Hoofdtekst
Mijn broer heeft nog iemand doen beven.
Hij heeft een boerderij verhuurd en deze kwam laatst leeg te staan.
Er kwam al spoedig een nieuwe huurder, een man alleen; de vrouw was er van door.
De zaak werd geregeld en ’s avonds voor dat de man het huis zou betrekken, zat hij bij mijn broer.
En dan broer H. tegen de huurder.
“Ik heb mie d’r op bedocht, ’k verhuur die ’t hoes laiver nich.”
“Nou, woarom nait, hes ’t toch beloofd?”
“Ja, jong, dat wil ’k laiver nich zeggen, man ’t is beter, da’s d’r nich in komst.”
“Nou nog wat mooier, woarom den nait?”
“Nôn, ’k zal die ’t man zeggen. Waist wol, wel vrouger in ’t hoes woond hef, oal Jan W. Dat was ’n minne kerel en loater hebben ze hum dood houwd vlak bie zien hoes. Man de veurige huurder zee, dat de man voak weer zain was. Hai luip man zo weer um ’t hoes.”
De roomsen geloven dat hier nog wel, dat iemand, die slecht geleefd heeft, weer komt.
“Ook zee de veurige huurder, dat d’r zo nou en dan ain zwaarde hond um ’t hoes luip. Doar kon Jan W. best inzitten. En dan kon ’t straks man zo wezen, as ’t deure open dust, dat de hond noar binnen stof en dan hest Jan W. bie die in hoes. Doarum wil ’k die’t laiver nich verhuren.”
“Ha, ik bin veur Jan W. nait bange, as ’t anders niks is.”
“Nou, goud dan, goa d’r mörn man in, moar as ’t nou nich vertrouwst; ik heb ’n grode hond; ’k wol hum toch al kwiet; hoal dai mörn man op, dan kan dai hond de zwaarde weg joagen.”
“’k Bin dien hond nich neudig.”
En weet je wie de volgende avond in ’t schemerdonker bij mijn broer kwam?
De huurder.
“Ja, ik heb d’r es over docht, ’t liekt mie toch beter tou, da ’k dien hond man mit neem.”
Voel je wel, ook deze man is niet vrij van bijgeloof. De hond is best meegegaan naar het verdachte huis.
Hij heeft een boerderij verhuurd en deze kwam laatst leeg te staan.
Er kwam al spoedig een nieuwe huurder, een man alleen; de vrouw was er van door.
De zaak werd geregeld en ’s avonds voor dat de man het huis zou betrekken, zat hij bij mijn broer.
En dan broer H. tegen de huurder.
“Ik heb mie d’r op bedocht, ’k verhuur die ’t hoes laiver nich.”
“Nou, woarom nait, hes ’t toch beloofd?”
“Ja, jong, dat wil ’k laiver nich zeggen, man ’t is beter, da’s d’r nich in komst.”
“Nou nog wat mooier, woarom den nait?”
“Nôn, ’k zal die ’t man zeggen. Waist wol, wel vrouger in ’t hoes woond hef, oal Jan W. Dat was ’n minne kerel en loater hebben ze hum dood houwd vlak bie zien hoes. Man de veurige huurder zee, dat de man voak weer zain was. Hai luip man zo weer um ’t hoes.”
De roomsen geloven dat hier nog wel, dat iemand, die slecht geleefd heeft, weer komt.
“Ook zee de veurige huurder, dat d’r zo nou en dan ain zwaarde hond um ’t hoes luip. Doar kon Jan W. best inzitten. En dan kon ’t straks man zo wezen, as ’t deure open dust, dat de hond noar binnen stof en dan hest Jan W. bie die in hoes. Doarum wil ’k die’t laiver nich verhuren.”
“Ha, ik bin veur Jan W. nait bange, as ’t anders niks is.”
“Nou, goud dan, goa d’r mörn man in, moar as ’t nou nich vertrouwst; ik heb ’n grode hond; ’k wol hum toch al kwiet; hoal dai mörn man op, dan kan dai hond de zwaarde weg joagen.”
“’k Bin dien hond nich neudig.”
En weet je wie de volgende avond in ’t schemerdonker bij mijn broer kwam?
De huurder.
“Ja, ik heb d’r es over docht, ’t liekt mie toch beter tou, da ’k dien hond man mit neem.”
Voel je wel, ook deze man is niet vrij van bijgeloof. De hond is best meegegaan naar het verdachte huis.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
Beschrijving
Verhuurder van boerderij vertelt nieuwe huurder dat er een terugkerende dode in de gedaante van een zwarte hond langskomt. Huurder denkt niet bang te zijn, maar vraagt de volgende avond toch om de hond van de verhuurder.
Bron
Collectie Wever, verslag 40, verhaal 8 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
H.
H.
Jan W.
Jan W.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21