GROTM083

Er zijn verschillen in beleefdheden. Mijn zwager kwam uit Naarden, en in de oorlog heeft 'ie bij een familie ondergedoken gezeten, of als hongerkind is 'ie daar geweest. En toen 'ie verkering kreeg met mijn zus, hebben we samen die boerderij weer opgezocht. En toen had 'ie een bos bloemen meegenomen. En toen we daar arriveerden stonden we voor een grote boerderij, die vrouw stond ongeveer tot haar heupen in de dahlia's. Toen mijn zwager die bos bloemen gaf, zei ze: "Nou, dat had niet gehoeven". Dat zeggen wij altijd als we een kadootje krijgen: dat had niet gehoeven. En toen heb ik daar later nog een heel gesprek over gehad. Ik zeg: het is gewoon een andere vorm van beleefdheid. Te vergelijken met bij Arabieren. Die weigeren eerst drie, vier keer een kado, maar ze willem hem wel hebben uiteindelijk. Ja, wat bedoel je daar nou mee? Dat je zonder die bos bloemen was je ook welkom geweest. Het had niet gehoeven. Je was zo ook welkom geweest. Dat bedoel je! En het is geen onbeschoftheid. Het is juist zeggen van: dat had helemaal niet gehoeven, je was sowieso welkom. En dat wordt niet begrepen.

Een man keert terug naar de boerderij waar hij als hongerkind in de oorlog is geweest. Hij heeft een bos bloemen meegenomen, en de boerin zegt: Dat had niet gehoeven. Deze Groningse reactie wordt door velen niet begrepen. Het betekent: zonder kado was je ook welkom geweest. Het is een andere vorm van beleefdheid, en geen onbeschoftheid.

Optekening tijdens de Verteldag op landgoed Ewsum te Middelstum op 25 november 2006 (Bandopname archief Meertens Instituut)

25 november 2006

Arabieren    Arabieren   

Naarden    Naarden   

Groningen    Groningen   

2013-03-01 14:46:21