Hoofdtekst
Ik zel joe wat verteln uut mien aigen levend. Overbekend binnen ze voak, moar er binnen altied nog mensn, dei dr om lachen. Moutn ie nait doun en ook nait zegn, dat et biegeleuf is.
Ik komop n keer bie huus en zai zo in n flits ain liekwoagn stoan op de weg. Wieder zag ik n kerel, dei de peerden bie de kop pakten. Toun was t vot. Ik goa in huus en door zeg mien moetje, dat oal vrouw P. nogal zaik is. Ik zeg: “Dei wordt nait weer beter.”
Zai wol door niks van waitn en befoeterde mie om miem kunstn.
Het verhoal har ik ook verteld aan ain van mien vrunden. Vrouw P. is inderdoad sturm, want ik vergis mie nait mit zokse dingen; toun kwam dag van begravvenis. De woagn ston kloar; mien kameroad zee: “Nou mout ik toch es kiekn, ofst gliek had hest; ik zai nog gainend, dei de peerden vast holdt.” Hai had et nog moar net zegd, of dr komt ain aan, pakt et peerd bie de helster, dat e stil stoan blift. Toun mos hai mie wel geleuvn.
Zo kwam k ook n moal bie huus en door zag ik n brand. Wel zien huus in brand ston, was nait te zain, moar wel in wat veur richtn. Dit vertelde ik weer aan mien kameroaden, dei dr maistied om lachden, tot de brand den veurvuil over verloop van tied en dan stonnen ze wat mit de schollers te trekn.
Ik ston ais mit n kennis te proatn en door komt n hond aan. Hai gait zitn te hoeln veur n huus. Ik zeg: “In dat huus mout n staarfgeval komen.” Hai zee, dat k gek was. Toin vruig ik hom: “Wilt et zain. goa den moar eevn mit, ik zel die de liekwoagn zain laotn.”
Moar dat dos e nait woagn. Ik kreeg netuurlijk weer gliek.
As ik dus wat zai, ken ik et ook aan n ander zain loatn.
Verder ken ik joe nog meer verteln. As ie n foto bie joe hebben, loat mie hom zain; ik zel joe verteln, wel van de personen leven en wel dr van overleden binnen. Het behuift gain femilie van joe te weezn; van elk willekeurig portret ken k t zain. t Is n goave, al mout ik dr bie verteln, dat ie joe nait te veul mit dei dingen bemui-en mout, want n mens wil aal meer waitn. Ik heb ook veul leezn over spiritisme en zo wat. Moar in t lest kennen ie dr gek van worn.
Ik wil moar zegn: “Van te veurn wat zain bestait heur. Al lachen de maistn joe uut. Moar verlang er nait noar om et ook te kennen.”
Ik komop n keer bie huus en zai zo in n flits ain liekwoagn stoan op de weg. Wieder zag ik n kerel, dei de peerden bie de kop pakten. Toun was t vot. Ik goa in huus en door zeg mien moetje, dat oal vrouw P. nogal zaik is. Ik zeg: “Dei wordt nait weer beter.”
Zai wol door niks van waitn en befoeterde mie om miem kunstn.
Het verhoal har ik ook verteld aan ain van mien vrunden. Vrouw P. is inderdoad sturm, want ik vergis mie nait mit zokse dingen; toun kwam dag van begravvenis. De woagn ston kloar; mien kameroad zee: “Nou mout ik toch es kiekn, ofst gliek had hest; ik zai nog gainend, dei de peerden vast holdt.” Hai had et nog moar net zegd, of dr komt ain aan, pakt et peerd bie de helster, dat e stil stoan blift. Toun mos hai mie wel geleuvn.
Zo kwam k ook n moal bie huus en door zag ik n brand. Wel zien huus in brand ston, was nait te zain, moar wel in wat veur richtn. Dit vertelde ik weer aan mien kameroaden, dei dr maistied om lachden, tot de brand den veurvuil over verloop van tied en dan stonnen ze wat mit de schollers te trekn.
Ik ston ais mit n kennis te proatn en door komt n hond aan. Hai gait zitn te hoeln veur n huus. Ik zeg: “In dat huus mout n staarfgeval komen.” Hai zee, dat k gek was. Toin vruig ik hom: “Wilt et zain. goa den moar eevn mit, ik zel die de liekwoagn zain laotn.”
Moar dat dos e nait woagn. Ik kreeg netuurlijk weer gliek.
As ik dus wat zai, ken ik et ook aan n ander zain loatn.
Verder ken ik joe nog meer verteln. As ie n foto bie joe hebben, loat mie hom zain; ik zel joe verteln, wel van de personen leven en wel dr van overleden binnen. Het behuift gain femilie van joe te weezn; van elk willekeurig portret ken k t zain. t Is n goave, al mout ik dr bie verteln, dat ie joe nait te veul mit dei dingen bemui-en mout, want n mens wil aal meer waitn. Ik heb ook veul leezn over spiritisme en zo wat. Moar in t lest kennen ie dr gek van worn.
Ik wil moar zegn: “Van te veurn wat zain bestait heur. Al lachen de maistn joe uut. Moar verlang er nait noar om et ook te kennen.”
Beschrijving
Ervaringen van verteller met gebeurtenissen die hij van tevoren ziet; kan op portretfoto zien wie leeft of gestorven is.
Bron
Collectie Wever, verslag 169, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
6 juni 1967
Naam Overig in Tekst
P. 
P. 
Plaats van Handelen
Bellingwolde
Bellingwolde
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21