Hoofdtekst
DE SPILSTRAAT TE MAASTRICHT.
Deze straat kreeg haar naam aldus: Ter eere van den Heiligen Petrus, martelaar († 7 April 1252), werd er in 1253 of 1254 door de Predikheeren in hun kerk een feest gegeven. Er was een groote toeloop van volk. Dit trok door de straat, die tot dan toe de straat naar de Hochter poort heettte. In die straat zaten eenige vrouwen voor de deur van haar huizen te spinnen. Zij zeiden tegen de omstaanders: ,Kijk nu eens, wat die preekheeren weer hebben uitgevonden, om zich te verrijken. Om weelderige kloosters te kunnen bouwen en veel geld bijeen te schrapen, hebben zij een nieuwen heilige, een martelaar, uitgevonden." Terwijl zij op deze wijze spotten, werd plotseling de héele draad met bloed gekleurd en raakten haar spinnende vingers er geheel mee besneurd. Dit ziende, veegden zij zich gauw de vingers af, denkende dat het bloed uit een klein wondje liep. Maar toen zij zagen, dat er geen schrammetje nan de vingerhuid te bespeuren was en de draad met bloed was geverfd, werden zij toch bang en riepen: ,,O, God, wij hebben het bloed van een martelaar bespot!" In hun angst holden zij tusschen de menigte door naar den prior. Daar vertelden zij het gebeurde en toonden den bebloeden draad. De prior verwerkte dit wondere voorval dadelijk in zijn feestpreek. Maar een schoolmeester, die stond tusschen de menigte, luisterend naar de woorden van vermaning en verheerlijking van Gods werken, kon zijn mond niet bedwingen. ,,Nu, zie eens aan", fluisterde hij spottend tegen zijn kennissen, ,,hoe die sluwe paters die onnoozele geloovigen bedriegen. Zij zijn met eenige vrouwen, die zij héél goed kennen, overeengekomen een draad in bloed te doopen en dan dat grapje voor een mirakel uit te geven". Nauwelijks had hij dit gezegd of een kwaadaardige koorts overviel hem. Hij moest door zijn vrienden naar huis worden gedragen. Daar bestelde hij den prior, bekende zijn schuld en verzocht hem, ter eere van den Heilige, dien hij had bespot en tot penitentie voor zijn onwaardig gepraat, voor de hééle stad bekend te maken, wat er was gebeurd. En wonder, niet zoodra had hij dezen wensch tot eer herstel uitgesproken, of hij genas volkomen.
Deze straat kreeg haar naam aldus: Ter eere van den Heiligen Petrus, martelaar († 7 April 1252), werd er in 1253 of 1254 door de Predikheeren in hun kerk een feest gegeven. Er was een groote toeloop van volk. Dit trok door de straat, die tot dan toe de straat naar de Hochter poort heettte. In die straat zaten eenige vrouwen voor de deur van haar huizen te spinnen. Zij zeiden tegen de omstaanders: ,Kijk nu eens, wat die preekheeren weer hebben uitgevonden, om zich te verrijken. Om weelderige kloosters te kunnen bouwen en veel geld bijeen te schrapen, hebben zij een nieuwen heilige, een martelaar, uitgevonden." Terwijl zij op deze wijze spotten, werd plotseling de héele draad met bloed gekleurd en raakten haar spinnende vingers er geheel mee besneurd. Dit ziende, veegden zij zich gauw de vingers af, denkende dat het bloed uit een klein wondje liep. Maar toen zij zagen, dat er geen schrammetje nan de vingerhuid te bespeuren was en de draad met bloed was geverfd, werden zij toch bang en riepen: ,,O, God, wij hebben het bloed van een martelaar bespot!" In hun angst holden zij tusschen de menigte door naar den prior. Daar vertelden zij het gebeurde en toonden den bebloeden draad. De prior verwerkte dit wondere voorval dadelijk in zijn feestpreek. Maar een schoolmeester, die stond tusschen de menigte, luisterend naar de woorden van vermaning en verheerlijking van Gods werken, kon zijn mond niet bedwingen. ,,Nu, zie eens aan", fluisterde hij spottend tegen zijn kennissen, ,,hoe die sluwe paters die onnoozele geloovigen bedriegen. Zij zijn met eenige vrouwen, die zij héél goed kennen, overeengekomen een draad in bloed te doopen en dan dat grapje voor een mirakel uit te geven". Nauwelijks had hij dit gezegd of een kwaadaardige koorts overviel hem. Hij moest door zijn vrienden naar huis worden gedragen. Daar bestelde hij den prior, bekende zijn schuld en verzocht hem, ter eere van den Heilige, dien hij had bespot en tot penitentie voor zijn onwaardig gepraat, voor de hééle stad bekend te maken, wat er was gebeurd. En wonder, niet zoodra had hij dezen wensch tot eer herstel uitgesproken, of hij genas volkomen.
Onderwerp
TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen 
TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen 
Beschrijving
De Spilstraat dankt haar naam aan het volgende:
In de dertiende eeuw hebben Predikheren een nieuwe martelaar heilig verklaard. Vrouwen in de straat die sponnen, kletsten met elkaar en meenden dat de geestelijkheid slechts nieuwe heiligen verzon om geld bijeen te krijgen voor hun kerken. Plots waren hun spindraden met bloed besmeurd.
Een man die dit verhaal later van een predikant hoorde, meende dat dit een verzinsel was. Maar hij werd plots overvallen door koorts. Die ging pas weg toen de man openlijk zijn schuld beleden had.
In de dertiende eeuw hebben Predikheren een nieuwe martelaar heilig verklaard. Vrouwen in de straat die sponnen, kletsten met elkaar en meenden dat de geestelijkheid slechts nieuwe heiligen verzon om geld bijeen te krijgen voor hun kerken. Plots waren hun spindraden met bloed besmeurd.
Een man die dit verhaal later van een predikant hoorde, meende dat dit een verzinsel was. Maar hij werd plots overvallen door koorts. Die ging pas weg toen de man openlijk zijn schuld beleden had.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van stichtingen en oorsprongen'.
Hoe het dorp (de stad, heuvel, het stuk land) aan z'n naam is gekomen
Naam Overig in Tekst
Heilige Petrus
Heilige Petrus
Predikheren
Predikheren
God
God
Hochterpoort
Hochterpoort
Naam Locatie in Tekst
Spilstraat
Spilstraat
Maastricht
Maastricht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20