zoals ik bij vraag 13 ook al zeg, ik denk dat alle geloven op ongeveer hetzelfde neerkomen. Het gaat erom dat je een goed leven leidt, en hierbij je medemens zoveel mogelijk helpt. Daarom denk ik dat het niet zoveel uitmaakt waar je in gelooft, zolang je maar érgens in gelooft, en daar naar leeft. Want uiteindelijk gaat het er toch om of je goed leeft? Stel nou dat het christendom de ware godsdienst is. Als een wiccan haar/zijn hele leven goed heeft geleeft (een wiccan leeft in harmonie met de natuur, en doet een ander geen kwaad, dat komt namelijk drie keer zo hard terug), zou die dan niet in de hemel worden opgenomen, alleen omdat ze toevallig het ‘verkeerde’ geloof had?
Ik kan hier natuurlijk niet over oordelen, maar ik vind het wel vreemd als hij/zij dan als heiden zou worden beschouwd.
Daarom vind ik niet dat die christelijke visie juist is. Zijn wiccans dienaars van het beest? Nee toch?
Maar ik ben het wel met meer dingen van de kerk (ik zeg met nadruk ‘de kerk’. veel dingen staan niet zo in de bijbel, maar de kerk interpreteert ze zo) niet eens, homo’s zijn zondaars? God heeft ze toch gewoon geschapen zoals ze zijn? En Jezus was anders ook behoorlijk close met zijn leerlingen. (Ik zeg niet dat Jezus homo is, ik zeg alleen dat het geen taboe is om close te zijn met mensen die toevallig hetzelfde geslacht hebben)
Het bidden van christenen op Walpurgisnacht is toch tegen satanaanbidders? Zien ze heksen als satanaanbidders? Als die mensen die tegen de heidense wiccans bidden, nou eens gewoon mensen die een andere godsdienst beoefenen hun gang laten gaan, is er niks aan de hand. Ik vind best dat je voor een ander wil bidden, maar ik denk niet dat je er meteen van moet uitgaan dat JOUW geloof, JOUW cultuur, JOUW land, JOUW huidskleur (ga zo maar door) het beste is. Ik denk dat mensen wat meer tolerant moeten zijn tegenover elkaar. Zolang mensen die een ander geloof hebben niks uithalen dat anderen kan schaden (terreuracties in naam van Allah bijvoorbeeld) moet je ze gewoon hun gang laten gaan. Misschien denken ze wel hetzelfde over jou als jij over hen.
Dan nog zijn bij terreuracties in naam van Allah niet de islam schuldig, maar de mensen die hun geloof verkeerd interpreteren.
Zolang mensen gewoon goed met elkaar proberen samen te leven, schuilt er geen gevaar.
17. Welke wiccafeesten vierde je zelf en wat was de betekenis van die feesten voor je?
Ik houd zelf niet zo van feestdagen. Mijn eigen verjaardag vind ik al een verschrikking. En waarom zou je één dag uitkiezen voor iets? Ik weet dat je er anders veel minder snel bij stilstaat, maar als je ergens echt om geeft, geef je er de rest van het jaar ook wel even aandacht aan lijkt me. Maar natuurlijk, feesten zijn leuk. Ik stond zelf altijd wel even stil bij Beltane (Walpurgisnacht, meibomenfeest)
Dit wordt in veel landen gevierd, en iedereen geeft er weer zijn eigen betekenis aan. Ik vind dat wel speciaal, en het past bij mijn filosofie, het maakt niet uit waar je in gelooft, als je maar gelooft. Ook vond ik een volle maan wel speciaal, als je het maar vaak genoeg herhaalt in je hoofd, zit er iets speciaals in de lucht die nacht.
19. Hoe kijk je achteraf tegen wicca aan? Ben je achteraf blij met deze periode in je leven?
Ik ben erg blij met deze periode uit mijn leven, ik ben in contact gekomen met een andere godsdienst. En andere godsdiensten en culturen kijken toch anders tegen dingen aan dan je gewend bent. Zo kun je later vergelijken met andere periodes uit je leven, je kunt afwegen of je nu goed bezig bent of niet. Ik heb veel geleerd over kruiden, edelstenen, meditatie, enzovoorts. Ook heb ik veel over mezelf geleerd. Ik kijk nu veel objectiever tegen dingen aan, want ik zou veel dingen ooit anders hebben beoordeeld dan nu. Vroeger was ik veel ‘zweveriger’, nu ben ik veel rationeler. Ik interesseer mij nu veel meer in de werking van de hersenen, en wat die hersenen ons voor kunnen houden, dan dat ‘geesten’ ons dingen laten zien. Ons brein is zo complex, wetenschappers weten nog niet half wat alles doet. Het is dan wel erg makkelijk om het op ‘buitengewone krachten’ te gooien.
