Hoofdtekst
RK: Verhalen...werden die u ook verteld, thuis...of in de omgeving, zo ja, waar?
HS: Buiten, onder het afdakje, meestal als het werk aan de kant was. Ik doe 't toch in het Grunnegers. Dat is beter. Bij zomeraovonds en zo, als [...] in 't twijduustern. Dan kwoamn er allerlei verhoaln boamn woater. Dat was denn bie mien oale luu thuus, maar ook bie mien beide grootoalder, bij mijn opa en oma dus eh. En toch had dat een enorme functie, ook... as 't völk 't maar gezellig had. Men keek dan nait televisie. Jaren zestig, dan was er natuurlijk wel tv, maar dat was zo minimöl, dus, men had dat nooit zo zien. Men vertelde ook wel mooie dingen. En ook veel winteraomnds, waren ook heel belangrijk daarveur. Maar ook heel veel in familiekringen. Zoals op verjaardoagen en feestdoagen.
[..]En mien grootvoader, die stond er bekend om...dat was een rasverteller, na die had dat gewoon zo...[...] die had er min of meer z'n beroep er van emoakt had. Hij kon [...] mensen amuseren. Lang niet elke [...?] was in stoat om mooie verhoalen te vertellen. Dat was weggelegd voor zulke types.[...] En e had ook nait van 'n vrömde. M'n overgrootoma, Ietje, was hetzelfde. Hetzelfde karakter. Du bint verhoalen bekend...ze is ook stafold ewordn. Ging op de töfel staon in 't café en zong dan alle coupletten van het Vrouwtje van Stavoren.[...] Da's een hele oale ballöde. Soms op familiefeesten...m'n oom Hendrik, die zingt 'm nog wel eens.[...]
HS: Buiten, onder het afdakje, meestal als het werk aan de kant was. Ik doe 't toch in het Grunnegers. Dat is beter. Bij zomeraovonds en zo, als [...] in 't twijduustern. Dan kwoamn er allerlei verhoaln boamn woater. Dat was denn bie mien oale luu thuus, maar ook bie mien beide grootoalder, bij mijn opa en oma dus eh. En toch had dat een enorme functie, ook... as 't völk 't maar gezellig had. Men keek dan nait televisie. Jaren zestig, dan was er natuurlijk wel tv, maar dat was zo minimöl, dus, men had dat nooit zo zien. Men vertelde ook wel mooie dingen. En ook veel winteraomnds, waren ook heel belangrijk daarveur. Maar ook heel veel in familiekringen. Zoals op verjaardoagen en feestdoagen.
[..]En mien grootvoader, die stond er bekend om...dat was een rasverteller, na die had dat gewoon zo...[...] die had er min of meer z'n beroep er van emoakt had. Hij kon [...] mensen amuseren. Lang niet elke [...?] was in stoat om mooie verhoalen te vertellen. Dat was weggelegd voor zulke types.[...] En e had ook nait van 'n vrömde. M'n overgrootoma, Ietje, was hetzelfde. Hetzelfde karakter. Du bint verhoalen bekend...ze is ook stafold ewordn. Ging op de töfel staon in 't café en zong dan alle coupletten van het Vrouwtje van Stavoren.[...] Da's een hele oale ballöde. Soms op familiefeesten...m'n oom Hendrik, die zingt 'm nog wel eens.[...]
Beschrijving
Vertellen bij ouders en grootouders, op verjaar- en feestdagen.
Bron
Letterlijk afschrift van DAT-opname.
Commentaar
Opname in keuken van boerderij inStedum, na een vergadering van het Huis van de Groninger Cultuur.
Naam Overig in Tekst
Grunneger 
Grunneger 
Ietje
Ietje
Vrouwtje van Stavoren
Vrouwtje van Stavoren
Naam Locatie in Tekst
Stavoren
Stavoren
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21