Hoofdtekst
't Grode ainnust
Aan 't Moarvlait onder Steem ston 'n ôlle boerenploats. 'n Boer woonde doar veur joaren mit zien vraauw. Kinder haren ze nait, en kregen ze nait, hou aivege geern ze ook ain hebben wollen. Dat was nou ainegste verdrait in heur levent. As dat nog es zo wòrden mog....
Op 'n vrouge mörgen in 't mooiste van de zummer gong de boer 't veld in.
Nee, eerst nòg even kieken, òf eenden ook legd haren. Doudestieds haren ze van dij eendnusten van stro, dij aan de kaant van 't wotter stonden op stòkken. Dat zaie in Vraislaand nòg wel. Overaal lag wat in, geliek aal mörns. De boer was al bie 't leste nust. Doar lag hail rusteg, mit zien oogjes wied open, splinterlieke noakend, 'n kind in, in 't grode eendnust. Net zo rustig òf 't jonkje der heurde.
Nooit is 't bekìnd wòrden, woar 't kind hìn òf heer was.
De boer nam hom mit in hoes; vraauw was ter nòg wiezer mit as hai.
Dat was ja van zulf, dat dit kind doar aantrokken en opbròcht is. Ze hebben nòg zo laank leefd, dat ze zien klainkinder zaggen, 'n haile schoar. Hai is de stamvoader wòrden van verschaaiden boerengeslachten op 't Hogelaand.
De òlle ploats is òfbroken. Der kwam 'n nije op, dij veul groter en mooier was. Mar de òlle noam is bleven tot 'n aivege gedachtenis:
't Grode Ainnust.
Aan 't Moarvlait onder Steem ston 'n ôlle boerenploats. 'n Boer woonde doar veur joaren mit zien vraauw. Kinder haren ze nait, en kregen ze nait, hou aivege geern ze ook ain hebben wollen. Dat was nou ainegste verdrait in heur levent. As dat nog es zo wòrden mog....
Op 'n vrouge mörgen in 't mooiste van de zummer gong de boer 't veld in.
Nee, eerst nòg even kieken, òf eenden ook legd haren. Doudestieds haren ze van dij eendnusten van stro, dij aan de kaant van 't wotter stonden op stòkken. Dat zaie in Vraislaand nòg wel. Overaal lag wat in, geliek aal mörns. De boer was al bie 't leste nust. Doar lag hail rusteg, mit zien oogjes wied open, splinterlieke noakend, 'n kind in, in 't grode eendnust. Net zo rustig òf 't jonkje der heurde.
Nooit is 't bekìnd wòrden, woar 't kind hìn òf heer was.
De boer nam hom mit in hoes; vraauw was ter nòg wiezer mit as hai.
Dat was ja van zulf, dat dit kind doar aantrokken en opbròcht is. Ze hebben nòg zo laank leefd, dat ze zien klainkinder zaggen, 'n haile schoar. Hai is de stamvoader wòrden van verschaaiden boerengeslachten op 't Hogelaand.
De òlle ploats is òfbroken. Der kwam 'n nije op, dij veul groter en mooier was. Mar de òlle noam is bleven tot 'n aivege gedachtenis:
't Grode Ainnust.
Beschrijving
Een boer en zijn vrouw kunnen geen kinderen krijgen. De boer gaat de kippen- en eendeneieren rapen en vindt een baby in het nest van een eend. Zij voeden het op.
Bron
Laan, K. ter. Groninger overleveringen. Zutphen, 1930. p. 164
Commentaar
1930
Naam Overig in Tekst
Moarvliet   
Steem   
Vraislaand   
Hogeland   
Grode Ainnust.   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