Ik ben er nu achter dat ik dus vooral in onze hersenen geloof. En ik denk dat je eerst van het tegenovergestelde van iets moet hebben geproefd, om te kunnen zeggen dat je in het tegenovergestelde daarvan gelooft. Dus daarom ben ik toch erg blij met deze periode uit mijn leven.
En ik heb er leuke vrienden aan overgehouden. Ja, ik kan nog steeds vrienden blijven met mensen die er wél in geloven. Dat maakt voor hun personaliteit niet uit, en het levert soms interessante gesprekken op. Ook vind ik het gewoon fijn voor ze dat ze tenminste íets hebben om aan vast te houden. Er zijn zoveel mensen op de wereld die er nog lang niet uit zijn wat ze nou precies geloven.
Waarschijnlijk zal mijn beeld over de wereld en hoe deze werkt nog wel veranderen in de loop der jaren.
Want wie zijn mening nooit aanpast, heeft niets geleerd in zijn leven.
Mijn naam is Mirjam, 17 jaar oud, geboren te Zwolle, woonachtig in Dalfsen. Ik noemde mijzelf niet heks. Daarvoor vond ik dat ik te weinig van wicca af wist, ik wou de naam niet misbruiken. Ook roept het woord heks meteen negatieve gevoelens bij mij op. Want ‘heks’ wordt soms als scheldwoord gebruikt voor gemene of krent erige vrouwen. Ook doet het woord mij denken aan oude kruidenvrouwtjes. Twee dingen die ik totaal niet was. Ik heb ook een extra naam, ik weet niet of ik het ‘heksennaam’ moet noemen. De naam kwam als het ware naar me toe in een droom. Ik kan lucide dromen, dat betekent dat ik weet dat ik droom terwijl ik aan het dromen ben. Soms lukt het me dan ook om mijn dromen te laten verlopen zoals ik zelf wil. Ik had op een nacht een erg heldere en erg lange droom, het belangrijkste uit de droom was dat een vrouw telkens een naam uitsprak. Ze zei het alsof ze me iets wou duidelijk maken. Toen ik wakker werd besloot ik dat dit mijn ‘nickname’ werd, het was zo duidelijk voor me dat dit mijn naam was. Ik wist zelfs precies hoe ik het hoorde te schrijven. Ik gebruik hem nu ook voor accounts op het internet. (hierdoor wil ik de naam liever ook niet zeggen, dan is het helemaal duidelijk wie ik ben.) De naam is van mij, ik zou het ook heel erg vinden als mensen mijn ‘nickname’ zouden kopiëren omdat het cool klinkt o.i.d.
Pas veel later (zeker een jaar later) kwam ik erachter dat de naam iets als ‘bijgeloof’ in het Portugees is. Wel grappig op zich.
Ik denk dat oude hekserij niet zoveel verschilt van moderne hekserij. Echte beoefenaars werken nog steeds met kruiden en vereren nog steeds dezelfde goden. Alleen door de industrialisatie heb je nu ook geplastificeerde tarotkaarten en dat soort dingen. Het grote verschil is alleen, tijdens de inquisities in de Middeleeuwen, werd iedereen ervan verdacht heks te zijn, als ze maar een beetje afweken van de norm. Nu is er ook veel alternatieve jeugd die in aanraking komt met wicca. Ik denk dat het meer grenzen verleggen is. Het is spannend en nieuw, iets anders dan normaal. Ik denk dat in beide periodes het beeld van heksen wel verschillend is.
1. Hoe kwam je op het idee om je te verdiepen in wicca?
Vroeger (toen ik ongeveer tussen de 4 en 7 jaar was) hoorde ik een aantal jaren stemmen in mijn hoofd. Geloof me, dat is eng als je nog zo klein bent. Maar hierdoor ben ik mij later gaan interesseren voor paranormale dingen. Ook wicca hoorde daar voor mij bij. Ook interesseerde ik mij altijd al voor edelstenen en hun werking, ik had in de loop der jaren al veel stenen verzameld.
