Hoofdtekst
Dag Theo,
Vond deze fabel in mijn archief (voorheen in het Dordts archief). Heb nooit geweten wat ik er mee aanmoet, of ik het kan opnemen, geen idee. Idem voor een typenummer. Misschien is het meer een leuk bedenksel op de geschiedenis. Het is opgetekend te Dordrecht, 1830 en verschenen in de Arnhemse Courant van 1830. Aangezien er 'God behoede den Koning' boven staat en op die datum België zich van Nederland afscheidde lijkt me dat het een fabel is met kritiek op de politiek. De ratten zijn dan de Belgen, de muizen de Hollanders. Kaas= Holland (Kaaskoppen?).
Hartelijke groet,
RUBEN
Opgetekend: Dordrecht, september 1830 door A.B. Uit: Arnhemsche Courant, datum onbekend.
Titel: De scheiding van de ratten en de muizen: eene fabel.
't Geslacht van ratten en van muizen,
Hoezeer gewoon om zaam te huizen,
En van dezelfde kaas te pluizen,
Raakte onlangs onderling verdeeld
Door een' voornamen van de grage rattenteelt,
Die, naar het schijnt, de weelde niet kon dragen,
En wiens bedorven smaak geen kaas meer kon behagen.
Hij haakte naar eene and're spijs,
En maakten zijnen makkers wijs,
Dat 't zaak was, zich van 't muizenras te scheiden,
Waartoe hij trachtte hen te leiden.
"Op, burgers!" riep hij, "vliedt de muis,
"Verlaten wij dat snood gespuis,
"Dat ons verkort in onze regten;
Komt, laat ons dit geschil beslechten!
"Te vaak met hem verdeeld, gestaag met hen in twist
Wilde ik maar schielijk, en -kon 't zijn- vOOr men
"het wist,
Den boel inpakken, en ons naar beneen begeven.
De muizen kunnen wel hier op den zolder leven;
Ons blijft de kelder dan te baat;
Gij zult eens zien hoe 't ons daar naar genoegen gaat.
"Komt, makkers! Volgt mij" - Op deez' reden
Betoont de grootste hoop zich ongemeen te vreden,
En juicht het voorstel toe, zoo zelfs, dat, onbedacht,
Een aantal ratten in beweging wordt gebragt.
Doch een der oudsten stelt zich nu op de achterpooten;
Hoest, glimplacht, en ziet het gedrang om zich vergrooten;
Hij zuchtte en schudt het hoofd. "Neen, vrienden!' zegt
hij, "neen,
"Volgt mijnen raad, en gaat niet heen.
Wij zijn hier immers wel; waar kan men beter wezen?
Wis, in den kelder hebt gij't grootste gebrek te vreezen.
Wat deert ons een geringe twist,
Die ras weer gunstig wordt beslist?
Als wij slechts vrij zijn, en wij kunnen ons vermaken,
Zal ons de lekkre kaas wel duurzaam blijven smaken;
Wat toch, als men ons die ontrooft?
Wat wordt ons in haar plaats beloofd?
Steenkolen! Ja, die kunnen wij dan knagen
En zijn die wel geschikt voor onze zwakke magen?
Voorzeker, neen!- Dus, vrienden! hoort mij, blijft,
En zorgt veel liever dat de rust bij u beklijft."-
Die raad vond bijval, en -hij stond ook regt op pooten;
De meerderheid der ratten riep:
Dat, hoe 't ook uitviel, of hoe 't liep,
Men lekkre kaas niet om de steenkool moet verstooten.
A.B.
Dordrecht, september 1830.
Vond deze fabel in mijn archief (voorheen in het Dordts archief). Heb nooit geweten wat ik er mee aanmoet, of ik het kan opnemen, geen idee. Idem voor een typenummer. Misschien is het meer een leuk bedenksel op de geschiedenis. Het is opgetekend te Dordrecht, 1830 en verschenen in de Arnhemse Courant van 1830. Aangezien er 'God behoede den Koning' boven staat en op die datum België zich van Nederland afscheidde lijkt me dat het een fabel is met kritiek op de politiek. De ratten zijn dan de Belgen, de muizen de Hollanders. Kaas= Holland (Kaaskoppen?).
Hartelijke groet,
RUBEN
Opgetekend: Dordrecht, september 1830 door A.B. Uit: Arnhemsche Courant, datum onbekend.
Titel: De scheiding van de ratten en de muizen: eene fabel.
't Geslacht van ratten en van muizen,
Hoezeer gewoon om zaam te huizen,
En van dezelfde kaas te pluizen,
Raakte onlangs onderling verdeeld
Door een' voornamen van de grage rattenteelt,
Die, naar het schijnt, de weelde niet kon dragen,
En wiens bedorven smaak geen kaas meer kon behagen.
Hij haakte naar eene and're spijs,
En maakten zijnen makkers wijs,
Dat 't zaak was, zich van 't muizenras te scheiden,
Waartoe hij trachtte hen te leiden.
"Op, burgers!" riep hij, "vliedt de muis,
"Verlaten wij dat snood gespuis,
"Dat ons verkort in onze regten;
Komt, laat ons dit geschil beslechten!
"Te vaak met hem verdeeld, gestaag met hen in twist
Wilde ik maar schielijk, en -kon 't zijn- vOOr men
"het wist,
Den boel inpakken, en ons naar beneen begeven.
De muizen kunnen wel hier op den zolder leven;
Ons blijft de kelder dan te baat;
Gij zult eens zien hoe 't ons daar naar genoegen gaat.
"Komt, makkers! Volgt mij" - Op deez' reden
Betoont de grootste hoop zich ongemeen te vreden,
En juicht het voorstel toe, zoo zelfs, dat, onbedacht,
Een aantal ratten in beweging wordt gebragt.
Doch een der oudsten stelt zich nu op de achterpooten;
Hoest, glimplacht, en ziet het gedrang om zich vergrooten;
Hij zuchtte en schudt het hoofd. "Neen, vrienden!' zegt
hij, "neen,
"Volgt mijnen raad, en gaat niet heen.
Wij zijn hier immers wel; waar kan men beter wezen?
Wis, in den kelder hebt gij't grootste gebrek te vreezen.
Wat deert ons een geringe twist,
Die ras weer gunstig wordt beslist?
Als wij slechts vrij zijn, en wij kunnen ons vermaken,
Zal ons de lekkre kaas wel duurzaam blijven smaken;
Wat toch, als men ons die ontrooft?
Wat wordt ons in haar plaats beloofd?
Steenkolen! Ja, die kunnen wij dan knagen
En zijn die wel geschikt voor onze zwakke magen?
Voorzeker, neen!- Dus, vrienden! hoort mij, blijft,
En zorgt veel liever dat de rust bij u beklijft."-
Die raad vond bijval, en -hij stond ook regt op pooten;
De meerderheid der ratten riep:
Dat, hoe 't ook uitviel, of hoe 't liep,
Men lekkre kaas niet om de steenkool moet verstooten.
A.B.
Dordrecht, september 1830.
Beschrijving
De ratten komen in opstand tegen de muizen en willen zich van hen afscheiden. Eén rat probeert zich hier tegen te verzetten.
Bron
Arnhemsche Courant, 1830.
Opgestuurd per e-mail vanuit Dordrecht op 22 juni 2004.
Opgestuurd per e-mail vanuit Dordrecht op 22 juni 2004.
Commentaar
1830
Verhaal waarschijnlijk aangehaald in verband met de afscheiding van België.
Naam Locatie in Tekst
België 
België 
Vlaanderen
Vlaanderen
Dordrecht
Dordrecht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21