Hoofdtekst
Ja, het Vrouwtje van Stavoren hè, die dat eh...dat weet ik omdat, wij hebben op school vroeger, in de hoogste klas, hebben wij het Vrouwtje van Stavoren hebben wij op toneel op de ouderavond gedaan. En toen eh...het Vrouwtje van Stavoren was een rijke weduwe , die eh...een aantal schepen had. Ennuh, die zo rijk was dat ze niet eigenlijk wist hoe rijk ze eigenlijk wel was. En die veel geld vermorste en dat soort dingen. En toen stond ze een keer bij de haven, toen stond daar een oude zeevaarder, een oude zeebonk, en die wees haar er dus op dat ze dus nou wat voorzichtiger moest zijn met haar vermogen enzo, dat ze wat zuiniger moest zijn. Toen zei ze, ik kan het niet woordelijk meer zeggen, maar: "Waarde oude man, zowaar ik deze ring...," en ze haalde de ring zo van haar vinger af...."zowaar ik deze ring terug krijg, zal armoede mij aanvallen", of wat dan ook. En op zo'n manier zei ze dat dus. En ze trok de ring van haar vinger en gooide die zo het water in. Een hele tijd later toen kwam de visboer langs. Er werd één keer in de week vis gegeten. En toen vroeg de dienstmeid: "Mevrouw, moeten we ook vis hebben?" "Ja, koop maar wat kabeljauw en dan kan die gebraden worden"...of toegemaakt worden. En die dienstmeid die kocht dus van de visboer, kocht ze dus een kilo of twee kilo kabeljauw. En toen moest dat schoon gemaakt worden. Dus toen was ze aan het schoonmaken en toen sneed ze de vis open en toen bleek dat de ring daarin zat. En de dienstmaagd die was helemaal verbouwereerd en die holde met dat...met die ring holde die naar mevrouw toe en zei: "Mevrouw, is dit niet uw ring?" En vanaf dat moment ging het mis met haar rederij. De schepen vergingen en het was nog zo erg...de haven van Stavoren die verzandde. Dus eh...en Stavoren was geen bloeiende havenplaats meer, maar was een dode stad geworden.
Ik weet dat zo, want we hebben dat verhaal, dat had onze onderwijzer had dat...had daar een toneelstuk van gemaakt. Dat was hartstikke leuk. Dat was hartstikke mooi. Ik was een matroos. Wat ik precies moest doen weet ik niet, maar dat verhaal is me altijd bijgebleven.
Ik weet dat zo, want we hebben dat verhaal, dat had onze onderwijzer had dat...had daar een toneelstuk van gemaakt. Dat was hartstikke leuk. Dat was hartstikke mooi. Ik was een matroos. Wat ik precies moest doen weet ik niet, maar dat verhaal is me altijd bijgebleven.
Onderwerp
AT 0736A - The Ring of Polycrates   
ATU 0736A - The Ring of Polycrates.   
Beschrijving
Het Vrouwtje van Stavoren was een rijke weduwe, die met geld smeet. Een oude zeebonk wees haar er eens op voorzichtiger met haar vermogen om te gaan. Ze wierp haar ring in het water en zei: "Waarde oude man, zowaar ik deze ring terug krijg, zal armoede mij aanvallen". Later kocht de dienstmeid kabeljauw bij de visboer. In een kabeljauw zat de ring. Vanaf dat moment ging het mis met de rederij van de vrouw. Schepen vergingen en Stavoren werd een dode havenplaats.
Bron
Letterlijk afschrift van DAT-opname.
Commentaar
16 november 2006
The Ring of Polycrates
Naam Overig in Tekst
Vrouwtje van Stavoren   
Naam Locatie in Tekst
Stavoren   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