2. Kon je je ideeën ook met andere in Dalfsen delen? Zijn er in Dalfsen ook mogelijkheden om wicca uit te oefenen, b.v. in groepsverband? Ken je meer mensen in Dalfsen, die wicca beoefenen?
Nee. Ik kende niemand in Dalfsen die zich daar ook voor interesseerde. Ik ging vaak naar Zwolle, daar had je cafe’s waar destijds meer mensen met dezelfde ideeën rondliepen. Maar ik heb er nooit echt met veel anderen over gepraat, het was meer iets voor mezelf. Maar ik voelde me erg thuis in die cafés, de sfeer was er gezellig, en ik voelde me niet ‘raar’ (er liepen meerdere mensen rond met pentagrammen om en dat soort dingen.)
3. Zijn er bepaalde rituelen die je vaak (of zelfs dagelijks) uitvoerde? Was er ook een inwijdings- of initiatieritueel, toen je in de wicca verzeild raakte?
Ik ging soms ‘in alfa’. Het is een soort van diepe meditatie. In deze bewustzijnstoestand sta je open voor dingen als helderziendheid, telepathie en meer dingen. Je kunt bijvoorbeeld ook uittreden of dingen voor elkaar krijgen, door er alleen maar aan te denken. Je bent veel vatbaarder voor paranormale verschijnselen in deze toestand. Mij is nog nooit zoiets gelukt, maar ik probeerde het wel vaak, want zo komt je toch ook even tot rust.
Ik heb geen inwijdingsritueel gehad, ik was er immers zelf mee bezig, niet onder leiding van anderen.
4. Droeg je speciale kleding, en zo ja, wat voor kleding? Gebruikte je ook bepaalde instrumenten/ attributen?
In die tijd was ik een typische ‘skater’ met gothic trekjes. Dat had op zich niet veel met wicca zelf te maken. Ik was niet al te zeker over mezelf, en de kleren zaten lekker, en het voelde alsof ik bij een grotere groep hoorde.
Ik had een pendel, die gebruik ik nu soms nog steeds. Vroeger gebruikte ik hem om antwoorden te krijgen op dingen die me dwars zaten. Nu probeer ik om hem zelf te laten bewegen. Het zou erg leuk zijn, als hij kan bewegen omdat ik dat wil. Ik heb geen idee hoe dat zou moeten kunnen, misschien via hersengolven die omgezet worden in trillingen ofzo. Maar toch blijft het een leuke bezigheid. Ook brandde ik veel wierrook, dit was om de ‘goden’ of andere aanwezigheden (geesten of andere vormen van ‘bestaan’ stel ik mij zo voor) goedgunstig te stemmen. Ik wist niet zeker of er goden aanwezig waren, maar voor het geval dat, steek je toch maar een stokje aan. Ik werd er zelf ook rustig van. Ik legde soms runen, en ik moet zeggen dat er verbazingwekkend vaak een antwoord uitkwam dat later goed bleek te zijn. Het is natuurlijk ook maar net hoe je de antwoorden interpreteert. Ook legde ik soms een bepaalde soort kaarten. Ik deed het eens op vakantie, en ik interpreteerde de kaarten zo, dat eruit kwam dat de jongen die ik heel erg leuk vond, met een ander meisje had gezoend. Ik kon dat onmogelijk weten, maar voor mij waren de kaarten heel duidelijk. En raad eens wat hij me vertelde toen ik terugkwam van vakantie? Hij had tijdens mijn vakantie met een meisje gezoend. Dit was toch wel erg toevallig. Zouden de ‘goden’ er iets mee te maken hebben dat ik het al wist? Of zou het zo zijn dat ik me zo verbonden met hem voelde, dat ik direct wist wat er was gebeurd? En hoe is dat dan weer te verklaren? Ik wist het niet, dus het moest wel iets speciaals zijn.
5. Zijn er mensen bij je wie terecht kunt als je als beginneling in de wicca vragen hebt rondom wicca? Zijn er bepaalde 'oudsten'? Was je lid van een coven?
