RKOMAGRON0286

WM: Ik was een dikke twintig jaor, ik had net een auto enzo. En toen moest ik met een man, toen moest ik naar Friesland, die kant op, even over de grens zeg maar. Daar waren allemaal van die handenloazer, allemaal van die kwakzalvers zeg maar! Nou en dat soort mensen zeg maar, die konden genezen. Toen moesten we er heen, dat was bij Kollumerzwaag, daar achteruut, in zo'n gehucht zeg maar. Daar ben ik met die man heen weest, en die kon ook genezen, met hele vremde kruiden enzo, en allemaal van die vremde dingen. Van die fantasten zeg maar. Daar gingen we toen heen, dat was de laatste hoop.
RK: In Kollumerzwaag. Daar bent u ook naar toe geweest?
WM: Nee, ik niet, die man! Die most daar heen, want die had kanker zeg maar. Die kon niet meer genezen worden ja. Kiek das de laatste hoop, dan pak ze daor aan vast. En dan zeggen ze dan moet u dat maar eens proberen. Die man kan ook genezen.
RK: En dan ging u mee?
WM: Ja, dan ging ik mee, dat most een middag met.
RK: En is het nog gelukt?
WM: Nee...

TM 4302 - Volksgeneeskunde    TM 4302 - Volksgeneeskunde   

De verteller ging met een man die kanker had en niet meer te genezen was naar een genezer bij Kollumerzwaag, een kwakzalver zoals de verteller hem noemde, die gebruik maakte van vreemde kruiden.

Letterlijk afschrift van DAT-opname.

07 februari 2007

WM: Wim Mollema; RK: Ruben Koman

Volksgeneeskunde

Friesland    Friesland   

Kollumerzwaag    Kollumerzwaag   

2013-03-01 14:46:21