Hoofdtekst
In navolging van mijn eerdere wrochtsels
André zit aan de toog van zijn stamcafé wat te somberen boven een pilsje, en roept opeens in 't algemeen: Een wijf dat kijft, beklijft!' 'Maar niet bij mij, die verrekte albedil lult maar lekker tegen m'n kont, want m'n kop is ziek.' 'En, als ze beter kan, moet ze haar biezen maar pakken!
André zit aan de toog van zijn stamcafé wat te somberen boven een pilsje, en roept opeens in 't algemeen: Een wijf dat kijft, beklijft!' 'Maar niet bij mij, die verrekte albedil lult maar lekker tegen m'n kont, want m'n kop is ziek.' 'En, als ze beter kan, moet ze haar biezen maar pakken!
Beschrijving
André spreekt in het café naar aanleiding van de uitdrukking: 'Een wijf dat kijft, beklijft!'
Bron
Ontvangen per e-mail vanuit Dordrecht.
Commentaar
16 maart 2007
Naam Locatie in Tekst
André 
André 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20