Hoofdtekst
De widde Juvvers in Hezzelinks Bos.
Nou in oorlôgstied is Hezzelinks Bos ook al kapt. 't Was zoo'n ainig mooi hörntje, doar bie Westerbrouk; nou is ter haildal niks meer.
Mor 's oavends dus elk en ain doar nait langes, ook nòg lang nait. Doar huilen widde wieven tou. Slag van 't lutje Westerbroukster torentje was nôg nait kòld 's nachts om twaalf uur, òf der kwammen steevaast drij 't pad langs.
Ze sweefden der over, mit 'n wit klaid aan. Dij din wat baang oetvalen was, dij griezelde 't tou, en dij heurde en zag nòg veul meer as dat ter was. Hai zag fleddermoezen vlaigen; hai heurde midden in de nacht 'n vring draaien; hai vuilde dat er spouken in de locht wazzen.
Mor der wazzen niks as widde juvvers, dij nooit wat zeden; ze muiken 'n kring op 'n open plek in
't bos, en dansten in de moaneschien. Ook moggen ze geern 'n kring moaken om dij òlle dikke aikenboom,
dij ie nòg wel kìnd hebben. Doar dansten ze rond, hou laanger hou haarder, net zo laank dat 't ain uur sluig van toren. Din wazzen ze weg in daauw en dook.
Op 'n moal is 't gebeurd, dat er 'n widde juvver was dij nait mitkomen kon. leder hòd strompeln en valen, omdat ze aal op heur widde klaid trapte.
Dat het 'n zichter zain, dij doar midden in de nacht aan 't waark was in de volle moanschien, omdat 't overdag zo hait was. Hai gong der op òf, en heurde kloagen: mien hinneklaid is mie te laank.
Aander nacht was 't weer zo. Zichter haar schoapscheer mitnomen; oet medelieden het e 't hìnneklaid kòrter knipt. Dou kon ze mit de aandern dansen en swieren....
Zichter het ter gain schoa van had; 't gong hom best in de wereld, zo laank as e leefde, en dat is al op zien kindskinder overgoan. Doar het dij widde juvver veur zörgd. Ze haren altied gelok, riekdom en vrede, en ze haren altied wat over veur 'n aarm mìnsk.
Dat wait ik van mien Moeke, dij was zulf van Westerbrouk van doan.
(Zie ook Maandblad ,Groningen' , XI, 16.)
Nou in oorlôgstied is Hezzelinks Bos ook al kapt. 't Was zoo'n ainig mooi hörntje, doar bie Westerbrouk; nou is ter haildal niks meer.
Mor 's oavends dus elk en ain doar nait langes, ook nòg lang nait. Doar huilen widde wieven tou. Slag van 't lutje Westerbroukster torentje was nôg nait kòld 's nachts om twaalf uur, òf der kwammen steevaast drij 't pad langs.
Ze sweefden der over, mit 'n wit klaid aan. Dij din wat baang oetvalen was, dij griezelde 't tou, en dij heurde en zag nòg veul meer as dat ter was. Hai zag fleddermoezen vlaigen; hai heurde midden in de nacht 'n vring draaien; hai vuilde dat er spouken in de locht wazzen.
Mor der wazzen niks as widde juvvers, dij nooit wat zeden; ze muiken 'n kring op 'n open plek in
't bos, en dansten in de moaneschien. Ook moggen ze geern 'n kring moaken om dij òlle dikke aikenboom,
dij ie nòg wel kìnd hebben. Doar dansten ze rond, hou laanger hou haarder, net zo laank dat 't ain uur sluig van toren. Din wazzen ze weg in daauw en dook.
Op 'n moal is 't gebeurd, dat er 'n widde juvver was dij nait mitkomen kon. leder hòd strompeln en valen, omdat ze aal op heur widde klaid trapte.
Dat het 'n zichter zain, dij doar midden in de nacht aan 't waark was in de volle moanschien, omdat 't overdag zo hait was. Hai gong der op òf, en heurde kloagen: mien hinneklaid is mie te laank.
Aander nacht was 't weer zo. Zichter haar schoapscheer mitnomen; oet medelieden het e 't hìnneklaid kòrter knipt. Dou kon ze mit de aandern dansen en swieren....
Zichter het ter gain schoa van had; 't gong hom best in de wereld, zo laank as e leefde, en dat is al op zien kindskinder overgoan. Doar het dij widde juvver veur zörgd. Ze haren altied gelok, riekdom en vrede, en ze haren altied wat over veur 'n aarm mìnsk.
Dat wait ik van mien Moeke, dij was zulf van Westerbrouk van doan.
(Zie ook Maandblad ,Groningen' , XI, 16.)
Onderwerp
SINSAG 0310 - Andere Erscheinungen von Weissen Frauen
SINSAG 0310 - Andere Erscheinungen von Weissen Frauen
Beschrijving
In Westerbroek dansten witte wijven 's nachts graag om een boom in het bos. Er was een widde juvver, wiens kleed te lang was, waardoor iedereen erover viel. Een ziever heeft die afgeknipt en sindsdien ging het hem en zijn familie altijd goed.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p.26
Commentaar
1930
Andere Erscheinungen von Weissen Frauen
Naam Overig in Tekst
Hezzelinks Bos
Hezzelinks Bos
Hezzelink
Hezzelink
Westerbrouk
Westerbrouk
Westerbroek
Westerbroek
Zichter
Zichter
Maandblad Groningen.
Maandblad Groningen.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20