Hoofdtekst
God zegene u, moeder!
Een visser op de Blekerij te Sint-Pieter was gaan vissen. Zijn vrouw moest bevallen van het tiende kind. Hij ving die dag niets en ging bedroefd naar huis. Onderweg vervoegde zich een heer bij hem. Die begon een praatje en zeide ten slotte: 'Ik zie wel, dat je erg bedrukt bent en dat het je niet naar wens gaat!'
'Hoe zou het ook anders?' meende de visser, 'mijn vrouw verwacht het tiende kind en ik heb niets gevangen?
'1k zou je misschien we! kunnen helpen. Ik heb nog al veel geld,' bood de heer aan. 'Maar ik zou het maar op een voorwaarde doen!' De visser wilde die voorwaarde wel eens horen. Toen de heer ze hem zeide, wees hij dat voorstel verontwaardigd van de hand. De heer gaf het echter niet op en, verpletterd door zijn grote nood, stemde de visser eindelijk toe en kwamen zij overeen dat de visser de ziel van zijn vrouw aan de duivel verkocht.
Wanneer ze bij het 'kinderfies' (doopmaal) driemaal nieste en niemand zou ook maar op een dier keren antwoorden: 'God zegene u,' mocht de duivel zich van haar ziel meester maken.
De visser nam het voorstel aan, want als zijn vrouw gedurende het doopmaal niet nieste, was hij een geborgen man.
Het kind kwam en familie en bekenden werden uitgenodigd en zaten al aan tafel. De man stond doodsangsten uit als hij aan zijn overeenkomst dacht en verzuchtte al maar: als mijn vrouw nu maar niet niest!
Daar nieste zij voor de eerste keer. Niemand die iets zei. De man niet, omdat hij het niet mocht, hij wist wel waarom. De vroedvrouw niet, omdat zij zat te kletsen met peter en meter.
De kraamvrouw nieste voor de tweede maal. Ook nu zeide niemand wat er gezegd moest worden. Toen nieste zij voor de derde keer. De man schrok, hij achtte zijn vrouw al verloren, want de vroedvrouw zweeg en de peter en de meter en de overigen ook.
Plots richtte het pasgeboren kind zich op, zette zich recht en riep: 'God zegene u, moeder!'
'Aan jou heb ik niet gedacht!' brulde de duive! die nu van onder het bed uit voer, 'anders had ik jou ook bekonkeld, dat je niets zou kunnen zeggen, net zoals ik het met de anderen heb gedaan.'
Toen vloog hij met een geweldig lawaai en een verpestende stank het huis uit.
De man dankte God en bekende alles.
Een visser op de Blekerij te Sint-Pieter was gaan vissen. Zijn vrouw moest bevallen van het tiende kind. Hij ving die dag niets en ging bedroefd naar huis. Onderweg vervoegde zich een heer bij hem. Die begon een praatje en zeide ten slotte: 'Ik zie wel, dat je erg bedrukt bent en dat het je niet naar wens gaat!'
'Hoe zou het ook anders?' meende de visser, 'mijn vrouw verwacht het tiende kind en ik heb niets gevangen?
'1k zou je misschien we! kunnen helpen. Ik heb nog al veel geld,' bood de heer aan. 'Maar ik zou het maar op een voorwaarde doen!' De visser wilde die voorwaarde wel eens horen. Toen de heer ze hem zeide, wees hij dat voorstel verontwaardigd van de hand. De heer gaf het echter niet op en, verpletterd door zijn grote nood, stemde de visser eindelijk toe en kwamen zij overeen dat de visser de ziel van zijn vrouw aan de duivel verkocht.
Wanneer ze bij het 'kinderfies' (doopmaal) driemaal nieste en niemand zou ook maar op een dier keren antwoorden: 'God zegene u,' mocht de duivel zich van haar ziel meester maken.
De visser nam het voorstel aan, want als zijn vrouw gedurende het doopmaal niet nieste, was hij een geborgen man.
Het kind kwam en familie en bekenden werden uitgenodigd en zaten al aan tafel. De man stond doodsangsten uit als hij aan zijn overeenkomst dacht en verzuchtte al maar: als mijn vrouw nu maar niet niest!
Daar nieste zij voor de eerste keer. Niemand die iets zei. De man niet, omdat hij het niet mocht, hij wist wel waarom. De vroedvrouw niet, omdat zij zat te kletsen met peter en meter.
De kraamvrouw nieste voor de tweede maal. Ook nu zeide niemand wat er gezegd moest worden. Toen nieste zij voor de derde keer. De man schrok, hij achtte zijn vrouw al verloren, want de vroedvrouw zweeg en de peter en de meter en de overigen ook.
Plots richtte het pasgeboren kind zich op, zette zich recht en riep: 'God zegene u, moeder!'
'Aan jou heb ik niet gedacht!' brulde de duive! die nu van onder het bed uit voer, 'anders had ik jou ook bekonkeld, dat je niets zou kunnen zeggen, net zoals ik het met de anderen heb gedaan.'
Toen vloog hij met een geweldig lawaai en een verpestende stank het huis uit.
De man dankte God en bekende alles.
Onderwerp
SINSAG 0861 - "Gott segne dich!" 
SINSAG 0861 - "Gott segne dich!" 
Beschrijving
Een visser met slechte vangst, weinig inkomsten en een tiende kind op komst, verkoopt de ziel van zijn vrouw aan de duivel, in de hoop op financiële hulp. Als zijn vrouw tijdens het doopmaal driemaal niest en niemand zegt 'God zegene u', zal haar ziel voor de duivel zijn. De man zit angstig aan tafel. De vrouw niest tweemaal zonder dat iemand dat zegt. Maar als ze de derde keer niest, zegt het kind 'God zegene u, moeder!'. Dan is de duivel kwaad, want hij had iedereen aan tafel gemanipuleerd zodat ze niets zouden zeggen, maar had niet gedacht dat het kind ook het woord had kunnen voeren.
Bron
Kemp, Pierre. Limburgs Sagenboek. Gebrs van Aelst. Maastricht, 1925.
Herdruk: ca. 1970
Herdruk: ca. 1970
Commentaar
1925 (Herdruk ca. 1970
Dit verhaal is te vinden in het hoofdstuk 'Van verkochte zielen'.
"Gott segne dich!" Neugeborenes Kind spricht diese Worte, wenn alle schweigen, nach dem Niesen der Mutter.
Naam Overig in Tekst
Blekerij
Blekerij
Sint-Pieter
Sint-Pieter
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20