Ik was in die tijd veel op een chatbox te vinden. Het thema van die chatbox was “Heksen en Magie”. Zo leerde ik sjamanen en andere wiccans/wicces/wiccas/heksen (hoe je ze ook wilt noemen) kennen. Zo leerde ik veel over wicca. Ook als je op internet zoekt kun je veel te weten komen over wicca. Beoefenaars van wicca zijn meestal erg aardig, en willen je graag verder helpen, als je je er ook echt voor interesseert. Ikzelf was niet lid van een coven. Ik houd er niet zo van. Van wat ik heb gehoord over covens, m oet je het hele boek met spreuken overschrijven, en is er een bepaalde rangorde. Dat idee beviel me niet zo, ik vond het wel iets weg hebben van een sekte. Binnen de coven kun je vast wel met je vragen terecht bij de Hogepriester(es)
6. Heb je ervaring met sjamanisme? Zo ja, op welke manier? ken je het zielvliegen/ de zweethut of rituelen met het medicijnwiel?
Ik kende via die chatbox een jongen die zichzelf als sjamaan beschouwde. Ik weet er niet veel over, maar hij was erg geïnteresseerd in totemdieren, daar hoorde ik dus ook veel over. Iedereen heeft een eigen totemdier waarmee diegene zich het meest mee identificeert. Een totemdier is een soort partner, ik weet er niet zo heel veel vanaf, ik kan dus ook niet veel uitleggen hierover. En waarschijnlijk vertel ik toch dingen die niet kloppen.
7. Heb je ervaring met spoken/ geesten/ stemmen/ kabouters/ elfen? Welke gevallen zijn je het beste bijgebleven? Heb je het positief of negatief ervaren? Heb je wel eens geesten opgeroepen (glaasje/ kettinkje draaien)?
Zoals ik al verteld heb, hoorde ik vroeger stemmen in mijn hoofd. Wat ik hoorde was gewoon een soort zware stem, die iets zei wat tussen gepraat en geruis klonk. Ik kan me niet meer precies herinneren hoe ik erbij kwam dat ik wat van die stemmen moest doen, aangezien ik nooit duidelijke woorden heb gehoord. Maar soms moest ik aan de knoppen van de videorecorder zitten, of soms móest ik gewoon naar de wc. Omdat ze dat wilden. En ik deed het gewoon.
Het is bekend (in ieder geval onder de paranormaliteit verdedigers) dat je als kind vatbaarder bent voor paranormale ervaringen. Maar misschien heb je als kind ook nog een blanco geest en een fantasierijk brein. Want als je klein bent weet je nog niet goed wat wel bestaat en niet bestaat. Alleen kleine kinderen zijn bang voor het monster onder hun bed. Als je ouder bent weet je dat dat niet kan natuurlijk. Kinderen zouden dus sneller geloven dat ze stemmen horen.
Toen ik mij dus later begon te interesseren voor wicca en paranormaliteit, begon ik ook dingen te zien. Als ik in bed lag, zag ik opeens een soort van blauwe bol in mijn kamer, het deed me denken aan een grote energiewolk, hoe dat er ook uit moge zien. Of ik zag iets heen en weer flitsen. Naarmate de tijd verliep zag ik meer en meer, het werd telkens enger. Ik wist niet of het gewoon energie was of iets anders. Maar ik weet wel, dat elk mens energie bezit. Als een mens doodgaat, waar gaat die energie dan heen? Energie kan namelijk niet zomaar verdwijnen. Was die energie dus een geest? Ik wist het niet zeker, maar het was wel eng en dichtbij.
Ik ben nu van mening dat het gewoon verzinselen van de hersenen zijn. Misschien wou ik graag wat zien, dus zag ik het.
In kabouters geloof ik niet, behalve tuinkabouters. In elfen zou ik bijna wel willen geloven, ik krijg er zo’n sprookjesachtig gevoel van. Maar daar zijn ze waarschijnlijk ook voor verzonnen: sprookjes.
Ik heb nooit glaasje gedraaid. Iedereen binnen wicca groepen weet dat experimenteren met een ouija bord (een bord met letters en cijfers en eventueel ‘ja’ en ‘nee’) het slechtste is wat je kunt doen, als je niet weet wat je doet. Elke deelnemer houdt een soort driehoekje of een (wijn)glas vast, die dan van letter naar letter zou moeten gaan bewegen als je een vraag stelt, onder leiding van een geest.
Met glaasje draaien zou je dus een geest kunnen oproepen. Je weet echter nooit met wie je te maken krijgt, en daarbovenop weten mensen die glaasje draaien vaak niet hoe ze weer van zo’n geest afkomen. Je zou te maken kunnen krijgen met kwade geesten, je zet namelijk allerlei poorten open. Die geesten kunnen je leven behoorlijk verpesten. Denk aan: nachtmerries, koude tocht in huis, er vallen dingen zomaar om, enzovoorts.
