Hoofdtekst
Een sfeerbeeld vanuit de 50er & 60er jaren van het voorgaande millennium.
Piet Koman, alias: "Piet de Pil" heeft gedurende zijn actieve leven nooit anders gedaan dan per handkar met groenten en fruit leuren in de Dordtse volkswijken. De basale kwaliteit van zijn negotie was nooit eerste keus, maar meer: krék zo inferieur als een lap stof van een cent per el. De wat betere buurten meed hij als de duvel het wijwater, hij keek wel uit om daar z'n gemeen uitgekookte fieselefie te laten zien, want daar had hij dan zomaar een 'tilproces' aan de broek hangen.
Dit betrof een wat louche ogend klein manneke, dat er topsport van maakte gesjochte huisvrouwen te belazeren inzake de kwaliteit van zijn waren én het juiste gewicht daarvan. Wanneer hij een straat betrad, schreeuwde hij in de wintermaanden stee en nagelvast zijn verkoopyell: «'k heb kogelharde spruiten, kom naar buiten met uw schalen én uw..... duiten!!!!» Attenooie, kogelhard waren zijn spruiten zelden of nooit, het bestond meer uit krielgoed dat op de veiling maar een krats kostte. Piet Koman was een scharrelaar pur sang. "Een laaienlichter" werd hij ook vaak genoemd, doordat hij met zijn handel steeds maar weer de ene rotstreek na de andere uithaalde. Toch bleef hij op deze unfaire wijze alsmaar aan de bak, doordat hij wel aanzienlijk goedkoper leverde dan de gevestigde groentewinkels in de wijken.
Eigenlijk was hij in die buurten nét zo welkom als een drol in het zwembad, maar arremoei bood immers geen keus, deze sloven van vrouwen én Piet de Pil waren door de weing florissante financiële omstandigheden tot elkaar veroordeeld als ijzervijlsel op een magneet.
Zijn fruit had altijd al veel langer onder de bomen gelegen dan dat het eraan had gehangen, hij kwam altijd eerst met een paar glimmend opgepoetste appels aan de deur, "o, wat zien die er lekker uit!" zei zo'n cliënte in spé dan, "geef me daar maar vier kilo van in mijn emmer", edóch: wanneer Piet had afgerekend, was zij mooi opgezadeld met een partijtje wormstekige exemplaren, dat eigenlijk nog te slecht was om doorgedraaid te worden als veevoer op de veiling.
Echter, eerlijk duurt het langst, die bekaaide huisvrouwen vonden het heel lang geoorloofd met de duvel op te lopen, tót ze de brug over waren. Toen zij het financieel wat beter konden bolwerken, was Piet de Pil dan ook he-lemaal uitgemarchandeerd. Schrijver dezes, heeft hem ooit eens gevraagd: "Piet, ben jij nou nooit 'es bang dat je een pak slaag oploopt?" Hij antwoordde op z'n plat Dordts: "Belneent..., je mot geen ruggegraat van un tuinslang hebbe, en azzie nie tege ut ritsele van blare ken, mot je zo'n bos ok nie betreeje!" Een statement van lik m'n vestje dus, maar Piet Koman "dé Tiller", is er anders té lang mee weggekomen(...).
Piet Koman, alias: "Piet de Pil" heeft gedurende zijn actieve leven nooit anders gedaan dan per handkar met groenten en fruit leuren in de Dordtse volkswijken. De basale kwaliteit van zijn negotie was nooit eerste keus, maar meer: krék zo inferieur als een lap stof van een cent per el. De wat betere buurten meed hij als de duvel het wijwater, hij keek wel uit om daar z'n gemeen uitgekookte fieselefie te laten zien, want daar had hij dan zomaar een 'tilproces' aan de broek hangen.
Dit betrof een wat louche ogend klein manneke, dat er topsport van maakte gesjochte huisvrouwen te belazeren inzake de kwaliteit van zijn waren én het juiste gewicht daarvan. Wanneer hij een straat betrad, schreeuwde hij in de wintermaanden stee en nagelvast zijn verkoopyell: «'k heb kogelharde spruiten, kom naar buiten met uw schalen én uw..... duiten!!!!» Attenooie, kogelhard waren zijn spruiten zelden of nooit, het bestond meer uit krielgoed dat op de veiling maar een krats kostte. Piet Koman was een scharrelaar pur sang. "Een laaienlichter" werd hij ook vaak genoemd, doordat hij met zijn handel steeds maar weer de ene rotstreek na de andere uithaalde. Toch bleef hij op deze unfaire wijze alsmaar aan de bak, doordat hij wel aanzienlijk goedkoper leverde dan de gevestigde groentewinkels in de wijken.
Eigenlijk was hij in die buurten nét zo welkom als een drol in het zwembad, maar arremoei bood immers geen keus, deze sloven van vrouwen én Piet de Pil waren door de weing florissante financiële omstandigheden tot elkaar veroordeeld als ijzervijlsel op een magneet.
Zijn fruit had altijd al veel langer onder de bomen gelegen dan dat het eraan had gehangen, hij kwam altijd eerst met een paar glimmend opgepoetste appels aan de deur, "o, wat zien die er lekker uit!" zei zo'n cliënte in spé dan, "geef me daar maar vier kilo van in mijn emmer", edóch: wanneer Piet had afgerekend, was zij mooi opgezadeld met een partijtje wormstekige exemplaren, dat eigenlijk nog te slecht was om doorgedraaid te worden als veevoer op de veiling.
Echter, eerlijk duurt het langst, die bekaaide huisvrouwen vonden het heel lang geoorloofd met de duvel op te lopen, tót ze de brug over waren. Toen zij het financieel wat beter konden bolwerken, was Piet de Pil dan ook he-lemaal uitgemarchandeerd. Schrijver dezes, heeft hem ooit eens gevraagd: "Piet, ben jij nou nooit 'es bang dat je een pak slaag oploopt?" Hij antwoordde op z'n plat Dordts: "Belneent..., je mot geen ruggegraat van un tuinslang hebbe, en azzie nie tege ut ritsele van blare ken, mot je zo'n bos ok nie betreeje!" Een statement van lik m'n vestje dus, maar Piet Koman "dé Tiller", is er anders té lang mee weggekomen(...).
Beschrijving
Handelaar vent met groente en fruit van slechte kwaliteit, die hij op bepaalde manieren weet te verkopen.
Bron
Ontvangen per e-mail vanuit Dordrecht.
Commentaar
Piet (P.C.) Koman (de Pil) is oudoom van Ruben Koman
Naam Overig in Tekst
Piet de Pil 
Piet de Pil 
Piet Koman
Piet Koman
Pieter Koman
Pieter Koman
Dordts
Dordts
Pieter Koman
Pieter Koman
Piet de Pil
Piet de Pil
Naam Locatie in Tekst
Dordrecht
Dordrecht
Plaats van Handelen
Dordrecht
Dordrecht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20