Hoofdtekst
Mien vader was dartien jaar en toen mos ie maar noar de boer. Dat was de mode in die tied; de kinder muzzen wat verdienen. Mien opa stuurde hom noar Duutsland; doar waarkte ie bie n boer op de Hengstekaamp; de kaamp ligt er nog.
Toen mien va dr aankwam, zee de boer: Zo Herman, nou bist hier um te arbaiden; oaber veur ain ding woarschouw ik die. Et duegt nich op de Hof. Wenn et op n nacht passiert, dat de biestn mit de kettens rammeln, dat de deurn oopn stoan en de heuwaagns oet de schure reden bint, dan most nich roar opkiekn.”
De eerste nacht gebeurde er niks.
Moar de twiede was t al mis. Zowat teegn drei uur begonnen de koien te rammeln aan de kettens; s mörns stonden de deurn ook oopn. Mien va snapde dr niks van.
n Poossien later kreeg de boer ook n grode knecht.
Die mos etzulfde verhaal aanheurn.
Umdat die wat older was misschien, was ie niet zo bange. Ie zee dan ook teegn de boer, dat ie daar meer van weetn wol, as t gebeurde; ie zol t underzuukn.
s Nachts niks te doen.
Moar de twiede, um twaalf uur al, begun et lewaai.
In de stal ging et vreselek te keer; de biestn trokn toch aan de kettings, net zo lang dat ze lös warn. Toen runden ze hen boetn.
Grode knecht ging uut bedde um te kiekn.
Daar zag ie de koi-en buutn loopn; de deurn stonden weer los en de heuwaagns wazzen ook boetn.
De knecht giet noar t arf um dr meer van gewaar te worn.
Daar ziet ie langs de waagns n witte gedoante goan.
De knecht nemt een heuvörk, wikkelt zien buusdoek dr om en giet noar de geest.
Ie zeg tegen de geest: “Wat is er van uw dienst?”
De witte gedoante antwoordt: “Wil je dat volbrengen?”
“Joa”, zeg de jong, “dat zal ik doen.”
“Geef mij dan een pand.”
De knecht stekt de geest de heuvörk toe; de geest pakt die an, zodat de hand-ofdruk in de doek stoan blift.
Dan zeg de gedoante: “Onder de muur van de koestal zit een schat verborgen.” Metien is ie vot.
De andere dag vertelde de knecht alles aan de boer.
Die zee: “Wie breekn de muur of.”
Dat hebben ze doan en toen vunden ze onder de muur een hiele kist met geld. De muur is weer opknapt.
De veuroln van de boer harn de schat verstopt en verzweegn veur de femilie; doarum harn de geestn gien rust had. Vandoar dan et lewaai in de nacht.
Van stonnen of aan wur t toen rustig op de boerderij.
Er is nooit meer wat biezunders vernomen.
Toen mien va dr aankwam, zee de boer: Zo Herman, nou bist hier um te arbaiden; oaber veur ain ding woarschouw ik die. Et duegt nich op de Hof. Wenn et op n nacht passiert, dat de biestn mit de kettens rammeln, dat de deurn oopn stoan en de heuwaagns oet de schure reden bint, dan most nich roar opkiekn.”
De eerste nacht gebeurde er niks.
Moar de twiede was t al mis. Zowat teegn drei uur begonnen de koien te rammeln aan de kettens; s mörns stonden de deurn ook oopn. Mien va snapde dr niks van.
n Poossien later kreeg de boer ook n grode knecht.
Die mos etzulfde verhaal aanheurn.
Umdat die wat older was misschien, was ie niet zo bange. Ie zee dan ook teegn de boer, dat ie daar meer van weetn wol, as t gebeurde; ie zol t underzuukn.
s Nachts niks te doen.
Moar de twiede, um twaalf uur al, begun et lewaai.
In de stal ging et vreselek te keer; de biestn trokn toch aan de kettings, net zo lang dat ze lös warn. Toen runden ze hen boetn.
Grode knecht ging uut bedde um te kiekn.
Daar zag ie de koi-en buutn loopn; de deurn stonden weer los en de heuwaagns wazzen ook boetn.
De knecht giet noar t arf um dr meer van gewaar te worn.
Daar ziet ie langs de waagns n witte gedoante goan.
De knecht nemt een heuvörk, wikkelt zien buusdoek dr om en giet noar de geest.
Ie zeg tegen de geest: “Wat is er van uw dienst?”
De witte gedoante antwoordt: “Wil je dat volbrengen?”
“Joa”, zeg de jong, “dat zal ik doen.”
“Geef mij dan een pand.”
De knecht stekt de geest de heuvörk toe; de geest pakt die an, zodat de hand-ofdruk in de doek stoan blift.
Dan zeg de gedoante: “Onder de muur van de koestal zit een schat verborgen.” Metien is ie vot.
De andere dag vertelde de knecht alles aan de boer.
Die zee: “Wie breekn de muur of.”
Dat hebben ze doan en toen vunden ze onder de muur een hiele kist met geld. De muur is weer opknapt.
De veuroln van de boer harn de schat verstopt en verzweegn veur de femilie; doarum harn de geestn gien rust had. Vandoar dan et lewaai in de nacht.
Van stonnen of aan wur t toen rustig op de boerderij.
Er is nooit meer wat biezunders vernomen.
Onderwerp
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz. 
Beschrijving
Voorouders verzwijgen het verstoppen van een schat, waardoor hun geesten geen rust hebben en om middernacht spoken. Knecht spreekt geest aan die hem vraagt of hij het wil volbrengen. Als pand steekt de knecht een met een zakdoek omwikkelde hooivork toe aan de geest, die hem aanpakt, waarbij zijn handafdruk in de zakdoek blijft staan. De geest vertelt dat in een muur een schat verborgen zit. Na het vinden van de schat is blijft het rustig.
Bron
Collectie Wever, verslag 137, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Hengstekaamp
Hengstekaamp
Hengstekamp
Hengstekamp
Herman
Herman
Duutsland
Duutsland
Duitsland
Duitsland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21