RKOMAGRON0310

Nou het sterkste verhaal van Jan van der Deen. Hij was een keer bij het Schildmeer aan het werk. 'Ja,' zegt e, 'en ik kiek in de lucht op en daar komt mie toch een bui aanzetten. Dat...ik spring op de fiets,' zegt e, 'en, trappen en trappen.' Nou, ik weet wel ongeveer hoe ver dat was, dat was drie kilometer van zijn boerderij af, over een oude verrote laan. Ennuh. Tegenwoordig hebben ze ruilverkavelingswegen, maar toen hadden ze van die lanen, die vaak heel slecht waren. En hij zegt: 'Ik kiek achterom,' zegt e, 'en regent 't achter mie al.' En hij was nog droog. En hij weer een paar honderd meter verder. 'Ik kiek weer,' zegt Jan, 'ik fietstassen al vol wotter.' En hij was nog droog.
WW: [lacht] Ik heb een andere versie. Ja, bijna hetzelfde hoor.
HH: Ja, oké, evn oetvertelln!
Dan komt-ie bij z'n boerderij, een keuterboertje, ennuh, 'Gelukkig,' zegt e, 'staldeur stond open. Dus ik kon zo in de loopweg naar binnen fietsen,' zegt e, 'en ik gooi die deur achter mie dicht, en ik zet fiets tegen het swienenhok-richel, en ik heur inains een knap tegen achterdeur. En ik kiek,' zegt Jan, 'en wat is dat? Mien achterrad. Die had niet zo snel mee kunnen komen.'
[iedereen lacht]

Man fietst zo hard naar huis, dat als hij al binnen is en de deur heeft dichtgedaan, het achterwiel van de fiets tegen de deur klapt.

Letterlijk afschrift van DAT-opname 15 november 2006.

Thuis bij Hendrik-Jan Hammenga, ook aanwezig Wigbold Wierenga.

Jan van der Deen    Jan van der Deen   

Schildmeer    Schildmeer   

Jan van der Deen    Jan van der Deen   

Schildmeer    Schildmeer   

2013-03-01 14:46:21