SINBRABSAG034

No. 34. Vaak ziet men op het water drijvende eierschalen; daarin varen de alven rond. Zoo zegt men ook dat de waterblaasjes die men dikwijls op vijvers ziet, waar geen visch zit, door hen bewoond worden. Van alvenblad of tooveressekruid houden ze bijzonder veel; daarom mag men het niet afsnijden. Er zijn ook booze alven, en die bereiden het gift van enkele planten. Ervaren herders, wachten er zich voor, hun vee nog ná zonsondergang te laten weiden; "nachtkruid hoort de alven toe", zeggen zij, "en wie het eet, moet sterven". Ook mag, na zonsondergang, zich niemand op het veld of weiland te slapen leggen; hij zou zich aan het grootste gevaar blootstellen. In Brabant vindt men ook vele kleine heuvels, die het volk Alvinnenbergen *) noemt, daarin wonen ze. 15).

SINSAG 0171 - Alf lässt einen irregehen.    SINSAG 0171 - Alf lässt einen irregehen.   

Er wordt verteld dat alven in kleine heuvels wonen en niet willen dat er iemand na zonsondergang nog op de weide is, dat is hun gebied. Het gaat de alven vooral om de planten en kruiden die ze nodig hebben.

Noord-Brabantsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie. - [1933], p. 28-29.

[1933]

Valt onder hoofdstuk en titel(s): I. Mythologische Sagen: De Daemonen der vier elementen: A. Aardgeesten: 1. Dwergen.

*) ook Alvenbergen

15) BRON: Wolf, N. S. No. 572.

Alvinnenbergen    Alvinnenbergen   

Brabant    Brabant   

2013-03-01 14:46:20