Hoofdtekst
Zwarte katten en heksn.
Zo was er ook een boer en die had en knecht en een meid.
In dat huus was ook een old wief en die zol heksn kunnen.
Op een zundagmiddag waarn de boer en de vrouw uut en de meid was met de knecht in huus met dat olle mense.
Ze lag achterover in een grode stoel en zuchtten maar:
ggggggggg-ggggggggggg- ggggggggggggg-
Doar lag ze te snurkn.
Toen zeg de knecht; "Gooi heur een zakdoek over de kop, over de bek."
"Nee", zei de meid, "doe ie dat maar."
Nou, de knecht nemp een zakdoek en gooit die dat olde wief over de kop.
Er gebeurden eerst niks; ze snurkte maar deur: "ggggg-ggggggggg."
Na een poossien kwam er een hompel - zo 'n dikke bij met die gele kontn - de kamer invliegen.
Die vloog aal maar um de kop van dat wievien, aal maar deur.
Aal maar toe, aal umme heur toe. En maar brommen.
Op t leste trekt t olde mens de zakdoek veur t heufd weg en doar vlug de hompel de haals van dat wief in.
"Och", zeg ze, "wat word ik daar ja verschrikt wakker."
En toen wisten ze, dat ze een hekse was.
Kiek, een hekse stuurt de geest vot; hier in de gedoante van een hompel. Het hart slag wel, maar de hekse is dood, de geest is er uut. Die is wegstuurd um kwaad te doen, aan een ander. As de geest weg blift, geet de hekse dood. As et dan tied is, komp ie weer en dan wordt de hekse wakker.
Zo was er ook een boer en die had en knecht en een meid.
In dat huus was ook een old wief en die zol heksn kunnen.
Op een zundagmiddag waarn de boer en de vrouw uut en de meid was met de knecht in huus met dat olle mense.
Ze lag achterover in een grode stoel en zuchtten maar:
ggggggggg-ggggggggggg- ggggggggggggg-
Doar lag ze te snurkn.
Toen zeg de knecht; "Gooi heur een zakdoek over de kop, over de bek."
"Nee", zei de meid, "doe ie dat maar."
Nou, de knecht nemp een zakdoek en gooit die dat olde wief over de kop.
Er gebeurden eerst niks; ze snurkte maar deur: "ggggg-ggggggggg."
Na een poossien kwam er een hompel - zo 'n dikke bij met die gele kontn - de kamer invliegen.
Die vloog aal maar um de kop van dat wievien, aal maar deur.
Aal maar toe, aal umme heur toe. En maar brommen.
Op t leste trekt t olde mens de zakdoek veur t heufd weg en doar vlug de hompel de haals van dat wief in.
"Och", zeg ze, "wat word ik daar ja verschrikt wakker."
En toen wisten ze, dat ze een hekse was.
Kiek, een hekse stuurt de geest vot; hier in de gedoante van een hompel. Het hart slag wel, maar de hekse is dood, de geest is er uut. Die is wegstuurd um kwaad te doen, aan een ander. As de geest weg blift, geet de hekse dood. As et dan tied is, komp ie weer en dan wordt de hekse wakker.
Onderwerp
SINSAG 0591 - Die Seele der Hexe verlässt den Körper in Tiergestalt (als Lichtlein)
SINSAG 0591 - Die Seele der Hexe verlässt den Körper in Tiergestalt (als Lichtlein)
Beschrijving
Hommel die in hals van slapende vrouw vliegt die daarna wakker wordt betekent dat ze een heks is.
Bron
Collectie Wever, verslag 119, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21