IGRON044 - Hoe Hendrik de Haan zich weerde.

Hoe Hendrik de Haan zich weerde.

In het zuidelijk Westerkwartier, tegen de Friese grens aan de Lauwers, woonden rond 1920 een aantal arme gezinnen op de zogenaamde Friese dijk.
Het was bittere armoede aan de dijk, diep verscholen in de Surhuister- en Doezumer mieden. Een moerasgebied, waar de weggetjes in de herfst tot een grote modderbrij zich vormden.
Zonder elektriciteit, waterleiding en ander modern gemak, leefde men in de kleine huisjes die als kleine puntmutsen tegen de dijk scholen.

In een van die huisjes woonde Hendrik de Haan. Iemand die als los arbeider iedere week opnieuw de kost bij elkaar scharrelde. Het was geen vetpot, maar Hendrik was gelukkig en kroop elke avond weer tevreden naast z’n mooie jonge vrouw in de bedstee.
Zoals het gaat in armoede, was ook Hendrik zuinig van aard. Hij was zuinig op alles wat onze lieve Heer aan Hendrik had toevertrouwd. In het bijzonder was Hendrik zuinig op z’n vrouw, die z’n leven opfleurde en wat kleur gaf. U begrijpt dat Hendrik onaangenaam verrast was toen hij binnen de kleine gemeenschap het gerucht opving dat er iemand van het mannelijk geslacht in Hendriks afwezigheid bij z’n vrouw op bezoek kwam.

Het was de stoelenmatter, die buitengewoon veel belangstelling voor de vrouw van Hendrik aan de dag legde.
Nu was Hendrik niet voor een kleintje vervaard.
Hij piekerde zich suf, op welke manier hij de stoelenmatter een halt kon toeroepen.
Uiteindelijk besloot Hendrik een advertentie te plaatsen in de Regionale krant.
De tekst van de advertentie luide: Het is verboden voor de stoelenmatter die en die, om in afwezigheid van mij, m’n vrouw te bezoeken.

Wie had gerekend dat deze advertentie afdoende was, had het mis. De bewuste stoelenmatter was ernstig gepikeerd, maar besloot gewoon met de bezoeken door te gaan.

Hendrik besloot zwaarder geschut in te zetten.
Hij wist dat de stoelenmatter altijd via hetzelfde weggetje en de plank over de sloot op huis aan ging.
Op een donkere herfstavond, zetten Hendrik de plank over de sloot op scherp, door een van de steunbalken door te zagen.

Verscholen in het riet, zag Hendrik z’n slachtoffer met in elke hand een stoel voor de reparatie, aan komen stappen.
Bij de eerste stap op de plank schoot deze los en belande de stoelenmatter op de kop in de sloot.
Hendrik schoot te voorschijn uit de rietkraag en sloeg ongenadig met de stok op z’n rivaal in.
De stokslagen waren zo heftig dat de geschrokken stoelenmatter, met bebloede kop hals over kop naar de drie kilometer verder opgelegen dokter strompelde, die verschillende hechtingen aanlegde om het geheel van z’n gezicht weer wat fatsoenlijk te krijgen.
De les was geleerd, en Hendrik genoot voortaan weer alleen van z’n vrouw.

In het zuidelijk Westerkwartier woonde Hendrik de Haan, een zuinige man, die ook zuinig was op zijn vrouw. Hij hoorde dat de stoellenmatter bij zijn vrouw op bezoek kwam, en plaatste daarop een advertentie in de krant: 'Het is verboden voor de stoelenmatter [...], om in afwezigheid van mij, m’n vrouw te bezoeken.' De stoelenmatter ging echter door met zijn bezoeken. Hendrik zaagde hierop een van de steunbalken door van een plank over de sloot. De matter belandde hierop in de sloot en Hendrik sloeg op de man in met een stok. Vanaf die dag genoot Hendrik weer alleen van zijn vrouw.

Ingezonden via www.volksverhalen.nl

07 januari 2007

Hendrik de Haan    Hendrik de Haan   

Fries    Fries   

Doezum    Doezum   

Surhuister    Surhuister   

Heer    Heer   

De Haan    De Haan   

Westerkwartier    Westerkwartier   

Friesland    Friesland   

Grootegast    Grootegast   

Lauwers    Lauwers   

2013-03-01 14:46:21