Glaasje draaien is dus gevaarlijk voor beginners.
8. Wat zijn de positieve en wat zijn de negatieve kanten van wicca, die jij hebt ervaren?
Toen ik mij nog veel met wicca bezig hield, voelde ik mij wel heel verbonden met de vrienden die ik destijds had. Veel waren er niet écht wicca, maar geloofden wel in de werking van kruiden, pentagrammen, en in ‘buitenzintuiglijke’ dingen.
De negatieve kanten zijn, dat je je ergens volledig mee bezighoudt. Net als met elke religie, moet je je hele leven erop aanpassen. En aangezien wicca nou niet echt een algemeen geaccepteerde, of veel beoefende religie is, val je nogal buiten de boot. Ook kon ik er niet echt met veel mensen in mijn buurt over praten. Zat in die tijd niet echt lekker in mijn vel, zowel mentaal als fysiek. Ik begreep veel dingen niet, ik wou antwoorden op allerlei levensvragen. Ik zocht mijn heil bij wicca als het ware. Maar na een poos besefte ik me dat ik er niet blijer van werd. Ook al geloofde ik er in, veel dingen gebeurden niet zoals het in de boeken stond beschreven. Kruiden en stenen werkten niet, en spreuken al helemaal niet. Ik werd telkens sceptischer. “Weer ergens in geloofd wat niet waar was” dacht ik. Een beetje een teleurstelling.
9. Zijn er oorsprongsmythen, of ontstaansmythen in de wicca? Of heb je daar zelf een idee bij?
Ik heb geen idee. Tsja, hoe ontstaan godsdiensten? Volgens mij was er geen Jezus- of Mohammed-figuur binnen de wicca. Ik denk, aangezien wicca zoveel met de natuur heeft te maken (het is ten slotte een natuurreligie. Heksen zijn een met de natuur en respecteren moeder aarde) er ooit mensen waren die ook veel om de natuur gaven en in haar geloofden als natuurlijke hulpbron bij allerlei bezigheden in het dagelijks leven. Vroeger, toen veel dingen nog niet uitgelegd waren, waren mensen erg bijgelovig (mensen dachten dat bliksem magie was.)
Waarschijnlijk waren zijn er in de loop der eeuwen gewoon telkens mensen geweest die de natuur als magie zagen, en hier is een godsdienst uit voortgevloeid. Hier zijn dan later goden en godinnen bij verzonnen (of deze goden zijn een verbastering van al bestaande goden) denk ik. Want wat is een godsdienst nou zonder goden? En die bliksem moet toch door íets verklaard worden. Ik denk dat godsdiensten ontstaan doordat mensen vragen hebben, meestal levensvragen (waar komen we vandaan? Waar gaan we heen als we doodgaan? Is er meer tussen hemel en aarde?) en daar een antwoord op hopen te vinden. Er is dus behoefte aan een godsdienst die alles uitlegt.
10. Aanbad je ook bepaalde goden/ godinnen, zo ja welke?
Nee. Ik vond het een idioot idee om goden en godinnen te vereren die ik eigenlijk helemaal niet kende. Het ging voor mij meer om mezelf, en de band met natuurlijke krachten. Dat wil zeggen, krachten uit de natuur en je eigen krachten (die ook weer uit de natuur komen, aangezien wij zelf deel van de natuur zijn), telepathie of telekinese bijvoorbeeld. Er is trouwens een groot verschil tussen wicca en paranormale verschijnselen moet ik zeggen, maar voor mij liepen ze redelijk in elkaar over.
11. Is er een bepaald geschrift/ boek belangrijk voor je geweest, tijdens je wicca-periode?
Niet echt. Wel schreef ik veel gedichten in die tijd, gewoon om dingen van me af te schrijven. Zoals gezegd voelde ik mij niet optimaal in die periode. Ja, een cliché, een depressieve gothic heks. Zo lijkt het in ieder geval wel als je dit leest. Maar zoals elke puber zocht ik gewoon iets (een geloof, bepaalde gedragsregels) waar ik mij fijn bij voelde.
