Hoofdtekst
M: Kent u iemand die door een wonder genezen is of bekeerd op een hele bijzondere manier?
A: Ja, dat heb ik daar wel meegemaakt in Lourdes, dat iemand dus zei dat het nou weer helemaal over was. Er was bijvoorbeeld ook een vrouw, die heb ik later nog eens weer gezien, die was ook zowat beter. Die vrouw kon niks anders als [ doet voor hoe mevrouw ligt te bewegen] de hele dag zo he. O ja. En dan ga je daar naar toe eventjes om een praatje te maken, want het waren allemaal Nederlanders. Ja dan denk je mensen mensen wat zijn dat toch vervelende dingen dan voor zo’n mensje. Maar ze was toch wel heel erg opgeknapt, of ze half genezen was om zo te zeggen. Ze was heel blij. Je maakte zoveel mee, je probeerde ook altijd, als je zelf nog kan, dat je een zieke meeneemt overal mee naar toe. Dat deden wij ook altijd, toen hebben we ook wel heel dankbare zieken meegemaakt. Nou ja sommigen niet zo dat kan natuurlijk ook gebeuren maar daarom is het wel nog een zieke, en daarom moet je ze wel helpen, zo is dat. Er was ook een mevrouw die bleef een paar dagen achter elkaar iedere keer in zo’n hoekje, ja, wat was daar. Het was donker ze kon eigenlijk niet naar buiten. Ik ging even naar die mevrouw toe en ik zei: ‘Ligt u hier nu al die tijd hier zo alleen? ‘ ‘Ja ‘zegt ze, ‘Ik kan helemaal niet tegen de buitenlucht’. Dus die kon helemaal niet naar buiten en dan denk ik wat ben je toch bevoorrecht dat je lopen kan enzo. Ja je ziet er heel veel zieken en ook veel die verdriet hebben. Je kan er een heleboel even doen hoor, eventjes een praatje maken.
M: Gebeurt het wel eens dat er echt iemand helemaal geneest?
A: Ja dat gebeurt wel hoor, wij hebben het niet zo echt een keer meegemaakt.
Maar de vorige keer dat we er geweest waren was er wel net iemand helemaal genezen die steeds zo’n buikpijn had. Dat gebeurt wel hoor.
M: Bijzonder wel hoor.
A: Ach, je hebt er zoveel verschillende mensen, ook zoveel verschillende priesters hè. Dan denk ik van: daar gaat net niks vanuit en een ander zoekt een patient op en praat ermee, ja, das een heel verschil hoor.
M: Ja dat denk ik ook wel.
A: Net of dat ze denken, ik ben hier vrij, het is voor mij betaald en ik kan hier doen wat ik wil. Maar dat voel je echt wel hoor, die het echt menen of niet.
M: Dat geldt voor alle mensen wel eigenlijk.
A: Ja dat geldt voor alle mensen. We hebben het ook wel meegemaakt dat we het volgend jaar weer heen gingen dat we dezelfde patienten troffen. Ik weet nog de eerste keer dat we daar waren, dan maak je meestal een bergreis mee. Dan wordt je op een gegeven moment eruit gezet en dan moet je het laatste eindje nog lopen. Dan heb je ook heel vaak mensen die dat niet kunnen. Maar er was ook een mevrouw, ja ze zijn nu beide al dood, die reed haar man altijd, maar dat mulle zand en dan in de hoogte, dat viel niet mee en dan ging pa er direct heen. Duwde dan die wagen mee naar boven. Maar dan zie je ook veel dat ze zulke mensen dan laten knoeien. Dat snap ik niet.
M: Dat zie je ook wel in de stad als iemand zijn boodschappen laat vallen.
