KEMP277 - Van spokende dieren en dingen: Het witte veulen

Het witte veulen

Bezijden Gronsveld, dicht bij Oost, een dorpje dat bij Eijsden hoort, lag een grote weide, omgeven door heggen en bos en waarvan bekend was dat zich daar veel hazen ophielden.
Enige stropers uit Gronsveld gingen er 's nachts dikwijls heen. Telkens ontmoetten zjj er een wit veulen. Het galoppeerde door de weiden en de molentjes -die de ene weide scheiden van de andere, waar er een voetpad door slingert- hen tegemoet en vloog dan voorbij. Het deed echter de hazen schrikken en belemmerde de jacht, meer dan het de stropers lief was.
Dit duurde zo lang, tot een van de jagers tegen zijn kameraden zei: Het kan gaan, gelijk het wil, maar morgennacht schiet ik het veulen dood!'
Zijn vrienden raadden het hem af, want hij wist zo goed als zij, dat het met dat veulen niet pluis was.
De man ging de volgende nacht toch en zijn kameraden hoorden ook het schot vallen, maar zij hebben hem nooit meer teruggezien.

Stropers die hazen proberen te vangen, worden in de jacht belemmerd door een wit veulen dat telkens voorbij komt. Een stroper wil het veulen doodschieten, ook al raden zijn kameraden dat af. De volgende dag hoorden de kameraden het schot, maar de man is nooit teruggezien.

Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970

1925 (Herdruk ca. 1970)

Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van spokende dieren en dingen'.

Gronsveld    Gronsveld   

Oost    Oost   

Eijsden    Eijsden   

2013-03-01 14:46:20