12. Wisten je collega's(klasgenoten), buren, vrienden dat je wicca was? Hoe stonden zij er tegenover?
Een paar klasgenoten/vrienden wisten wel dat ik mij ermee ‘bezighield’, ik praatte er verder niet zoveel over. Het was iets voor mij. Ik zie godsdienst niet als een ‘waar’ iets, ik heb dus ook helemaal geen behoefte om mensen over te halen tot mijn godsdienst. Iedereen moet doen wat hij wil, als hij zich er goed bij voelt (en er niemand anders mee schaadt)
Maar soms wordt je wel raar aangekeken. Sommige gelovige klasgenoten vinden het raar als je een pentagram om hebt enzo. Als zij een kruisje om hun nek mogen hebben, vind ik dat ik een pentagram om mijn nek mag hebben. Het is immers de bedoeling dat een pentagram je beschermt, het is niet een uiting van de duivel aanbidden, of wat leken ook mogen beweren. Maar dat is bij alles zo wat mensen niet kennen. Het leven bestaat uit vooroordelen en stereotypen. Door neer te kijken op een ander, kun je jezelf beschermen of iets dergelijks. Je voelt je er beter door.
13. Kun je iets vertellen over je (toenmalige) band met de natuur, hoe dat werkt(e)?
Ik respecteerde (en respecteer nog steeds) de natuur heel erg. Omdat wij toevallig geëvolueerd zijn tot wezens met goed ontwikkelde hersenen, betekent nog niet dat wij Moeder Aarde mogen domineren. Ik ben dan ook al een aantal jaar (zeven of acht) vegetariër. Ik kan het gewoon niet over mijn hart krijgen om een ooit levend wezen in mijn mond te stoppen. In feite eet je gewoon een lijkje. En ik ben het totaal niet eens met de manier waarop de meeste dieren leven, en daarna geslacht worden.
Wicca heeft een soort natuurlijke harmonie, dat vind ik er ook zo fijn aan: je mag doen wat je wilt, zolang het niemand schaadt. Je mag pakken wat je wilt, maar je moet wel rekening houden met anderen. En ik denk dat alle geloven hier wel op neerkomen overigens.
Als je iets wegneemt uit de natuur, stenen voor runen bijvoorbeeld, zou je eigenlijk iets achter moeten laten in plaats daarvan (zout bijvoorbeeld). Een mooie gedachte vind ik wel.
14. Hoe keek je aan tegen genezingsmethoden (van ziekten) binnen wicca? Welke methoden zijn er? Hielp het?
Geneeswijzen binnen wicca staan in nauw verband met de reguliere alternatieve geneeswijzen. Met behulp van kruiden(mengsels), recepten, spells en edelstenen zou je van een bepaalde kwaal af kunnen komen. Ik heb wel veel dingen uitgeprobeerd. Van bepaalde kruiden is bekend dat ze echt invloed op je hebben. Maar van edelstenen? Ik denk nu dat het een beetje onzin is om te geloven dat een combinatie van takjes, rozenblaadjes en andere dingen je kan genezen. Ik denk overigens niet dat het totaal geen effect heeft. Eerst dacht ik dus dat het kwam omdat die stenen, kruiden, etc echt werkten. Nu verwijt ik het aan het placebo effect. Het komt wel eens voor, dat het lichaam van mensen die bij een experiment (om een nieuw medicijn te testen bijvoorbeeld) een placebo heb ben gehad, dezelfde processen doormaken (en genezen!) als de mensen die wél een medicijn hebben gehad. Hoe is dit mogelijk? Als je een kind dat buikpijn heeft een snoepje geeft en zegt dat het een aspirine is, gaat zijn buikpijn ook over. Ik denk, dat als je écht ergens in gelooft, het mogelijk is om jezelf te genezen (bij kleine kwaaltjes natuurlijk).
Het werkt erg goed bij mij. Als ik bijvoorbeeld buikpijn heb, herhaal ik vaak de woorden “ik heb geen buikpijn” in mijn hoofd. En dan is het nog weg ook.
Misschien dat de buikpijn niet eens echt is (gemaakt door de hersenen misschien) en gaat de illusie van het buikpijn hebben weg.
Hoe dan ook, je manipuleert jezelf met je eigen geest. Het heeft niks te maken met krachten van buiten. Maar natuurlijk zijn er mensen die het toerekenen aan de goden of kruiden.
Ik geloof overigens wel nog steeds in reiki en dat soort dingen, energie is bewezen, reiki is werken met energie. Maar misschien werkt dat ook veel beter als je er echt in gelooft. Maar ik geloof niet dat je door handoplegging iemand van ernstige ziektes kan genezen.
15. Hoe komt het, denk je, dat sommige mensen hun leven lang met wicca bezig blijven, maar jijzelf van wicca bent afgestapt?
