Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

NOOIJER000102

Een sage (mondeling), lente 1962

Hoofdtekst

Zonnemaire
Dir aa je Betje van ’t Veer. Ze woonde kort bie de hâêven. Op ’n keer motte d’r stêênen gemend worre voe d’n burgemêêster. Betje stieng op d’n diek toen d’eerste waegen kwam. Ze zei tegen d’n knecht, die der op zat: “Mo je stenen menne?” “Jaet,”, zei de knecht, “wat zou dat?” Ze zei: “O, niks ôôr, ‘k vind ’t best, mae je mo toch oppasse, da j’er gin verliest.” Ie zei: “Verlieze, mèns, ‘k è ‘n nieuwe waegen, di zakke ze nie deurene.” Mae toen ’n z’n waegen elaôe ao en ni ’t durp ree, mos ’n ielk ôôgenblik van de waegen, omd’t er anoudend een hôôp stenen op de weg flikkerden. En zo gieng ’t mie aôl de waegens. D’r waeren d’r die mè mie ’n alf voer op ’t durp kwaeme. Ââl de knechts waere gewoon bek af van ’t stenen raepe.

Onderwerp

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Beschrijving

Vrouw laat van alle wagens die stenen vervoeren stenen vallen, waardoor de knechten steeds stenen moeten oprapen.

Bron

Collectie De Nooijer, verslag 1, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)

Naam Overig in Tekst

Betje    Betje   

Betje ’t Veer    Betje ’t Veer   

Naam Locatie in Tekst

Zonnemaire    Zonnemaire   

Plaats van Handelen

Zonnemaire    Zonnemaire   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21