Hoofdtekst
45.22
JvdB: Drama! Ja, en in de buurt zijn ze dus heel erg bijgelovig. Ik had een zieke vriendin en die uh, daar gingen we geregeld mee naar het Academisch Ziekenhuis in Groningen, maar alle mensen bij ons in de buurt die gingen naar Werkman en dat was dus ook een alternatief…
RK: Daar heb ik ook wel eens van gehoord Werkman. In Dalfsen hadden ze het ook al over Werkman.
JvdB: Elke maandagavond vertrekt er een auto naar uit het buurtje naar Werkman en iedereen gaat erheen.
RK: Had ie ook niet van die aparte…
JvdB: Amuletten?
RK: Ja
JvdB: Dus ik kom daar bij een mevrouw die haar knipt en ze zei van “oh ga je nog naar de kapper? Moet je niet doen man je moet daar naartoe om je haar te laten knippen. Ik ga naar die mevrouw om me haar te laten knippen en toen zegt ze “Hoe doe je dat nou met al die mensen die bij jou thuiskomen?” Want ik had allemaal groepen die ontving ik dus in die schuur met al die spullen en dan vertelde ik de verhalen. En ik zeg “nou, ik zeg dat gaat vanzelf. Ze komen binnen en ze gaan zitten en ze krijgen koffie en ik vertel verhalen en het is gezellig en ze vertellen mij verhalen daardoor weet ik steeds meer en dan gaan ze weer weg.” Toen zei ze “heb je wel eens dat er een gezelschap komt wat niet leuk is?” Ik zeg “jawel, dat komt ook wel eens voor. Families dat de sfeer niet goed is” Ik zeg “maar dat ruik ik al op 10 meter afstand,” ik zeg “en dan stop ik er geen energie in, want ik kan het toch niet leuk maken.” En toen ze zei ze “oh” zegt ze “hoe vind je dan het dan hier in huis?” Ik zeg “nou, ja,” ze zegt “nou goed,” en toen haalde zij met haar vlezige vingers [vertelster lacht] een serie kippenboutjes van onder haar kleren aan een leren touwtje met iets er omheen en ik geloof dat er ook nog een steentje bij zat. Ze zegt “dat kom hier door.” En die had ze dus bij Werkman gekocht. 45 Gulden gekost. Ik zeg “nou, dat is niet mis.” “Nou zegt ze, maar wij uh wij hebben hier de aardstralen gehad.” De hele buurt stikt van de aardstralen [vertelster lacht]. En toen is er een meneer geweest uit Gansbergen. Geert de Buis uit Zwolle heeft zich d'er intensief mee bezig gehouden en die meneer is heel beroemd geworden is ook op de televisie geweest. Die was daar ook geweest en die verkocht stukken dubbel glas. Nou dat is kogelvrij glas, ik herkende die stukken glas onmiddellijk, want in de schuur waar ik dus vertelde daar had ik van een bankgebouw een kogelvrij glazenwand gekregen maar die was te groot en toen heb ik er later een stuk afgehaald. Dat is zo dik glas dat kun je verkopen, daar kunnen mensen tafels van maken. En zulke stukken glas, vierkant gezaagd, zijn daar verkocht. En toen zei ze “nou dat kostte wel 200 gulden.” Ik zeg “nou” en dat lag dan bij hun onder 't bed. Ze zegt “bij een andere buurman,” en dat is dus ook daar in dat streekje, ze zegt “daar heb ik er eentje gekocht van 450 gulden,” ze zegt “maar die werkt wel 500 meter in de grond” Ik zeg “nou, fantastisch!” Maar toen kreeg ik het systeem in de gaten, want dat waren dus eerst de kippenbotten die door iedereen gekocht werden. Twee jaar later zaten ze allemaal aan die stukken kogelvrij glas dat die geplaatst werden zodat de aardstralen dus meer geen kans hadden en nog weer twee jaar later had meneer Werkman, neem ik aan dat hij dat was, weer wat nieuws uit bedacht, en dat waren van tin, kreeg je een soort driehoekjes en die moest je op de hoeken van je erf zetten, dan moest je er vier kopen; 75 gulden per twee was dat geloof ik, en dan was je beschermd tegen alle kwaad. En ik heb mij zo vaak afgevraagd ‘hoe kan het toch dat de mens daar in zo’n vrijgemaakt gereformeerde buurt, dat iedereen zo bijgelovig is.’ Maar ik ben erachter! Ze geloven alles. Ze geloven alles. En daarom, want iedereen zei ook van “goh dat jij daar zo floreert!” Ik had het zo druk, het was echt het liep gewoon storm met groepen en heel veel gelovige gezelschappen kwamen [vertelster lacht], maar die wilden gewoon allemaal horen wat je zei. Ze geloven alles!
RK: Ja ja.
JvdB: Heel interessant.
RK: Het lijkt wel van de jaren ’30 uh geleefd zo te zeggen.
JvdB: Dan moet jij eens komen luisteren.
JvdB: Drama! Ja, en in de buurt zijn ze dus heel erg bijgelovig. Ik had een zieke vriendin en die uh, daar gingen we geregeld mee naar het Academisch Ziekenhuis in Groningen, maar alle mensen bij ons in de buurt die gingen naar Werkman en dat was dus ook een alternatief…
RK: Daar heb ik ook wel eens van gehoord Werkman. In Dalfsen hadden ze het ook al over Werkman.
JvdB: Elke maandagavond vertrekt er een auto naar uit het buurtje naar Werkman en iedereen gaat erheen.
