WEV017701

Mien voader luip es bie duustern in Oal Pekel over n pad noar huus. Hai mos langs n kampke, dei ze t spoukkampke nuimden.
t Zol dr nait deugn volgens de oln.
Hai gung noar de jeude, want wazzen hom twai motn dood goan.
Jeude kwam den en gung de motn broaden; door muiken ze woagnsmeer van. Bie t spoukkampke zag e ain aankomen. t Leek hom zien schoonzuster Geertje tou, want dei luip net zo.

Zol zien zwoager zaik worn weezn, dat Geertje hom bie oavend nog ophoaln wol? Dat dochde hai.
Inains bleef de gedoante toan. “Zai wordt baange”, dochde mien Oal heer. Doorom ruip e: “Geertje, ik bin t; is dr wat?”

Moar t mens draaide zok om en gung dr van deur.

Mien voar dr achter aan, moar hai kon t ding nait meer invangen.

Zai kwam veur de sloot; nou mos ze toch wel stoan blievn.

Moar nee, inains was t haile gevoarte vot.

Mien voader is nooit gewoar worn, wel of t west het.
Geertje was t in elk geval nait; toch misschien n geest?

SINSAG 00478    SINSAG 00478   

SINSAG 00477    SINSAG 00477   

Man ziet op spookplaats iemand aankomen die op zijn schoonzuster lijkt, en wegloopt als hij haar naam zegt. Hij achtervolgt haar, maar bij een sloot is de gedaante verdwenen.

Collectie Wever, verslag 177, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Geertje    Geertje   

Oal Pekel    Oal Pekel   

Oude Pekela    Oude Pekela   

Oude Pekela    Oude Pekela   

C163p    C163p   

2013-03-01 14:46:21