Hoofdtekst
Grutmoeder zag soaves duk ’n lichje ien ’t keujeshok. Ze zag ’t wel, mar noom er ers nie veul notitie van. Mar toe ze da lichje al ’n poar keer gezien had opte zelfde plek, zèi ze tege d’r man: “Kom es meekieke”. Mar de man zag niks. “Goa d’r dan mar es nor toe, achter ien ’t hok, bé’j de muur. Kiek mar. Doar is ’t. Pak ’t mar”. De man gieng nor de plek, mar hé’j zag niks. Toe het de vrouw er med’n priester over gesproke. Die zèi: “Aster wer es iets is, woarschow mien dan”. Nie lang doarnoa zag de vrouw ’t lichje wer. Op helder lichte dag. Ze woarschouwde de geestelijke. Die kwam. En hé’j begos te bidden uut ’n boek. Toe maktenie achter ’m me zien schoen ’n kring. En doar mos de verschijning ienkomme. De geestelijke begos wer te bidde. En hé’j noom ’n döske uutte tes. En doar deej de verschijning zeker ien. ’t Spook was nou gevange. Grutmoeder mos nou afstand doen van ’t spook, of de verschijning. Mar er was nog kans dat ’t spook terug zou komme. En de poater mos ’t doar de kans nog vur geve. Mar as grutmoeder den afstand stèrk belofde, hoefde die kans mar ’n hoaneschrit of ’n stroismeel [strohalm] breed te zien. Toe ging de poater me ’t döske, woarien ’t spook zat, nor ’t woater. Het zal de Woal wel gewes zien. Doar lei ’n boot. Doar mosse ze ien. Toe de poater ienstapte, zonk de vlieger direk diep ien ’t woater. Er was mar ’n heel klein stukske boord. Toe ze on den aandre kant kwame, zien ze nor ’n bos gegoan. En doar bidde de poater ers. En toe liet ie ’t spook los. Het is nooit mer teruggekomme en grutmoeder heddet ’t lich ok nooit mer gezien.
Onderwerp
SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.
  
Beschrijving
Hulp van priester bij lichtverschijnsel door bidden, trekken van cirkel, vangen in doosje en loslaten in bos aan overkant rivier.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Naam Overig in Tekst
Woal   
Waal   
Plaats van Handelen
Gendt   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
