RKOMAGRON0539

Oh en die varkens he, dat is ook zo. Dat vergeet ik nu helemaal.
Nou die biggen enzo dat was nou niet zo'n probleem. Ja, nou in die zin, die biggen gaven ze alcohol zeg maar. Een Hollandse hier, die had een stel biggen, maar, ja die waren net niet goed genoeg, die wilde grotere biggen terug. En dat was, dat was de clou he. Je eigen varken inruilen voor een betere. Voor een die ouder was, of weet ik zo wat. En dat lukte dan ook wel. Maar dan gingen ze die biggen dus voeren met alcohol. Ja dat ken natuurlijk van alles geweest zijn. Dan werden die dieren suf he. En dan deden ze ze in een zak en gooiden de zak achterop de rug. Zo gingen ze dat, zo gingen ze dat dus smokkelen. En dat ging heel vaak goed heb ik wel begrepen. Dat is, ik heb nooit gehoord dat dat ooit helemaal niet goed ging. Maar als dus die varkens, die biggen wat ouder waren, dan, dan ging dat niet meer in de zak want dat was niet te tillen ja. Je moest nog een behoorlijk endje lopen, door het veld heen. En dat was geen straat natuurlijk he, dat was allemaal, ja later was dat wel geploegd he, maar dat was allemaal heide en bosjes. Maar dan gingen ze dus, dat deden ze dan met een paar man, een stuk of zes, zeuven. En dan hadden ze van die kratten, die moest je met vier man dus tillen en dan eh, dan kwamen ze terug van Duitsland. Kijk want, het probleem hier, is dat hier is het eigenlijk ook zo, hier loopt het kanaal langs van he, het Ruiten-Aa-kanaal. Zeg maar vanaf Ter Apel, zo hierlangs helemaal naar Nieuweschans. Ik zeg altijd, die mensen die hadden het dubbel moeilijk. Die zaten met de komies aan de grens, en die zaten met de komies [fonestisch] bij de bruggen. Die komies, die douanemensen zeggen, we gaan mooi bij de brug staan, hier moeten ze toch langs. Dus dat was een extra handicap. Maar wat deden die mensen dan met die krat? Die kwam dan over grens, nou dat wisten ze dan wel. Dat ging vaak ook wel goed, maar goed, dan kwamen ze over de brug, ja en dan zagen ze dat wel, van he daar staan twee, drie douanemensen. En die moesten dan een afleidingsmanoeuvre vinden en wat deden ze dan? Dan pakten ze niet de allerbeste big, uit die krat. En honderd meter van de brug af, en dan trokken ze dat ding aan de staart, of aan de oren en dan begon ie te gieren. En dan gingen die douane van he maar daar is wat loos. Dus die gingen daar heen. Nou en dan was de brug vrij, om erover te gaan. [lacht]
RK: Heeft u ook wel eens gehoord van groene zeep aan de mondjes?
HO: Ja, die deden ze ook wel met zeep of dat soort dingen insmeren, ja dat gebeurde ook wel.
Maar dan zei ik een keer tegen die man die mij dat vertelde. Ik zeg nou moe je n's luisteren he, 't is een verhaal natuurlijk he. Maar die big, die ze nou uit die krat halen, die ze zo'n honderd meter van de brug aan de oren, aan de staart trokken. Die man die dat deed, die bleef er niet bij zitt'n ja. Ik zeg wat gebeurde er dan met die big? Ja dat mag jij raden zegt 'ie. Dat zeiden ze dan niet, wat daar mee gebeurd was, maar dat kan je wel aanvoelen. Die douanemensen die daar zitten met die big. Soms namen ze hem zelf dan wel mee of ze kenden wel iemand in de buurt die dat wilde, zoiets.

Soms gaf men biggen drank voordat ze gesmokkeld werden. Dan konden ze, suf, makkelijker vervoerd worden in een zak op de rug. Als ze ouder werden dan werd vaak een van de mindere varkens een eindje van de grenspost of brug aan zijn staart of oren getrokken zodat hij ging gillen. Hierdoor werden de douaniers dan afgeleid.

Letterlijk afschrift van mp3-opname.

12 april 2007

HO: Henk Opheikens; RK: Ruben Koman

Ter Apel    Ter Apel   

Hollands    Hollands   

Duitsland    Duitsland   

Ruiten-Aa-kanaal    Ruiten-Aa-kanaal   

Nieuweschans    Nieuweschans   

2013-03-01 14:46:21