Hoofdtekst
DE DRIE BEELDJES.
Op Chaloen onder Schin-op-Geul woonde een graaf, die erg van de jacht hield. Maar in een van zijn bosschen huisde de Wilde Jager en als de graaf in het jachtseizoen ter jacht reed en met zijn stoet van jagers, paarden en honden over de brug van de Geul wilde, stond daar de Wilde Jager al met zijn spokig paard aan den overkant, om hem af te schrikken en zijn stoet den overgang te beletten. De paarden en de honden sprongen dan dadelijk terug en geen macht ter wereld was in staat, hen nog ook maar eén pas vooruit te doen zetten. De graaf probeerde het dan nog wel met zijn paard, doch hij kreeg het niet verder dan voor de brug. Het stond er te rillen van angst voor den tros van den Wilden Jager, die bezig was aan den overkant. Het hoorngeschal en het gedruisch van diens gezellen deden het dier steigeren en er bleef den graaf wel niet veel anders over, dan weer terug te rijden naar het kasteel.
Dit had zoo eenige jaren geduurd en de graaf was ten einde raad. Hij wist niet wat hij er tegen zou doen. Eindelijk ging hij naar den kluizenaar van den Schaesberg, vertelde dezen hoe de Wilde Jager hem ieder jaar de jacht belemmerde en vroeg om raad. De heilige man dacht lang na en ried den graaf toen aan, bij de brug, maar dan aan den overkant van de Geul aan den zoom van het bosch, drie beeldjes op te richten ter eere van Jezus, Maria en Johannes. ,,Als gij die hebt opgericht, op de plaats, waar de Wilde lager u altijd tegenhoudt, is zijn macht gebroken, want hij en zijn gezellen zijn heidenen!" besloot de kluizenaar.
De graaf liet de drie beeldjes maken en plaatsen, waar ze nu nog staan, gelijk de kluizenaar het hem had geraden. En toen hij een volgend jaar weer ter jacht ging, kon hij met zijn stoet ongehinderd de brug passeeren. De Wilde Jager en zijn heidensche gezellen, met hun hoorngeschal en weidmansgedruisch waren er niet meer. Zij waren gevlucht voor de teekens van de macht, die ook regeert over de hel.
Op Chaloen onder Schin-op-Geul woonde een graaf, die erg van de jacht hield. Maar in een van zijn bosschen huisde de Wilde Jager en als de graaf in het jachtseizoen ter jacht reed en met zijn stoet van jagers, paarden en honden over de brug van de Geul wilde, stond daar de Wilde Jager al met zijn spokig paard aan den overkant, om hem af te schrikken en zijn stoet den overgang te beletten. De paarden en de honden sprongen dan dadelijk terug en geen macht ter wereld was in staat, hen nog ook maar eén pas vooruit te doen zetten. De graaf probeerde het dan nog wel met zijn paard, doch hij kreeg het niet verder dan voor de brug. Het stond er te rillen van angst voor den tros van den Wilden Jager, die bezig was aan den overkant. Het hoorngeschal en het gedruisch van diens gezellen deden het dier steigeren en er bleef den graaf wel niet veel anders over, dan weer terug te rijden naar het kasteel.
Dit had zoo eenige jaren geduurd en de graaf was ten einde raad. Hij wist niet wat hij er tegen zou doen. Eindelijk ging hij naar den kluizenaar van den Schaesberg, vertelde dezen hoe de Wilde Jager hem ieder jaar de jacht belemmerde en vroeg om raad. De heilige man dacht lang na en ried den graaf toen aan, bij de brug, maar dan aan den overkant van de Geul aan den zoom van het bosch, drie beeldjes op te richten ter eere van Jezus, Maria en Johannes. ,,Als gij die hebt opgericht, op de plaats, waar de Wilde lager u altijd tegenhoudt, is zijn macht gebroken, want hij en zijn gezellen zijn heidenen!" besloot de kluizenaar.
De graaf liet de drie beeldjes maken en plaatsen, waar ze nu nog staan, gelijk de kluizenaar het hem had geraden. En toen hij een volgend jaar weer ter jacht ging, kon hij met zijn stoet ongehinderd de brug passeeren. De Wilde Jager en zijn heidensche gezellen, met hun hoorngeschal en weidmansgedruisch waren er niet meer. Zij waren gevlucht voor de teekens van de macht, die ook regeert over de hel.
Onderwerp
TM 3405 - De Wilde Jacht 
TM 3405 - De Wilde Jacht 
Beschrijving
Een graaf liet op aanraden van een kluizenaar drie beeldjes oprichten bij de brug van de Geul, van Maria, Jezus en Johannes. Zo kon de heidense Wilde Jager met zijn spokige paard de graaf niet meer tegenhouden als hij ging jagen in de bossen. Ze staan er nu nog.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Commentaar
1925
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van wilde jachten en spookwagens'.
De Wilde Jacht
Naam Overig in Tekst
Chaloen
Chaloen
Schin-op-Geul
Schin-op-Geul
Wilde Jager
Wilde Jager
Jezus
Jezus
Maria
Maria
Johannes
Johannes
Naam Locatie in Tekst
Schaesberg
Schaesberg
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20