Hoofdtekst
RK: [...] Werd er wel eens gesproken over zaken als spoken en spokerij?
HH: Niet meer. Maar er werd ons wel verteld dat er een generatie eerder nog druk over gepraat werd. [...] Dan lag ik in de bedstee, en dan lag ik met mijn oor tegen de deur om daar maar niets van te missen en dat ging dan over spoken, wilde wieven en over kerkhoven.
RK: Wat zeiden ze dan?
HH: Dat ging dan over...dat iemand daar langswandelde en ineens iets wits zag en dergelijke. Maar dat zijn allemaal verhalen die mijn vader nooit verder heeft verteld. Die zijn bij mijn vader gewoon gestopt. Ik weet ze niet, nee. En hij vond het zelf onzin. Hij was al weer wat modern. Hij was niet bijgelovig. Zijn ouders waren bijgelovig. Echt bijgelovig. Die geloofden daar ook in.
HH: Niet meer. Maar er werd ons wel verteld dat er een generatie eerder nog druk over gepraat werd. [...] Dan lag ik in de bedstee, en dan lag ik met mijn oor tegen de deur om daar maar niets van te missen en dat ging dan over spoken, wilde wieven en over kerkhoven.
RK: Wat zeiden ze dan?
HH: Dat ging dan over...dat iemand daar langswandelde en ineens iets wits zag en dergelijke. Maar dat zijn allemaal verhalen die mijn vader nooit verder heeft verteld. Die zijn bij mijn vader gewoon gestopt. Ik weet ze niet, nee. En hij vond het zelf onzin. Hij was al weer wat modern. Hij was niet bijgelovig. Zijn ouders waren bijgelovig. Echt bijgelovig. Die geloofden daar ook in.
Beschrijving
Grootouders waren bijgelovig, zijn vader vertelde de verhalen niet.
Bron
Letterlijk afschrift van DAT-opname 15 november 2006
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21