Hoofdtekst
Was ook n moal n weduwman, die voor de twiede keer trouwde.
Dat was ja wel goed, maar et mens was niet best veur de kinder van de man. Op een nacht wur er aan et roam klopt. De man wordt wakker en vragt: “Wie is doar nog zo laat?”
“Joen vrouwe, ik wil es weetn, hoe mien kinder et maakn.”
Die stem heurde ie. Doar is ie zo van schrukn, dat de twiede vrouw van of die dag de kinder beter verzurgd het.
De man miende warkeliek, dat zien eerste vrouw buutn staan had; dat was niet zo. Een mens uut de buurte, die medeliedn met ze kreegn had, dachte: “Zo moet ik er maar met aan; misschien helpt et.” En t is heur gelukt.
Dat was ja wel goed, maar et mens was niet best veur de kinder van de man. Op een nacht wur er aan et roam klopt. De man wordt wakker en vragt: “Wie is doar nog zo laat?”
“Joen vrouwe, ik wil es weetn, hoe mien kinder et maakn.”
Die stem heurde ie. Doar is ie zo van schrukn, dat de twiede vrouw van of die dag de kinder beter verzurgd het.
De man miende warkeliek, dat zien eerste vrouw buutn staan had; dat was niet zo. Een mens uut de buurte, die medeliedn met ze kreegn had, dachte: “Zo moet ik er maar met aan; misschien helpt et.” En t is heur gelukt.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Buurvrouw krijgt medelijden met kinderen die door tweede moeder niet goed verzorgd worden. Ze klopt 's nachts op het raam en doet alsof zij de gestorven vrouw is die haar man vraagt naar de kinderen. De man gelooft dat zijn eerste vrouw teruggekomen is.
Bron
Collectie Wever, verslag 146, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21