Ik probeerde bijvoorbeeld ook hand te lezen in die tijd. Mijn lijnen veranderden in de loop der jaren, en de uitleg daarbij klopte met hoe mijn leven zich ontplooide. Maar dit is wederom verhaal van hoe je het interpreteert. Dat vind ik zo jammer aan wicca en buitengewone activiteiten: het ligt er maar net aan wat JIJ ziet. Het is niet een bewezen feit, waar je niet omheen kunt. Ik had meer houvast nodig in mijn leven. Ik denk dat ik daarom ook rationelere verklaringen voor dingen ging zoeken, ik vond de oplossingen op mijn problemen niet bij de wicca. Het was niet het juiste geloof. Ik blijf het leuk vinden om te denken dat er ‘iets’ is, iets dat ons bekijkt van boven, of zelfs van dichtbij. Ik bid ook, ik ben er nog niet uit naar wie. Naar God of naar mogelijke andere hoge aanwezighe den, of gewoon om tegen mezelf te praten, en alles op een rijtje te krijgen. Of om even te klagen. Hoe dan ook, het maakt niet uit, zolang ik het maar doe en me er goed bij voel. Ik heb veel minder vragen tegenwoordig. Ik krijg er toch geen antwoord op. En wil ik per se ergens een antwoord op, dan zal ik daar achter moeten komen tijdens mijn leven. Ik krijg er heus geen antwoord op door het (zo lui als ik soms ben) simpelweg te vragen.
Ik denk dat mensen die hun leven lang met wicca bezig zijn, wél alles (of veel in ieder geval) kunnen verklaren met hun geloof. Zij hebben er baat bij om te geloven dat we beïnvloed kunnen worden door hogere machten, zij hebben er baat bij om te geloven dat ze recepten kunnen maken waar je beter van wordt. Waarom gelooft de ene persoon in Allah? Waarom de andere in God? En waarom volgen sommige mensen liever Boeddha?
En waarom wisselen sommige mensen van geloof?
Het voldoet niet meer aan de eisen.
Het was niet meer genoeg voor mij om alles maar toe te schrijven aan onverklaarbare ‘magie’.
16. Hoe sta je tegenover de christelijke visie, die zegt dat hekserij, en ook moderne wicca, als zondig wordt gezien? In Dalfsen wordt er b.v. jaarlijks in grote groepen in estafettes gebeden op Walpurgisnacht. Is het inderdaad een gevaar volgens jouw zienswijze?
Zoals ik bij vraag 13 ook al zeg, ik denk dat alle geloven op ongeveer hetzelfde neerkomen. Het gaat erom dat je een goed leven leidt, en hierbij je medemens zoveel mogelijk helpt. Daarom denk ik dat het niet zoveel uitmaakt waar je in gelooft, zolang je maar érgens in gelooft, en daar naar leeft. Want uiteindelijk gaat het er toch om of je goed leeft? Stel nou dat het christendom de ware godsdienst is. Als een wiccan haar/zijn hele leven goed heeft geleeft (een wiccan leeft in harmonie met de natuur, en doet een ander geen kwaad, dat komt namelijk drie keer zo hard terug), zou die dan niet in de hemel worden opgenomen, alleen omdat ze toevallig het ‘verkeerde’ geloof had?
Ik kan hier natuurlijk niet over oordelen, maar ik vind het wel vreemd als hij/zij dan als heiden zou worden beschouwd.
Daarom vind ik niet dat die christelijke visie juist is. Zijn wiccans dienaars van het beest? Nee toch?
Maar ik ben het wel met meer dingen van de kerk (ik zeg met nadruk ‘de kerk’. veel dingen staan niet zo in de bijbel, maar de kerk interpreteert ze zo) niet eens, homo’s zijn zondaars? God heeft ze toch gewoon geschapen zoals ze zijn? En Jezus was anders ook behoorlijk close met zijn leerlingen. (Ik zeg niet dat Jezus homo is, ik zeg alleen dat het geen taboe is om close te zijn met mensen die toevallig hetzelfde geslacht hebben)
Het bidden van christenen op Walpurgisnacht is toch tegen satanaanbidders? Zien ze heksen als satanaanbidders? Als die mensen die tegen de heidense wiccans bidden, nou eens gewoon mensen die een andere godsdienst beoefenen hun gang laten gaan, is er niks aan de hand. Ik vind best dat je voor een ander wil bidden, maar ik denk niet dat je er meteen van moet uitgaan dat JOUW geloof, JOUW cultuur, JOUW land, JOUW huidskleur (ga zo maar door) het beste is. Ik denk dat mensen wat meer tolerant moeten zijn tegenover elkaar. Zolang mensen die een ander geloof hebben niks uithalen dat anderen kan schaden (terreuracties in naam van Allah bijvoorbeeld) moet je ze gewoon hun gang laten gaan. Misschien denken ze wel hetzelfde over jou als jij over hen.