RK: Had ie ook niet van die aparte…
JvdB: Amuletten?
RK: Ja
JvdB: Dus ik kom daar bij een mevrouw die haar knipt en ze zei van “oh ga je nog naar de kapper? Moet je niet doen man je moet daar naartoe om je haar te laten knippen. Ik ga naar die mevrouw om me haar te laten knippen en toen zegt ze “Hoe doe je dat nou met al die mensen die bij jou thuiskomen?” Want ik had allemaal groepen die ontving ik dus in die schuur met al die spullen en dan vertelde ik de verhalen. En ik zeg “nou, ik zeg dat gaat vanzelf. Ze komen binnen en ze gaan zitten en ze krijgen koffie en ik vertel verhalen en het is gezellig en ze vertellen mij verhalen daardoor weet ik steeds meer en dan gaan ze weer weg.” Toen zei ze “heb je wel eens dat er een gezelschap komt wat niet leuk is?” Ik zeg “jawel, dat komt ook wel eens voor. Families dat de sfeer niet goed is” Ik zeg “maar dat ruik ik al op 10 meter afstand,” ik zeg “en dan stop ik er geen energie in, want ik kan het toch niet leuk maken.” En toen ze zei ze “oh” zegt ze “hoe vind je dan het dan hier in huis?” Ik zeg “nou, ja,” ze zegt “nou goed,” en toen haalde zij met haar vlezige vingers [vertelster lacht] een serie kippenboutjes van onder haar kleren aan een leren touwtje met iets er omheen en ik geloof dat er ook nog een steentje bij zat. Ze zegt “dat kom hier door.” En die had ze dus bij Werkman gekocht. 45 Gulden gekost. Ik zeg “nou, dat is niet mis.” “Nou zegt ze, maar wij uh wij hebben hier de aardstralen gehad.” De hele buurt stikt van de aardstralen [vertelster lacht]. En toen is er een meneer geweest uit Gansbergen. Geert de Buis uit Zwolle heeft zich d'er intensief mee bezig gehouden en die meneer is heel beroemd geworden is ook op de televisie geweest. Die was daar ook geweest en die verkocht stukken dubbel glas. Nou dat is kogelvrij glas, ik herkende die stukken glas onmiddellijk, want in de schuur waar ik dus vertelde daar had ik van een bankgebouw een kogelvrij glazenwand gekregen maar die was te groot en toen heb ik er later een stuk afgehaald. Dat is zo dik glas dat kun je verkopen, daar kunnen mensen tafels van maken. En zulke stukken glas, vierkant gezaagd, zijn daar verkocht. En toen zei ze “nou dat kostte wel 200 gulden.” Ik zeg “nou” en dat lag dan bij hun onder 't bed. Ze zegt “bij een andere buurman,” en dat is dus ook daar in dat streekje, ze zegt “daar heb ik er eentje gekocht van 450 gulden,” ze zegt “maar die werkt wel 500 meter in de grond” Ik zeg “nou, fantastisch!” Maar toen kreeg ik het systeem in de gaten, want dat waren dus eerst de kippenbotten die door iedereen gekocht werden. Twee jaar later zaten ze allemaal aan die stukken kogelvrij glas dat die geplaatst werden zodat de aardstralen dus meer geen kans hadden en nog weer twee jaar later had meneer Werkman, neem ik aan dat hij dat was, weer wat nieuws uit bedacht, en dat waren van tin, kreeg je een soort driehoekjes en die moest je op de hoeken van je erf zetten, dan moest je er vier kopen; 75 gulden per twee was dat geloof ik, en dan was je beschermd tegen alle kwaad. En ik heb mij zo vaak afgevraagd ‘hoe kan het toch dat de mens daar in zo’n vrijgemaakt gereformeerde buurt, dat iedereen zo bijgelovig is.’ Maar ik ben erachter! Ze geloven alles. Ze geloven alles. En daarom, want iedereen zei ook van “goh dat jij daar zo floreert!” Ik had het zo druk, het was echt het liep gewoon storm met groepen en heel veel gelovige gezelschappen kwamen [vertelster lacht], maar die wilden gewoon allemaal horen wat je zei. Ze geloven alles!
RK: Ja ja.
JvdB: Heel interessant.
RK: Het lijkt wel van de jaren ’30 uh geleefd zo te zeggen.
JvdB: Dan moet jij eens komen luisteren.
Beschrijving
Alle mensen bij de vertelster in de buurt gingen liever naar Werkman, een alternatieve genezer, dan naar het ziekenhuis. Een mevrouw die de vertelster haar haar knipt, is heel bijgelovig en vertelt over allerlei voorwerpen die ze gebruikt om de kwade krachten buiten te houden en die haar beschermen tegen aardstralen.
Bron
Letterlijk afschrift van mp3-opname; Janna van den Berg - 05 juli 2007.WAV
Commentaar
donderdag 5 juli 2007
Deel van een interview van Ruben Koman met Janna van den Berg, afgenomen op het Meertens Instituut te Amsterdam.
JvdB= Janna van den Berg, RK= Ruben Koman.
JvdB= Janna van den Berg, RK= Ruben Koman.
Naam Overig in Tekst
Werkman 
Werkman 
Geert de Buis
Geert de Buis
Gansbergen
Gansbergen
Naam Locatie in Tekst
Academisch Ziekenhuis
Academisch Ziekenhuis
Groningen
Groningen
Dalfsen
Dalfsen
Zwolle
Zwolle
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21