KEMP269 - Van spoken: Gods weer, goed weer

Gods weer, goed weer

Buiten de Sint-Laurenspoort te Venlo, maar binnen het stadsgebied, woonde een brave man. Het kon buiten een weer zijn, zoals het wilde, bij hem was het altijd: 'Gods weer' en dus 'goed weer'. Pruttelden zijn buren erover dat het weer van gisteren niet goed was voor de vruchten en dat van vandaag niet deugde voor de weiden, dan antwoordde hij maar: 'Gods weer, goed weer!'
Toen stierf de man en werd begraven. Die dag was het een weer, dat men er geen hond door joeg, laat staan een mens.
'Nu zal hij toch niet meer spreken van Gods weer, goed weer...', meende een van de dragers.
Hij had het nauwelijks gezegd of uit de kist klonk een holle stem: 'Gods weer, goed weer.'
De dragers schrokken, schroefden de kist open, maar de dode was dood en bleef het.

Een man zegt bij elk weertype 'Gods weer, goed weer'. Zelfs na zijn dood zegt hij het bij zijn begafenis (met heel slecht weer) nog vanuit de kist.

Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970

1925 (Herdruk ca. 1970)

Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van spoken'.

Sint-Laurenspoort    Sint-Laurenspoort   

Gods weer    Gods weer   

goed weer    goed weer   

Venlo    Venlo   

2013-03-01 14:46:20