RKOMA176

Vroeger werden er veel meer verhalen verteld dan nu. In het kader van school, kerk en catachese en tijdens de geschiedenisles, tot en met de tweede klas van de middelbare school...daarna niet meer.
In mindere mate worden verhalen verteld in de familiekring. Vroeger wel. Het waren vooral verhalen over hoe iemand met iets omging.

Zo is er een verhaal in de familie: mijn overgrootmoeder woonde met haar dochter in huis. Deze oudtante verzucht aan mijn moeder: "Zo lang als joen olders leven, blieb oe altijd kind." Wat gebeurt er dan...overgrootmoeder antwoordt: " Precies Marie, en da's maar goud ook." Dit is een kort familieverhaal over het karakter van de personen. Daar zit in dat oudtante, hoewel ze zestig plus was, nog niet voor vol werd aangezien. Grootmoeder antwoordt daarop dat het zo nu eenmaal is, en ze een kind blijft.
[verteller lacht]

Sprookjes werden vroeger voorgelezen en later las je ze zelf. In kleine kring werden ook verhalen tijdens familie-achtige gelegenheden verteld, waarbij je iets leuks moest doen. Dat waren meer verhalen, geen sprookjes. Eén verhaal kwam altijd tevoorschijn, het verhaal van Pait en Grait, Piet en Griet. Een oud-oom van mij heeft dat opgeschreven.

Verteller vertelt over het vroegere vertellen van verhalen en sprookjes. Daarnaast een verhaal over een gesprek tussen zijn overgrootmoeder en oudtante en het verhaal van Pait en Grait.

Parafrase van een gesprek n.a.v. de DOC Volkskundevragenlijst (gebruikt t.b.v. de Bommenberenddag, 28 augustus 2006).

28 augustus 2006

Bommenberenddag    Bommenberenddag   

Bommenberend    Bommenberend   

Bommen Berend    Bommen Berend   

Marie    Marie   

Pait en Grait    Pait en Grait   

Grait    Grait   

Pait    Pait   

2013-03-01 14:46:21