Hoofdtekst
De duvel speulde ook n rol in t veen vroeger.
Was n moal n wichien, dat groag naar n fesien wilde s avends. Moar de olde boas was er teegn. Ie stuurde heur noar t land; daar moest ze de hiele dag mis strei-en; ie dacht, ze kump zo late thuus, dan kan ze niet meer aan feestn denkn.
Goed, t wichien giet noar tland en begunt aan de mis-bultn.
Dan ziet ze n meneer aankomen; die lopt op heur toe en vragt, of ze dat wark allemoal allene doen mut. Ja, dat is zo.
“Ik zel joe helpn, moar dan mu-je vanavend ook op t feest komen en gaan wie samen uut; en murgn is et eerste, wat ie vast binden, veur mie.” Zo zee de vrundelieke vent.
Dat ging ja deur en t meisien was arg vrog in huus.
“Hoe kump dat”, zeg heur va, “heb ie alle mis over t land streut?” En dan vertelt ze, wat er gebeurd is.
Et wichien wil zuch s avends kloar maakn veur t fesien, moar de olde heer zegt: “Niks er van, daar komen iet niet.”
t Was vanzulf huiln in de keet, maar de va hiel vol; sie bleef in huus.
s Avends giet ie naar de deel en maakt een bos stro lös.
Die legt ie op de grond. De volgnde murgn stiet ie vrog op, stapt naar de deel en pakt de bos stro op. Mitien wurdt hum dat uut de hannen trukn en et verdwient deur de baander.
De va had al begreepn, dat zien dochter overdag bezuuk van de duvel had har.
Was n moal n wichien, dat groag naar n fesien wilde s avends. Moar de olde boas was er teegn. Ie stuurde heur noar t land; daar moest ze de hiele dag mis strei-en; ie dacht, ze kump zo late thuus, dan kan ze niet meer aan feestn denkn.
Goed, t wichien giet noar tland en begunt aan de mis-bultn.
Dan ziet ze n meneer aankomen; die lopt op heur toe en vragt, of ze dat wark allemoal allene doen mut. Ja, dat is zo.
“Ik zel joe helpn, moar dan mu-je vanavend ook op t feest komen en gaan wie samen uut; en murgn is et eerste, wat ie vast binden, veur mie.” Zo zee de vrundelieke vent.
Dat ging ja deur en t meisien was arg vrog in huus.
“Hoe kump dat”, zeg heur va, “heb ie alle mis over t land streut?” En dan vertelt ze, wat er gebeurd is.
Et wichien wil zuch s avends kloar maakn veur t fesien, moar de olde heer zegt: “Niks er van, daar komen iet niet.”
t Was vanzulf huiln in de keet, maar de va hiel vol; sie bleef in huus.
s Avends giet ie naar de deel en maakt een bos stro lös.
Die legt ie op de grond. De volgnde murgn stiet ie vrog op, stapt naar de deel en pakt de bos stro op. Mitien wurdt hum dat uut de hannen trukn en et verdwient deur de baander.
De va had al begreepn, dat zien dochter overdag bezuuk van de duvel had har.
Onderwerp
VDK 1191B* - Het eerste wat gebonden wordt 
VDK 1191B* - Het eerste wat gebonden wordt 
SINSAG 0686 - Die aufgebundenen Bohnensträucher. Durch Zauberformel aufgebunden, so dass der Knecht nach der Kirmes gehen kann.
SINSAG 0686 - Die aufgebundenen Bohnensträucher. Durch Zauberformel aufgebunden, so dass der Knecht nach der Kirmes gehen kann.
Beschrijving
Meisje krijgt bij strooien van mest hulp van de duivel die haar uitnodigt naar het feest te gaan, op voorwaarde dat het eerste dat ze de volgende ochtend vastbindt voor hem is. Vader verbiedt haar naar het feest te gaan, hij weet dat de duivel haar bezocht heeft. Hij maakt een bos stro los, de volgende ochtend pakt hij het stro dat de duivel hem afpakt.
Bron
Collectie Wever, verslag 146, verhaal 4 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21