Hoofdtekst
V: Als iemand dood bij jou doodging in jouw huis, dan wij altijd bedekken de spiegel, altijd met zwarte kleed.
Jullie ook?
RK: Wij hebben het vroeger gehad.
[Voorbijganger]: Volgens Russische religie jouw ziel, het geest, woont nog steeds veertig dagen na jouw dood in huis.
RK: Gelooft u dat ook?
Iedereen: Ja!
[Voorbijganger]: Als jij bedekt jouw spiegel niet, dan gaat de dood overplaatsen op iemand anders in dat gezin.
V: Zo, daarom bedekken wij altijd, zelf nu in de moderne tijd, de spiegel.
RK: En gebeurt dat ook in uw gezin? Als er iemand overlijdt doet u dat ook?
V: ja, denk ik.
Olga: Dat is afhankelijk van de man. Of 'ie ook een beetje mee zo denkt.
Nederlandse mensen geloven er meestal niet in. Dan boeit het niet. Dat hangt van de mensen af.
V: Jullie doen het niet?
RK: Mijn ouders niet, maar daarvoor is het wel gebeurd. Dan geloofde men dat de geest zichzelf niet kon zien in de spiegel. Dat hij zichzelf kon zien...dat mocht niet. Maar dat is..begin 1900 of zo, eind 1800...daarna niet meer.
V: Wij doen het niet steeds, maar wij weten niet waarom. Deze mevrouw weet alles, kent alles [wijzend op de voorbijganger].
RK: Legt men ook muntjes op de ogen?
[Voorbijganger]: Nu ook.
V: Oh, ik dacht nu niet.
RK: Waarom is dat dan?
[voorbijganger]: tegen slechte ogen, zeg maar. Als lichaam gaat met geopende ogen liggen, dan kan iemand opnemen...moet je beschermen het hele gezin.
Tweede is...voor overgang...
V: Het komt misschien uit oude Griekenland. Is niet typisch Russisch. Dat jij moet betalen voor ingang....
RK: Dat kent u ook?
[voorbijganger]: Ja.
Jullie ook?
RK: Wij hebben het vroeger gehad.
[Voorbijganger]: Volgens Russische religie jouw ziel, het geest, woont nog steeds veertig dagen na jouw dood in huis.
RK: Gelooft u dat ook?
Iedereen: Ja!
[Voorbijganger]: Als jij bedekt jouw spiegel niet, dan gaat de dood overplaatsen op iemand anders in dat gezin.
V: Zo, daarom bedekken wij altijd, zelf nu in de moderne tijd, de spiegel.
RK: En gebeurt dat ook in uw gezin? Als er iemand overlijdt doet u dat ook?
V: ja, denk ik.
Olga: Dat is afhankelijk van de man. Of 'ie ook een beetje mee zo denkt.
Nederlandse mensen geloven er meestal niet in. Dan boeit het niet. Dat hangt van de mensen af.
V: Jullie doen het niet?
RK: Mijn ouders niet, maar daarvoor is het wel gebeurd. Dan geloofde men dat de geest zichzelf niet kon zien in de spiegel. Dat hij zichzelf kon zien...dat mocht niet. Maar dat is..begin 1900 of zo, eind 1800...daarna niet meer.
V: Wij doen het niet steeds, maar wij weten niet waarom. Deze mevrouw weet alles, kent alles [wijzend op de voorbijganger].
RK: Legt men ook muntjes op de ogen?
[Voorbijganger]: Nu ook.
V: Oh, ik dacht nu niet.
RK: Waarom is dat dan?
[voorbijganger]: tegen slechte ogen, zeg maar. Als lichaam gaat met geopende ogen liggen, dan kan iemand opnemen...moet je beschermen het hele gezin.
Tweede is...voor overgang...
V: Het komt misschien uit oude Griekenland. Is niet typisch Russisch. Dat jij moet betalen voor ingang....
RK: Dat kent u ook?
[voorbijganger]: Ja.
Beschrijving
De spiegel wordt bij het overlijden bedekt met een zwart kleed. De geest woont nog veertig dagen in het huis. Ook worden muntjes op de ogen gelegd.
Bron
Letterlijk afschrift van DAT-opname.
Commentaar
15 november 2006
Opgetekend in een Russische specialiteitenwinkel.
Mw. Olga De Jong-Chamova vult de verhalen soms aan.
Mw. Olga De Jong-Chamova vult de verhalen soms aan.
Naam Locatie in Tekst
Rusland 
Rusland 
Nederland
Nederland
Griekenland
Griekenland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21