Hoofdtekst
Veurbeduudsels leuf ik wel aan, omdat ik zoiets zulf beleefd heb.
Mien vrouw weet et ook wel, dat wie op een oavend geklop op et raam heurden. Ik van t bedde af om te zien, wat of er buutn was. Niks tezien; t was n mooie nacht en de moan scheen; ik kon ver kiekn, maar gien mens te bekennen.
Enkele weekn later heurden wie etzulfde geklop opnei.
Aan t zulfde roam en t was t zulfde geluud.
Ik zeg teegn de vrouw: “Maar es weer zien, of er nou dan iene is.”
k Schoot uut bedde en gung hen buutn.
Ja, daar stun een buurman, die zee, dat er iene sturvn was in de buurte; ik mus eevn met om te helpn.
Een ander geval is ons gezin ook overkomen. Wie harn n keer twee kinder ziek. En toen kwam er elke dag een hond te joeln. Ie ging dichte bie ons huus zitn en hoelde erbarmeliek.
Iene van de kinder is overleden; de ander is geneezn.
Maar et gekke is toch wel, dat die hond er nooit weer west is.
Ik moet er voak aan denkn; zol zo’n beest er weet van hebben, dat er wat gebeurn zel?
Verleden jaar was de buurvrouw arg ziek. Sie hebben ook n hontien en dat beest jankt nooit. Maar toen wel, allernoarst.
Ik zei teegn de vrouw: “Ik vertrouw et niet met buurvrouw; t zel wel verkeerd afloopn.”
Ze is beter worn en t jankn is ook opholn; in dit geval kwam et dus niet uut.
Mien vrouw weet et ook wel, dat wie op een oavend geklop op et raam heurden. Ik van t bedde af om te zien, wat of er buutn was. Niks tezien; t was n mooie nacht en de moan scheen; ik kon ver kiekn, maar gien mens te bekennen.
Enkele weekn later heurden wie etzulfde geklop opnei.
Aan t zulfde roam en t was t zulfde geluud.
Ik zeg teegn de vrouw: “Maar es weer zien, of er nou dan iene is.”
k Schoot uut bedde en gung hen buutn.
Ja, daar stun een buurman, die zee, dat er iene sturvn was in de buurte; ik mus eevn met om te helpn.
Een ander geval is ons gezin ook overkomen. Wie harn n keer twee kinder ziek. En toen kwam er elke dag een hond te joeln. Ie ging dichte bie ons huus zitn en hoelde erbarmeliek.
Iene van de kinder is overleden; de ander is geneezn.
Maar et gekke is toch wel, dat die hond er nooit weer west is.
Ik moet er voak aan denkn; zol zo’n beest er weet van hebben, dat er wat gebeurn zel?
Verleden jaar was de buurvrouw arg ziek. Sie hebben ook n hontien en dat beest jankt nooit. Maar toen wel, allernoarst.
Ik zei teegn de vrouw: “Ik vertrouw et niet met buurvrouw; t zel wel verkeerd afloopn.”
Ze is beter worn en t jankn is ook opholn; in dit geval kwam et dus niet uut.
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
Beschrijving
Voorbeelden van voorloop van sterfgevallen.
Bron
Collectie Wever, verslag 146, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Plaats van Handelen
Erica
Erica
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21