A: Ja dan lopen ze er met een boogje om heen. Ja dat is zo’n groot verschil met mensen. Ja de allereeerste keer dat we er waren, toen was er ook een man uit Veendam, die was zo verdrietig die had zijn vrouw net verloren en hij had een dochter die met een priester getrouwd was. En ik geloof ook nog een tweede dochter die met een priester getrouwd was, ja die man die was zo verdrietig, die hebben we alle dagen opgevangen want hij was daar helemaal alleen. Ja, zo’n man die zo verdrietig is moeten ze niet helemaal alleen naar Lourdes sturen, nee, die worden daar vergeten dan. Nou toen hebben wij hem dus steeds meegenomen en die was heel gelukkig En er was ook een jongen die hebben we ook al die tijd meegenomen, die was zelf gehandicapt, hij kon ook moeilijk praten maar die hebben we ook al die tijd meegenomen iedere dag weer opnieuw. Ja je kunt er zoveel doen hoor. Echt waar als je zelf gezond bent, ja hoor.
M: Daarom is het ook een heel bijzondere plaats.
A; Ja het is een heel bijzondere plaats. Ze zeggen vaak, daar raakt de hemel de aarde, ja. Das echt hoor. Daar ben je heel vaak heel vol. Dan kan je huilen om al dat verdriet van die anderen. Ja dat is zo mooi om daar heen te gaan. Bijvoorbeeld, als je van het terrein afkomt dan moet je toch wel een heel eindje de hoogte op , ja dan zijn er dus mensen die een wagen hebben die ze rijden of duwen moeten en dan lopen van die grote kerels erlangs en die zien die vrouw dan zo’n wagen haast niet om krijgen maar dan zullen ze niet helpen. Dan denk ik: dat snap ik niet dat ze dan niet even zeggen ‘mevrouw kan ik u even helpen, kom maar hoor’, dat kan ik niet begrijpen. En toen waren we allebei nog goed dus hebben we alle keren beide wel even eentje mee naar boven genomen hoor. Was wel een behoorlijke steile helling.
M: Dan wordt het wel heel individueel.
A: Ja, je moet er wezen voor allemaal hoor. Dat is zo.
A: Ja, dat heb ik daar wel meegemaakt in Lourdes, dat iemand dus zei dat het nou weer helemaal over was. Er was bijvoorbeeld ook een vrouw, die heb ik later nog eens weer gezien, die was ook zowat beter. Die vrouw kon niks anders als [ doet voor hoe mevrouw ligt te bewegen] de hele dag zo he. O ja. En dan ga je daar naar toe eventjes om een praatje te maken, want het waren allemaal Nederlanders. Ja dan denk je mensen mensen wat zijn dat toch vervelende dingen dan voor zo’n mensje. Maar ze was toch wel heel erg opgeknapt, of ze half genezen was om zo te zeggen. Ze was heel blij. Je maakte zoveel mee, je probeerde ook altijd, als je zelf nog kan, dat je een zieke meeneemt overal mee naar toe. Dat deden wij ook altijd, toen hebben we ook wel heel dankbare zieken meegemaakt. Nou ja sommigen niet zo dat kan natuurlijk ook gebeuren maar daarom is het wel nog een zieke, en daarom moet je ze wel helpen, zo is dat. Er was ook een mevrouw die bleef een paar dagen achter elkaar iedere keer in zo’n hoekje, ja, wat was daar. Het was donker ze kon eigenlijk niet naar buiten. Ik ging even naar die mevrouw toe en ik zei: ‘Ligt u hier nu al die tijd hier zo alleen? ‘ ‘Ja ‘zegt ze, ‘Ik kan helemaal niet tegen de buitenlucht’. Dus die kon helemaal niet naar buiten en dan denk ik wat ben je toch bevoorrecht dat je lopen kan enzo. Ja je ziet er heel veel zieken en ook veel die verdriet hebben. Je kan er een heleboel even doen hoor, eventjes een praatje maken.
M: Gebeurt het wel eens dat er echt iemand helemaal geneest?
A: Ja dat gebeurt wel hoor, wij hebben het niet zo echt een keer meegemaakt.
Maar de vorige keer dat we er geweest waren was er wel net iemand helemaal genezen die steeds zo’n buikpijn had. Dat gebeurt wel hoor.
M: Bijzonder wel hoor.
A: Ach, je hebt er zoveel verschillende mensen, ook zoveel verschillende priesters hè. Dan denk ik van: daar gaat net niks vanuit en een ander zoekt een patient op en praat ermee, ja, das een heel verschil hoor.
