DEVOOYS128 - VELE EXEMPELEN UIT BRUSSELSE HANDSCHRIFTEN XXXI

Exempel. Ick hebbe ghelesen int bouc der conscienciën datter hier voerleden in een clooster een susterken was in een versaminghe woenende, die god zeer hertelijcke bemynde ende pijnde haer altoos in eenvuldicheit te leven, daer sy groote vruchten der duechden af vercreech. Het gheviel dat huer medesusters op een tijt goede lieden verwachten, soet somwijlen ghebuert dat die vriendekens commen huer kinderen besueken om wat goets te hooren, soe waren dese susters zeer onledich om dat sy haer vriendekens blijdelijcken ende mynnelijcke ontfanghen souden. Sy coeckten ende maecten bereet dat hem god verleent hadde. Maer dese suster en droechs haer niet aen ende ghinc sitten in haer capelle in een hoecsken, ende sy keerde haer totten vriendekens die sy nooden woude, dat was Maria, die suete moeder gods, ende badt haer zeer ootmoedelijcke dat sy haer wilde gheweerdighen met haer lief kint by haer te commen eten in haer herteken. Doen sach sy by haer staen een alte schoone vrouwe met een suet schoon kindeken, ende sprack tot haer kindeken: 'Mijn lieve kint, u vriendinne heeft mij gheboden dat ic met u wilde commen by haer eten in huer herberghe'. Jhesus antwoorde: 'Mijn lieve moeder, ghy en durft my niet zeer nooden. Ic hebbe daer langhe weert ten huyse gheweest. Alsoo secht haer dat mijn hemelsche vader ende ick daer commen sullen met al ons gheselschap, ende dat sy haer huys gha schoon maken ende verchieren, maer dat sy gheenen cost en doe. Ick salt al me bringhen datter behouft. Ic weet wel dat sy arm es ende niet veel crachten en heeft om te wercke te stellen, maer dat sy daer om niet verslaghen en sy, al es sy cranck ende onmachtich'. Ende dit was jhesus meyninghe, dat hy haer alle stercheit mede bringhen soude ende alle duechden die haer van noode waren. Aensiet doch dese goedertierenheit ons heeren, hoe mylde dat hy es met sijnen ghaven. Als nu dit susterken dit al ghehoort hadde, was sy vol grooter vruechden ende ghinc tot haren biechtvaer, om dat sy [die] herberghe des herte heel schoon maken soude ende verchieren naer haer vermoghen. Doen quaem haer te ghemoete een cleyn kindeken, ende dat Iouch zeere vriendelijcke op haer, ende het hadde sijn een handeken gheborghen onder sijn cleerkens. Doen bekende sijt, ende spracke: 'O suete jhesus, waer om stady hier ?' Hy andtwoorde: 'Ick beye naer u'. Sy sprack: 'Wat heb dy daer onder u cleerkens gheborghen ?' Jhesus andtwoorde: 'Ic hebbe hier costelijcke juweelkens in een sacsken, daer ghy u mede verchieren sult teghens dat ic met mijn lieve moeder ende alle mijn gheselschap by u commen sullen'. Sy seyde: 'Wat yuweelkens sijnt ?' Jhesus andtwoorde: 'Het es liefde, ootmoedicheit, verduldicheit, ghehoorsaemheit, ghelatenheit, hooghe begeerte, ende innighe ghedachten. Dit sijn die duechden die ick u gheve voor die onlede ende wtwendighe becommernisse die ghy om mijnent wile hebt ghelaten'. Doen sprac dat susterken: 'Ja lieve jhesus, wat es my met dit bringhen beholpen? Want ghy neemt my dicwils weer dat ghene datghy my hebt ghegheven. Dan blijve ick als een arm cranck verlaten mensche, ende en weet dan waer met my selven blijven'. Jhesus seyde: 'Dat doen ick daer om, om dat ghy ws selfs crancheit sout bekennen, ende wat crancker mensche dat ghy sijt als u mijn gracie wort onthouden, ende om dat ghy my dan te hertelijcker sout begeeren ende mijn graciën te sorchvuldelijcker sout bewaren'. Dus so ontfinc sy met grooter dancbaerheit Jhesus goeden, ende beleet haer schult, ende bereyde haer herberghe teghens des heeren comst, die corts daernaer met grooter vruechde tot haer quam inden heiligen sacramente in haerder zielen, van welcker comst ende vertooninghe wort sy also ghesterct inder liefden gods, dat huer daer naer alle tijttelijcke wtwendighe dinghen verleeden, dattet haer als een dootwe was, als sy eenich myddel tusschen god ende haerder zielen ghevoelde. Ja, van haer staet ghescreven, alst so quam dat haer den noot dwanc dat sy moeste totten menschen keeren om profijt der zielen, dat sy wt rechter goddelijcker liefde dede, om dat sy der menschen salicheit seere begeerde. Daer om om dat syse so gherne tot duechden wt rechter liefden gods hadde gheholpen. Dat benijde die boose viant wttermaten seere, so dat hy haer daer om veel lijdens ende quellinghe aen dede, ja dicwijls haer seer slouch ende stiet ende veel molest aen haren lichaem aendede. Maer dese maghet was soo ghesterct inder liefden gods duer sijn goddelijcke ghaven, dat sy des vijants molest met en achte, maer sy hielpse alle die tot haer quamen in al dat sy vermocht tot haerder salicheit. Maer alst gheviel dat sy van veel menschen belast was ende die reden haer te lanc vielen ende haer niet en dienden tot haerder salicheit, ende sy dan by haer selven quam, ende sy dan duer die wtwendighe middelen vant dat sy niet so bequaem en was noch so wel ghedisponeert totter graciën gods, so was sy daer af so bedrouft ende ghevoelde daer af sulcken wee van binnen, dat sy liever hadde te sterven die natuerlijcke doot dan langher te leven, ende in sulcker bangicheit te blijven. Daer om pijnde sy haer altoes tot eenicheit te gheven, also veel als sy mocht, ende als yemant tot haer quam, die pijnde sy met sueten woorden te helpen ende te troosten, so haer god in ghaf, ende met also corten woorden als sy mocht. Hier moghen wy mercken wat vruchten sy vercrijghen, die god bemynnende sijn, ende die om sijnder liefde alle wtwendicheit schuwet.

