Hoofdtekst
8:56
Ik had al wel verteld over die aardappelkuil, misschien hè? Ook niet? Nou, was ook, een aardappelkuil had-ie [Bartje Poep] gemaakt, dat is dan met alles er op en er aan, dat toch die aardappelen 's winters afgedekt lagen daarin. En toen was er ook weer zo'n eh, zo'n...zo iemand die daar uit de buurt kwam zeg maar. Dat was een beetje zo'n scharrelaar. En die zei tegen 'm: 'Nou Bart, het is gewoon niet meer normaal tegenwoordig. Want eh, bij mijn is het ook al zoveel keer gebeurd...ik vind het gewoon...of het nou beesten zijn, of wat het allemaal is?! Volgens mij zijn het allemaal ratten en alles, ze stelen bij de ziekte, want iedere keer ben ik een, een hele boel aardappels kwijt. Hij zegt: 'Ja, ik weet niet wat hier spookt of zo, hedde gij daar geen last van?' Mijn opa zegt: 'Nee, ik heb daar helemaal geen last van. Nee hoor, ik wil eerst eens kijken.' 'Nee! Alles zit er nog in. Alles is afgedekt. Maar gij moet 'm wel goed afdekken, want dan komt 't ongedierte er allemaal in.' Dus een paar dagen niks aan de hand en toen ineens midden in de nacht hoort-ie ontzettend gekrijs en een gegil en daarbij. En wat denkt e[?], toen zag-ie dien buurman weg lopen met een grote klem aan z'n hand. Toen keek-ie daarbij en toen zegt-ie van: 'Wat loopt e gij daar joh, en met die klem aan, aan uw hand?' 'Gij hebt toch tegen mij gezegd, een paar dagen geleden: volgens mij zitten er allemaal ratten, en iedere keer raakte ik aardappelen kwijt, dat ze ze opvreette.' Maar toen bleek daar gewoon zo, die vent had 't op z'n[?] zinnen[?] gevist/gezet[?] en die had gewoon eh tegen hun aan het verkondigen geweest van: nou, dat zal wel ongedierte zijn. En toen op 't moment had-ie 't, 't eh niet begrepen en Bart, wat ik altijd zeg, die was van 't letterlijke...als je zegt: ja mijn aardappelen [zijn] gestolen en er zijn ratten, die had onmiddelijk een klem gaan zoeken, de grootste, en die had-ie in de opening waar, daarin, waar ge de aardappels moet pakken, het-ie daar een gruwelijke klem gezet en is[?] die hand van hem, die is daar in gegraaid, want, ja het is donker en ge ziet niet zo veel. Dus die het tussen die aardappelen, hij had mooi de aardappels had-ie een beetje opgewerkt, en toen het die vent ineens willen graaien natuurlijk om die aardappels te pakken en die zat met z'n klem om z'n hand dus. Eigenlijk was het hoogmoed van mensen dat ze wel es denken dat Bart niet zo slim was. Het-ie gewoon letterlijk op gezet [opgevat?]: ik moet mijn aardappelkuil beveiligen, ik zet er een grote klem in.
Ik had al wel verteld over die aardappelkuil, misschien hè? Ook niet? Nou, was ook, een aardappelkuil had-ie [Bartje Poep] gemaakt, dat is dan met alles er op en er aan, dat toch die aardappelen 's winters afgedekt lagen daarin. En toen was er ook weer zo'n eh, zo'n...zo iemand die daar uit de buurt kwam zeg maar. Dat was een beetje zo'n scharrelaar. En die zei tegen 'm: 'Nou Bart, het is gewoon niet meer normaal tegenwoordig. Want eh, bij mijn is het ook al zoveel keer gebeurd...ik vind het gewoon...of het nou beesten zijn, of wat het allemaal is?! Volgens mij zijn het allemaal ratten en alles, ze stelen bij de ziekte, want iedere keer ben ik een, een hele boel aardappels kwijt. Hij zegt: 'Ja, ik weet niet wat hier spookt of zo, hedde gij daar geen last van?' Mijn opa zegt: 'Nee, ik heb daar helemaal geen last van. Nee hoor, ik wil eerst eens kijken.' 'Nee! Alles zit er nog in. Alles is afgedekt. Maar gij moet 'm wel goed afdekken, want dan komt 't ongedierte er allemaal in.' Dus een paar dagen niks aan de hand en toen ineens midden in de nacht hoort-ie ontzettend gekrijs en een gegil en daarbij. En wat denkt e[?], toen zag-ie dien buurman weg lopen met een grote klem aan z'n hand. Toen keek-ie daarbij en toen zegt-ie van: 'Wat loopt e gij daar joh, en met die klem aan, aan uw hand?' 'Gij hebt toch tegen mij gezegd, een paar dagen geleden: volgens mij zitten er allemaal ratten, en iedere keer raakte ik aardappelen kwijt, dat ze ze opvreette.' Maar toen bleek daar gewoon zo, die vent had 't op z'n[?] zinnen[?] gevist/gezet[?] en die had gewoon eh tegen hun aan het verkondigen geweest van: nou, dat zal wel ongedierte zijn. En toen op 't moment had-ie 't, 't eh niet begrepen en Bart, wat ik altijd zeg, die was van 't letterlijke...als je zegt: ja mijn aardappelen [zijn] gestolen en er zijn ratten, die had onmiddelijk een klem gaan zoeken, de grootste, en die had-ie in de opening waar, daarin, waar ge de aardappels moet pakken, het-ie daar een gruwelijke klem gezet en is[?] die hand van hem, die is daar in gegraaid, want, ja het is donker en ge ziet niet zo veel. Dus die het tussen die aardappelen, hij had mooi de aardappels had-ie een beetje opgewerkt, en toen het die vent ineens willen graaien natuurlijk om die aardappels te pakken en die zat met z'n klem om z'n hand dus. Eigenlijk was het hoogmoed van mensen dat ze wel es denken dat Bart niet zo slim was. Het-ie gewoon letterlijk op gezet [opgevat?]: ik moet mijn aardappelkuil beveiligen, ik zet er een grote klem in.
Beschrijving
Bartje Poep dekt in de winter zijn aardappelkuil af. Iemand uit de buurt, een scharrelaar, zegt dat er aardappels worden gestolen op zijn land, waarschijnlijk door ongedierte. Bartje zet hierop een klem in de opening van de aardappelkuil. In de nacht hoort hij een gil. De scharrelaar was de aardappeldief, en was met zijn hand in de klem terecht gekomen. Hij wilde Bartje, tevergeefs, beetnemen.
Bron
Letterlijk afschrift van wav-opname; Woudrichem_thVersteeg18juli2007.wav.
Commentaar
18 juli 2007
Naam Overig in Tekst
Bartje Poep 
Bartje Poep 
Bart Poep
Bart Poep
Bart Versteeg
Bart Versteeg
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21