Hoofdtekst
De enige volksmiddel tegen kwaaltjes die ze kenden waren azijn tegen jeuk. Ze vertelde ook: "Hoewel het geen ‘echt’ geneesmiddel is, zij mijn moeder altijd dat een kusje op de wond hielp bij het genezen. Haar moeder gaf altijd een spuugkusje op schaafwonden omdat ze zeiden dat spuug tegen schaafwonden hielp. Bij mijn eigen kinderen deed ik dat nooit, dat zouden ze ooit nooit hebben toegestaan."
Later in het gesprek onderbrak ze me en vertelde dat ze nog een middel tegen kwaaltjes kende namelijk: weegbree tegen de pijn en jeuk van brandnetels.
Op van de hik af te komen antwoordde ze dat ze altijd gewoon een slokje water nam. Na een stilte vertelde ze dat ze ook wel eens had gehoord dat een schepje suiker nemen en de adem inhouden ook wel hielp.
Later in het gesprek onderbrak ze me en vertelde dat ze nog een middel tegen kwaaltjes kende namelijk: weegbree tegen de pijn en jeuk van brandnetels.
Op van de hik af te komen antwoordde ze dat ze altijd gewoon een slokje water nam. Na een stilte vertelde ze dat ze ook wel eens had gehoord dat een schepje suiker nemen en de adem inhouden ook wel hielp.
Onderwerp
TM 4302 - Volksgeneeskunde 
TM 4302 - Volksgeneeskunde 
Beschrijving
vrouw vertelt over de volksgeneeswijzen die bij haar bekend zijn.
Bron
Parafrase van een gesprek n.a.v. de DOC Volkskundevragenlijst (gebruikt t.b.v. de Bommenberenddag, 28 augustus 2006).
Commentaar
28 augustus 2006
Ter gelegenheid van het verhalen verzamelen op de Bommenberenddag in de openbare bibliotheek van Groningen.
Volksgeneeskunde
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21