Hoofdtekst
De oplossing
Het volgende wordt nog verteld aan de Mecheler-Wittemerkant:
Zeker persoon beweerde in een gezelschap geen angst of vrees te kennen, ook niet voor boze geesten, revenants en dergelijken. Daar men echter aan zijn woorden weinig geloof schonk, stelde hem iemand voor, de volgende nacht in de ruinen van een burcht in de nabijheid door te brengen. De snoever nam dat voorstel aan.
Omstreeks middernacht begaf hij zich naar het vervallen gebouw en trad een van de onderaardse zalen binnen, waar hij op een vermolmde bank plaatsnam, na zijn licht op een tafel te hebben gezet. Hij trachtte de tijd met lezen te verkorten. Na enige tijd werd er in een
in het gewelf uitlopende gang een gedruis van ketenen hoorbaar. Dat geraas kwam steeds nader. De nachtelijke bezoeker stoorde er zich echter niet aan en ging maar voort met lezen. Tot uit een hoek een grote gestalte nadert, geheel met ketenen beladen en slechts bekleed
met enige lompen, die in flarden om dat lichaam hangen. Een lange witte baard hing neer over zijn borst.
De gevangene zette zich neder aan het andere einde van de bank, waarop de bezoeker zat en schoof langzaam maar zeker op hem toe. Als de grijsaard nog korter bij hem kwam, stiet de bezoeker hem van zich af, echter zonder van zijn boek op te zien. Nu legde de gedaante haar hand op de onbevreesde indringer en zei 'Vriend, strijdt niet tegen degene, wiens schuld nog niet is geboet en die daarom nog honderden jaren hier moet ronddwalen en zuchten onder de last van de keten Zeg mij, wat gij zoekt in dat boek?'
'Ik zoek de oplossing van een zaak die ik morgen moet regelen!' antwoordde de indringer.
Toen hernam de andere: 'Dat zult gij in dat boek niet vinden!' Tegelijkertiid reikte hij hem een ander boek over en wees hem het gezochte.
Langzaam, gelijk hij was gekomen, verdween de schim nu in een gang, waarna alle deuren zich vanzelf sloten en alles stil werd.
Het volgende wordt nog verteld aan de Mecheler-Wittemerkant:
Zeker persoon beweerde in een gezelschap geen angst of vrees te kennen, ook niet voor boze geesten, revenants en dergelijken. Daar men echter aan zijn woorden weinig geloof schonk, stelde hem iemand voor, de volgende nacht in de ruinen van een burcht in de nabijheid door te brengen. De snoever nam dat voorstel aan.
Omstreeks middernacht begaf hij zich naar het vervallen gebouw en trad een van de onderaardse zalen binnen, waar hij op een vermolmde bank plaatsnam, na zijn licht op een tafel te hebben gezet. Hij trachtte de tijd met lezen te verkorten. Na enige tijd werd er in een
in het gewelf uitlopende gang een gedruis van ketenen hoorbaar. Dat geraas kwam steeds nader. De nachtelijke bezoeker stoorde er zich echter niet aan en ging maar voort met lezen. Tot uit een hoek een grote gestalte nadert, geheel met ketenen beladen en slechts bekleed
met enige lompen, die in flarden om dat lichaam hangen. Een lange witte baard hing neer over zijn borst.
De gevangene zette zich neder aan het andere einde van de bank, waarop de bezoeker zat en schoof langzaam maar zeker op hem toe. Als de grijsaard nog korter bij hem kwam, stiet de bezoeker hem van zich af, echter zonder van zijn boek op te zien. Nu legde de gedaante haar hand op de onbevreesde indringer en zei 'Vriend, strijdt niet tegen degene, wiens schuld nog niet is geboet en die daarom nog honderden jaren hier moet ronddwalen en zuchten onder de last van de keten Zeg mij, wat gij zoekt in dat boek?'
'Ik zoek de oplossing van een zaak die ik morgen moet regelen!' antwoordde de indringer.
Toen hernam de andere: 'Dat zult gij in dat boek niet vinden!' Tegelijkertiid reikte hij hem een ander boek over en wees hem het gezochte.
Langzaam, gelijk hij was gekomen, verdween de schim nu in een gang, waarna alle deuren zich vanzelf sloten en alles stil werd.
Beschrijving
Een persoon is nergens bang voor en wordt uitgedaagd om een nacht in een oude ruïne door te brengen. Daar gaat hij op in. Terwijl hij in de onderaardse zalen zit te lezen om de tijd door te komen, komt er inderdaad een spook, een verdoemde ziel, op hem af. Maar de man is niet bevreesd en het spook helpt hem warempel nog aan een beter boek, waarmee hij iets in zijn leven kan oplossen.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van spoken'.
Naam Overig in Tekst
Mecheler-Wittemerkant 
Mecheler-Wittemerkant 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20