De zusters in een klooster zijn verheugd bezoek te krijgen en zijn druk in de weer om alles gereed te maken. Maar een vrome zuster doet niet mee, trekt zich terug in haar kapel en nodigt haar 'vrienden', Jezus en Maria, uit te komen eten. Kort hierop verschijnt Maria, die tegen Jezus zegt dat zij te eten is gevraagd. Jezus antwoordt. De non moet haar 'herberg' zeer schoon maken en versieren. Jezus zal voor haar meebrengen wat zij nodig heeft. Verheugd gaat de non naar de biechtvader om de 'herberg van het hart' schoon te maken en te versieren. Dan komt er een kindje op haar af: hij heeft een doek meegenomen onder zijn kleren. Als de non er naar vraagt, vertelt het kind dat er juwelen inzitten: liefde, ootmoed, geduld, gehoorzaamheid, gelatenheid, hoge begeerte en innige gedachten. Deugden die de vrouw krijgt als dank voor de uitwendige bekommernissen die zij om Jezus' wil heeft gelaten. De non wijst Jezus er echter op dat Hij vaak weer heeft genomen, wat Hij haar heeft gegeven. Jezus zegt dat zij door lijden des te sterker Jezus zou begeren en zijn gunsten zorgvuldiger bewaren.
De non wordt zeer deugdzaam en zet zich voor anderen in, ondanks dat de duivel haar regelmatig bezoekt om haar te kwellen. Hieruit leren wij welke vruchten degenen verkrijgen die God minnen en die om Zijn liefde de uitwendigheden schuwen.

De Vooys, C.G.N., Middelnederlandse stichtelijke exempelen, Zwolle, 1953 pagina 111-114

Jezus    Jezus   

Maria    Maria   

2013-03-01 14:46:20