M: Ja dat denk ik ook wel.
A: Net of dat ze denken, ik ben hier vrij, het is voor mij betaald en ik kan hier doen wat ik wil. Maar dat voel je echt wel hoor, die het echt menen of niet.
M: Dat geldt voor alle mensen wel eigenlijk.
A: Ja dat geldt voor alle mensen. We hebben het ook wel meegemaakt dat we het volgend jaar weer heen gingen dat we dezelfde patienten troffen. Ik weet nog de eerste keer dat we daar waren, dan maak je meestal een bergreis mee. Dan wordt je op een gegeven moment eruit gezet en dan moet je het laatste eindje nog lopen. Dan heb je ook heel vaak mensen die dat niet kunnen. Maar er was ook een mevrouw, ja ze zijn nu beide al dood, die reed haar man altijd, maar dat mulle zand en dan in de hoogte, dat viel niet mee en dan ging pa er direct heen. Duwde dan die wagen mee naar boven. Maar dan zie je ook veel dat ze zulke mensen dan laten knoeien. Dat snap ik niet.
M: Dat zie je ook wel in de stad als iemand zijn boodschappen laat vallen.
A: Ja dan lopen ze er met een boogje om heen. Ja dat is zo’n groot verschil met mensen. Ja de allereeerste keer dat we er waren, toen was er ook een man uit Veendam, die was zo verdrietig die had zijn vrouw net verloren en hij had een dochter die met een priester getrouwd was. En ik geloof ook nog een tweede dochter die met een priester getrouwd was, ja die man die was zo verdrietig, die hebben we alle dagen opgevangen want hij was daar helemaal alleen. Ja, zo’n man die zo verdrietig is moeten ze niet helemaal alleen naar Lourdes sturen, nee, die worden daar vergeten dan. Nou toen hebben wij hem dus steeds meegenomen en die was heel gelukkig En er was ook een jongen die hebben we ook al die tijd meegenomen, die was zelf gehandicapt, hij kon ook moeilijk praten maar die hebben we ook al die tijd meegenomen iedere dag weer opnieuw. Ja je kunt er zoveel doen hoor. Echt waar als je zelf gezond bent, ja hoor.
M: Daarom is het ook een heel bijzondere plaats.
A; Ja het is een heel bijzondere plaats. Ze zeggen vaak, daar raakt de hemel de aarde, ja. Das echt hoor. Daar ben je heel vaak heel vol. Dan kan je huilen om al dat verdriet van die anderen. Ja dat is zo mooi om daar heen te gaan. Bijvoorbeeld, als je van het terrein afkomt dan moet je toch wel een heel eindje de hoogte op , ja dan zijn er dus mensen die een wagen hebben die ze rijden of duwen moeten en dan lopen van die grote kerels erlangs en die zien die vrouw dan zo’n wagen haast niet om krijgen maar dan zullen ze niet helpen. Dan denk ik: dat snap ik niet dat ze dan niet even zeggen ‘mevrouw kan ik u even helpen, kom maar hoor’, dat kan ik niet begrijpen. En toen waren we allebei nog goed dus hebben we alle keren beide wel even eentje mee naar boven genomen hoor. Was wel een behoorlijke steile helling.
M: Dan wordt het wel heel individueel.
A: Ja, je moet er wezen voor allemaal hoor. Dat is zo.
Onderwerp
TM 5001 - Heilige (Maria) brengt redding of genezing (na religieuze belofte) 
TM 5001 - Heilige (Maria) brengt redding of genezing (na religieuze belofte) 
Beschrijving
De verteller vertelt over verschillende bezoeken aan Lourdes, waar mensen heen gingen om genezen te worden.
Bron
Letterlijk afschrift van MD-opname
Commentaar
27 en 28 december 2006
M: Marieke Klein
A: Agatha Maria Klein-Teuben
A: Agatha Maria Klein-Teuben
Heilige (Maria) brengt redding of genezing (na religieuze belofte)
Naam Locatie in Tekst
Lourdes
Lourdes
Veendam
Veendam
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22