WEV014301

Ziezo, wie zitn hier in t gehucht Meerland.
Dat hait zo, omdat er vrouger n meer bestoan het.
Over dat meer binnen verschaiden legenden in omloop.
Ollere mensn konden dr vrouger veul over verteln.
Ik herinner mie nog n geval, dat n oal man mie verteld het.
t Is wel al 150 joar leden, toun t zuch ofspeuld het, wat ik joe nou verteln goa. Want deiolle man het dat as kind mitmoakt; toun hai mie dat zee, was e al bienoa honderd joar en nou is e dr al laang nait meer.
De Noormannen kwamen indertied ook in dizze kontraien plundern.
Heur scheepn legden ze vaaste aan de kerktoorn van Midwolda.
Nait de kerke, dei dr nou stait; ston vrouger n andere; op dat stee stait nou n hail olle boerderij; kerke is vot.
Op heur strooptochten verdronkn dr wel es gounend in t meer.
In loatere tieden zweefden de geestn van dei Noormannen over t woater; veural bie störmachtig en roeg weer.
Verschilndemensn hebben dat zain; zo ook dizze man.
Hai vertelde:
“Ik en mien oal heer wazzen op n oavend aan t stroepn in t moeras.
t Was de tied van de wilde ganzn. Wie harn onze veurloaders bie ons. Wie mozzen veurzichtig aan doun, want de veldwachter van Midwolle zat ons voak achter de boksm.
Opains flotterde dr n koppel ganzn op; wie schrokn.
Was veldwachter in de buurt?
Wie bleevn stoan, keekn om ons tou en toun inains..…. door kwam e aan: de geest van de Noorman.
n Witte gedoante zweefde over de sloot. (n.b.: het meer was er niet meer, t was nu moerassig land met greppels en enkele paadjes; voor onbekenden gevaarlijk.).
Aan de veurkaante was n rood vlammegie.
Wie luipn as hoazn, moar de schim gung mit ons mit over de sloot.
Aalgedurig luipn wie noast t padje en zakn weg in de modder.
Ik luip veurop en mien voader hokselde achter mie aan; jong, wat had ik et benauwd; dat keer heb ik werkeliek zo’n Noorman-geest zain; wie binnen bienoa verzoopn.”
Wie kennen et nou wel verkloarn. In de grond hier zit zwoavel; dat zwoavel wil wel es begunnen te lichtn en zo is dr toun dus ook n nevel mit zo’n lichie over t woater gleden.
Moar de oale mensn wozzen dat toun nait.
Dizze man ook nait, oal stroeper was lang nait bange anders.
Mit n veldwachter konnen ie joedesnoods nog meetn; moar veur geestn en witte wievn kon-je allaind moar op de loop goan.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen    TM 2601 - Hoe het dorp (de stad, heuvel, straat, een plek of het stuk land) aan z'n naam is gekomen   

Naamsverklaring Meerland; Noormannen leggen schepen vast aan kerktoren; verdronken Noormannen die als geesten over het water zweven.

Collectie Wever, verslag 143, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

Noormannen    Noormannen   

Noorman    Noorman   

Midwolda    Midwolda   

Midwolle    Midwolle   

Meerland    Meerland   

Meerland    Meerland   

C129p    C129p   

2013-03-01 14:46:21