Hoofdtekst
Was ook n keer n hail gierige boer; dei binnen dr nog veul heur.
Hai har aan hail wat klaine luchies geld laind; moar ja, voak konden dei mensn t nait terogge betoaln; t was zo’n aarmoudige toustand in de venen. En zo gongen de stakkers fejiet.
Meer den aine het dei smeerlap zokapot moakt.
In t leste gong e dood. En toun kwam de straf. Toun de kiste op de woagn ston, woln zien peerden gain stap verzetn.
Zai mozzen dr veur vot en ze deden dr n ander peerd veur, dat hom weg brocht het. Ik bekiek et teminste as n soort straf, dat zien aigen peerden waigerden.
Hai har aan hail wat klaine luchies geld laind; moar ja, voak konden dei mensn t nait terogge betoaln; t was zo’n aarmoudige toustand in de venen. En zo gongen de stakkers fejiet.
Meer den aine het dei smeerlap zokapot moakt.
In t leste gong e dood. En toun kwam de straf. Toun de kiste op de woagn ston, woln zien peerden gain stap verzetn.
Zai mozzen dr veur vot en ze deden dr n ander peerd veur, dat hom weg brocht het. Ik bekiek et teminste as n soort straf, dat zien aigen peerden waigerden.
Beschrijving
Bij begrafenis van gierige boer weigeren zijn eigen paarden de lijkwagen te trekken.
Bron
Collectie Wever, verslag 144, verhaal 8 (Archief Meertens Instituut)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21