KEMP270 - Van spoken: De onweersgeest

De onweersgeest

Het was te Mechelen-Wittem vroeger de gewoonte in de zomer de bijen voor de honinginzameling te vervoeren naar het Hohe Venn in de Eifel.
Op zekere dag ontmoette een bijenhouder uit Epen midden op de heide aldaar, een man van zeer hoge, magere gestalte, met verwilderd lang haar en een woeste baard. Hij leek eer een spook dan een mens. De bijenhouder zocht het gezelschap van dat zonderlinge wezen te vermijden, doch de vreemdeling sneed hem met zijn lange benen telkens de weg af. De in doodsangst verkerende Epenaar was dus wel verplicht te spreken met de onbekende, die hem vroeg waar hij vandaan kwam.
Toen de Epenaar hem zei dat hij van Epen was, antwoordde de gestalte: 'Daar ben ik, gelijk overal in de buurt, goed bekend. Wij zijn er gisteren nog met de donder naar toe geweest en als men de klok van Sint Paulus -patroon van de kerk te Epen- niet had geluid, hadden wij er alles te gronde gericht.'
Dit vertelsel vindt mede zijn oorsprong in het feit, dat zeer veel onweders uit de richting van het Hohe Venn komen opzetten.

Een bijenhouder ontmoet in het Hoge Venn een vreemde, verwilderde figuur, eerder een spook dan een mens. Als de bijenhouder hem vertelt dat hij uit Epe komt, zegt hij dat hij daar goed bekend is. Als men daar de klok van de patroonheilige niet had geluid, had hij daar de stad te gronde gericht.
Veel onweer is afkomstig uit het Hohe Venn.

Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970

1925 (Herdruk ca. 1970)

Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van spoken'.

Mechelen-Wittem    Mechelen-Wittem   

Sint-Paulus    Sint-Paulus   

Hohe Venn    Hohe Venn   

Eifel    Eifel   

Epen    Epen   

2013-03-01 14:46:20