IGRON056

57. Dat is een droevig verhaal dat o.m. opgetekend is door Tineke Neyman, ontleend aan K. ter Laan, die het ook weer ergens vandaan heeft. Ik vertel het verhaal iets anders. Het begint met een vrouw uit Schildwolde die zich voorstelt dat in de oudejaarsnacht, klokslag twaalf de dieren op stal met elkaar kunnen praten, gelijk mensenstemmen en ook op de wijze waarop mensen praten. Ze ontwikkelt daarover een hele fantasie en die gaat een eigen leven leiden. Haar man gelooft haar natuurlijk niet, het irriteert hem, maar uiteindelijk wint zijn nieuwsgierigheid het en hij verstopt zich het jaar daarop in de stal, maar hij zegt niets tegen zijn vrouw.
Het wordt middernacht, de kerkklok slaat in de verte, twaalf maal. En dan… hoort hij de dieren tegen elkaar praten, en hij begrijpt al snel dat het over hem gaat. “De boer is ‘ ne beste kerel, hij het altied goud veur onz west, wie hebben t goud had bie hom, goud vouer, op tied rust, jammer van zun beste man”. Hoorde de boer het goed? Dat was het bruine paard dat sprak! Even later zag hij de bek van koe Klaartje heen en weer gaan, nee niet om te herkauwen, nee, om te praten en ze zei: “Joa, en het is veur zien vraauw ook wat, doar heb ik ‘t ook mit te doun. Gelukkig het hai er dan gain wait meer van, mor zien vraauw, aales komt op heur nek dele”. De boer begrijpt dat de dieren menen dat hij niet lang meer zal leven. Het wordt hem koud om het hart.
Om een lang verhaal kort te houden. Hij vertelt het verhaal aan zijn vrouw die hem niet gelooft want zij dacht aan vrolijke verhalen. Maar toch. De Boer verkoopt het zwarte paard, want van uitgerekend zijn lievelingspaard hoorde hij dat die de lijkwagen zou moeten trekken waarin hij naar de begraafplaats gebracht zou worden. En als hij nu het paard verkoopt, kan dat tenminste niet gebeuren. Denkt hij. Het paard wordt met goedvinden van zijn vrouw verkocht.
In het voorjaar tijdens drukke werkzaamheden slaat het bruine paard totaal onverwachts op hol. De boer valt van de wagen en breekt zijn nek. Dood. De begrafenis moet worden geregeld en de paarden van de buurman zullen de overleden boer naar zijn laatste rustplaats brengen. De buurman is pas een paar weken eerder vanuit Drenthe naar Schildwolde gekomen en zoals gebruikelijk past hij zich bij deze traditie aan. Hij spant zijn mooiste twee paarden in. Maar het vreemd, het is net of het zwarte paard de weg precies weet, hij weet waar hij heen moet. Voor de boerderij laat het paard zijn hoofd zakken en blijft zo staan, zo lang totdat de boerin er aan komt. Ze herkent het zwarte lievelingspaard onmiddellijk en ze weet dan ook dat haar man het wel bij het juiste einde had.
Ze vertelt het verhaal aan de buurman en die vertelt het weer verder. En zo weet iedereen in de omgeving van Schildwolde dat dieren met oudejaarsnacht met elkaar kunnen praten, net zoals de mensen.

AT 0671D* - To Die Next Day    AT 0671D* - To Die Next Day   

ATU 0671D* - To Die Next Day.    ATU 0671D* - To Die Next Day.   

Vrouw meent dat tijdens de jaarwisseling om middernacht de dieren met elkaar kunnen spreken. Haar man wil zich daarvan overtuigen, en hoort de dieren over zijn eigen dood spreken. Hij denkt door verkoop van het paard dat de lijkwagen moet trekken, dit te vermijden, maar sterft toch. De nieuwe buurman levert de lijkwagen, en als één van de paarden bij de boerderij stilstaat en het hoofd laat hangen, herkent de boerin het verkochte paard.

Nazending n.a.v. een eerdere ingezonden digitale DOC Volksverhalenvragenlijst via www.volksverhalen.nl

18 juni 2007

To Die Next Day

Tineke Neyman    Tineke Neyman   

K. ter Laan    K. ter Laan   

Klaartje    Klaartje   

Schildwolde    Schildwolde   

Drenthe    Drenthe   

Drente    Drente   

2013-03-01 14:46:22