Dan nog zijn bij terreuracties in naam van Allah niet de islam schuldig, maar de mensen die hun geloof verkeerd interpreteren.
Zolang mensen gewoon goed met elkaar proberen samen te leven, schuilt er geen gevaar.
17. Welke wiccafeesten vierde je zelf en wat was de betekenis van die feesten voor je?
Ik houd zelf niet zo van feestdagen. Mijn eigen verjaardag vind ik al een verschrikking. En waarom zou je één dag uitkiezen voor iets? Ik weet dat je er anders veel minder snel bij stilstaat, maar als je ergens echt om geeft, geef je er de rest van het jaar ook wel even aandacht aan lijkt me. Maar natuurlijk, feesten zijn leuk. Ik stond zelf altijd wel even stil bij Beltane (Walpurgisnacht, meibomenfeest)
Dit wordt in veel landen gevierd, en iedereen geeft er weer zijn eigen betekenis aan. Ik vind dat wel speciaal, en het past bij mijn filosofie, het maakt niet uit waar je in gelooft, als je maar gelooft. Ook vond ik een volle maan wel speciaal, als je het maar vaak genoeg herhaalt in je hoofd, zit er iets speciaals in de lucht die nacht.
19. Hoe kijk je achteraf tegen wicca aan? Ben je achteraf blij met deze periode in je leven?
Ik ben erg blij met deze periode uit mijn leven, ik ben in contact gekomen met een andere godsdienst. En andere godsdiensten en culturen kijken toch anders tegen dingen aan dan je gewend bent. Zo kun je later vergelijken met andere periodes uit je leven, je kunt afwegen of je nu goed bezig bent of niet. Ik heb veel geleerd over kruiden, edelstenen, meditatie, enzovoorts. Ook heb ik veel over mezelf geleerd. Ik kijk nu veel objectiever tegen dingen aan, want ik zou veel dingen ooit anders hebben beoordeeld dan nu. Vroeger was ik veel ‘zweveriger’, nu ben ik veel rationeler. Ik interesseer mij nu veel meer in de werking van de hersenen, en wat die hersenen ons voor kunnen houden, dan dat ‘geesten’ ons dingen laten zien. Ons brein is zo complex, wetenschappers weten nog niet half wat alles doet. Het is dan wel erg makkelijk om het op ‘buitengewone krachten’ te gooien.
Ik ben er nu achter dat ik dus vooral in onze hersenen geloof. En ik denk dat je eerst van het tegenovergestelde van iets moet hebben geproefd, om te kunnen zeggen dat je in het tegenovergestelde daarvan gelooft. Dus daarom ben ik toch erg blij met deze periode uit mijn leven.
En ik heb er leuke vrienden aan overgehouden. Ja, ik kan nog steeds vrienden blijven met mensen die er wél in geloven. Dat maakt voor hun personaliteit niet uit, en het levert soms interessante gesprekken op. Ook vind ik het gewoon fijn voor ze dat ze tenminste íets hebben om aan vast te houden. Er zijn zoveel mensen op de wereld die er nog lang niet uit zijn wat ze nou precies geloven.
Waarschijnlijk zal mijn beeld over de wereld en hoe deze werkt nog wel veranderen in de loop der jaren.
Want wie zijn mening nooit aanpast, heeft niets geleerd in zijn leven.
Beschrijving
Een moderne heks geeft haar visie op wicca en vertelt over haar zoektocht en ervaringen in het geloofsleven.
Bron
Interview van Ruben Koman met een wicca-aanhanger.
Commentaar
2005
Zie ook: Dalfser Muggen: volksverhalen uit een Overijsselse gemeente / Ruben A. Koman (Profiel, 2006)
Naam Overig in Tekst
Mohammed 
Mohammed 
Jezus
Jezus
Christus
Christus
Jezus Christus
Jezus Christus
Satan
Satan
Naam Locatie in Tekst
Portugal
Portugal
Zwolle
Zwolle
Moeder Aarde
Moeder Aarde
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21