Hoofdtekst
Mijn overbuurman heeft een caravan en die staat al vier jaar te koop. Geen wonder. Zoals je naar een ongeluk kunt staan kijken, kijk ik naar zijn caravan; naar de akelige roestplekken, de groezelige gordijntjes met het residu van de vorige vakanties.
‘Waarom zou iemand ook vrijwillig in zo’n rijdende doodskist op vakantie willen?’ grap ik tegen mijn buurman, als hij het bordje te koop op een ochtend weghaalt.
‘Waarom zeg je doodskist?’ fluistert hij opgewonden en trekt mij aan mijn arm de caravan binnen. ‘Ruik je het misschien?’
Hij herstelt zich als hij mijn niet-begrijpende blik ziet.
‘Sorry,’ begint hij. ‘Maar niet veel mensen weten dit: mijn moeder is overleden in deze caravan. Hartaanval, op vakantie in Rusland. Dan moet je ze daar achter laten, weet je en de Russische bureaucratie kennende…Nou ja. Wij dus moeder in de caravan gezet en naar huis gereden. Tot bij de Poolse grens.’
‘O jee. Door de douane ontdekt?’
‘Nee! Hele caravan gestolen bij een wegrestaurant!’
Ik kon een lachje niet onderdrukken: ‘Zullen die dieven hebben opgekeken! Maar hoe kreeg je hem weer terug?’
‘We hadden wel de diefstal gemeld. Een jaar later werd hij gevonden op een parkeerplaats in Berlijn. Geen woord over…’
Mijn buurman kijkt bijna argwanend rond in zijn eigen caravan. ‘Vraag je je af…’piekert hij. ‘Hoe lang ze daar nog…Ik meen het steeds te ruiken, maar mijn vrouw zegt dat het onzin is…’
De dag nadat mijn buurman het bordje te koop weghaalde, is de caravan naar het stort versleept.
‘Waarom zou iemand ook vrijwillig in zo’n rijdende doodskist op vakantie willen?’ grap ik tegen mijn buurman, als hij het bordje te koop op een ochtend weghaalt.
‘Waarom zeg je doodskist?’ fluistert hij opgewonden en trekt mij aan mijn arm de caravan binnen. ‘Ruik je het misschien?’
Hij herstelt zich als hij mijn niet-begrijpende blik ziet.
‘Sorry,’ begint hij. ‘Maar niet veel mensen weten dit: mijn moeder is overleden in deze caravan. Hartaanval, op vakantie in Rusland. Dan moet je ze daar achter laten, weet je en de Russische bureaucratie kennende…Nou ja. Wij dus moeder in de caravan gezet en naar huis gereden. Tot bij de Poolse grens.’
‘O jee. Door de douane ontdekt?’
‘Nee! Hele caravan gestolen bij een wegrestaurant!’
Ik kon een lachje niet onderdrukken: ‘Zullen die dieven hebben opgekeken! Maar hoe kreeg je hem weer terug?’
‘We hadden wel de diefstal gemeld. Een jaar later werd hij gevonden op een parkeerplaats in Berlijn. Geen woord over…’
Mijn buurman kijkt bijna argwanend rond in zijn eigen caravan. ‘Vraag je je af…’piekert hij. ‘Hoe lang ze daar nog…Ik meen het steeds te ruiken, maar mijn vrouw zegt dat het onzin is…’
De dag nadat mijn buurman het bordje te koop weghaalde, is de caravan naar het stort versleept.
Onderwerp
BRUN 01100 - The Runaway Grandmother 
BRUN 01100 - The Runaway Grandmother 
Beschrijving
Moeder overlijdt op vakantie en de zoon legt het lijk achterin de caravan. Om de Russische bureaucratie te ontlopen, wordt er geen ruchtbaarheid aan gegeven, maar in Polen wordt de caravan gestolen. Veel later wordt de caravan teruggevonden in Berlijn, maar zonder het lijk van moeder. De zoon verbeeldt zich dat er een lijkenlucht in de caravan hangt. Hij probeert de caravan te verkopen, maar als dat niet lukt, gaat hij naar de sloop.
Bron
Per email ontvangen op 17 juni 2007
Commentaar
17 juni 2007
De schrijver had het verhaal over de overleden moeder op een verjaardag gehoord en besloot er een column van te maken. Totdat hij het verhaal controleerde in de Volksverhalenbank en er achter kwam dat het een stadssage was.
The Runaway Grandmother
Naam Locatie in Tekst
Rusland
Rusland
Polen
Polen
Berlijn
Berlijn
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20