Hoofdtekst
De te vroeg gestorvene
Een jonkman uit Amstenrade was met enige kameraden aan de zwier geweest, had daarbij ruzie gekregen en was bij het gevecht dat toen volgde, doodgestoken.
Na zijn dood zag zijn broertje hem 's avonds altijd onder de tafel zitten en, menende dat zijn overleden broer honger had, wilde hij hem dan van zijn boterham geven.
'Moeder, daar zit Johan!' zei de jongen.
'Ben je gek, jongen! Waar zit hij dan?' vroeg de moeder. 'Daar, onder de tafel!'
De moeder zag niets.
Dit bleef zo duren. Iedere avond zag het jongetje zijn doodgestoken broer onder de tafel zitten.
Ten laatste oordeelde de moeder het toch raadzaam er de pastoor van op de hoogte te stellen. Deze kwam, hoorde het verhaal over het gebeurde en gebood de jongen de verschijning te vragen wat zij begeerde.
De jongen deed dit en kreeg het volgende antwoord van de geest: 'Ik ben door dat gevecht vijfentwintig jaar te vroeg gestorven en nu kan mijn ziel geen rust vinden, voor die vijfentwintig jaar zijn verlopen.'
Toen de pastoor dit antwoord hoorde, beloofde hijzelf een avond terug te komen. Hij kwam en ofschoon hij de verschijning niet zag, gaf de vermoorde hem toch een gelijk antwoord als aan zijn eigen broertje.
Na dat antwoord ontvangen te hebben, verbande de pastoor de geest van de vermoorde naar een aparte kamer in het huis. Deze kamer moest al die tijd gesloten blijven en daar moest de geest die vijfentwintig jaar doorbrengen, tot de tijd daar was dat hij de eeuwige rust zou kunnen vinden.
Een jonkman uit Amstenrade was met enige kameraden aan de zwier geweest, had daarbij ruzie gekregen en was bij het gevecht dat toen volgde, doodgestoken.
Na zijn dood zag zijn broertje hem 's avonds altijd onder de tafel zitten en, menende dat zijn overleden broer honger had, wilde hij hem dan van zijn boterham geven.
'Moeder, daar zit Johan!' zei de jongen.
'Ben je gek, jongen! Waar zit hij dan?' vroeg de moeder. 'Daar, onder de tafel!'
De moeder zag niets.
Dit bleef zo duren. Iedere avond zag het jongetje zijn doodgestoken broer onder de tafel zitten.
Ten laatste oordeelde de moeder het toch raadzaam er de pastoor van op de hoogte te stellen. Deze kwam, hoorde het verhaal over het gebeurde en gebood de jongen de verschijning te vragen wat zij begeerde.
De jongen deed dit en kreeg het volgende antwoord van de geest: 'Ik ben door dat gevecht vijfentwintig jaar te vroeg gestorven en nu kan mijn ziel geen rust vinden, voor die vijfentwintig jaar zijn verlopen.'
Toen de pastoor dit antwoord hoorde, beloofde hijzelf een avond terug te komen. Hij kwam en ofschoon hij de verschijning niet zag, gaf de vermoorde hem toch een gelijk antwoord als aan zijn eigen broertje.
Na dat antwoord ontvangen te hebben, verbande de pastoor de geest van de vermoorde naar een aparte kamer in het huis. Deze kamer moest al die tijd gesloten blijven en daar moest de geest die vijfentwintig jaar doorbrengen, tot de tijd daar was dat hij de eeuwige rust zou kunnen vinden.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Een jongeman wordt door zijn vrienden bij een ruzie neergestoken. Zijn broertje ziet sindsdien iedere avond zijn geest onder de tafel zitten. Zijn moeder vraagt de pastoor om raad. Die zegt dat het broertje aan de geest moet vragen wat er aan de hand is. En het antwoord luidt dat de jongen vijfentwintig jaar te vroeg gestorven is door de steekpartij. Zijn ziel moet al die jaren rond blijven spoken tot de tijd om is. De pastoor gebiedt om de geest in een aparte kamer op te sluiten die de komende vijfentwintig jaar niet meer geopend mag worden.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970)
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van spoken'.
Andere Tote spuken
Naam Overig in Tekst
Johan
Johan
Naam Locatie in Tekst
Amstenrade
Amstenrade
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20