WEV018102

Toen wie op Weiteveen wonen veur t eerst, harn wie n huuske aan de grenze. In dat huuske har n hekse woond. Et deugde er niet.
De hoender zatn smaanks dood op et nust.
En de hond gung ons ook zo maar dood.
Ik naar de pestoor, maar die vroeg: “Waar woont u?”
Ik zeg: “Aan de grenze.”
“Dan kan k net zo goed naar Afrika gaan”, zee ie en hai bleef vot.
En mien vrouw en ik zatn met die dode kipn; met deurn die vanzulf oopn en toe gingen en met n twiede dode hond; honden mos ik hebben veur jacht en streupn.
Tot er n nieuwe pestoor kwam.
Ik zeg: “Zo en zo is t geval bie ons aan huus.”
“Ik kom wel eevn”, zeg de nieuwe. Hij kwam met wijwater.
Et hiele huus is ontwijd; in alle kamerties is ie west.
Hij zeg: “Wees nu maar rustig, er kan niks meer gebeuren.”
En zo was et; is gien hekserij weer west.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek    TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   

In huis waar een heks heeft gewoond sterven dieren en gaan de deuren vanzelf open. Hekserij houdt op nadat pastoor het huis met wijwater heeft onttoverd.

Collectie Wever, verslag 181, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)

D1385.15.1

Afrika    Afrika   

Weiteveen    Weiteveen   

G081d    G081d   

2013-03-01 14:46:21