Hoofdtekst
EB: Ah, dat... dat verschuift natuurlijk in de loop van de jaren. Wat ik nu heel mooi vind, dat is "Veldslag der Vogels" - [...?] merkwaardige titel, want dat is maar zo'n fragmentje in het verhaal, de veldslag. En wat dan aardig is - kijk Nederlanders, ik chargeer een beetje, die willen graag: begin, spannende gebeurtenis, afloop, moraal. Hè dat eh, dat willen wij graag hebben. Dat hebben de Calvinisten d'r wel in geramd. Terwijl er in heel veel andere culturen, kan een verhaal zomaar ineens stoppen. Ik ga een verhaal vertellen over deze pen. Nou, is eh blauw, met zilver, en da's een pen.
RK: That's it?
EB: Klaar. That's it. Gewoon, weet je, eh, het is alleen maar een beschrijving, een melding van iets, en dan hebben wij in Nederland zoiets van hè? D'r moet een punt staan, een verhaal moet een punt hebben aan het eind. Dus zo'n Keltisch verhaal ga ik dan omvormen, in dit verhaal bijvoorbeeld krijgt een jongen, uhm, drie opdrachten. Hij wil trouwen met de dochter van een reus, en hij krijgt drie opdrachten en als hij die vervult, dan mag hij met die dochter trouwen. En in het oorspronkelijke verhaal, iedereen dacht het is onmogelijk voor hem, maar in ieder opdracht komt de dochter van de reus, helpt hem, en dan kan hij de volgende opdracht weer doen. Iedere keer verklapt zij wat er de volgende dag zou gaan gebeuren. Nou, als je zo'n verhaal vertelt, en je zou dat iedere keer ook al doen, is de hele spanning weg. Dus eh, ik noem maar wat, aan het eind - voor de laatste opdracht moet hij haar doodsteken, het vlees van d'r botten halen, en haar botten gebruiken om in een boom te klimmen. Hè, als trap, vaststeken in de boom.
RK: Lekker verhaaltje.
EB: En als hij terugkomt - ja, maar het eindigt heel mooi - als hij terugkomt, moet alles weer keurig netjes op z'n plek leggen, vlees eroverheen, water uit de bron, en dan kan hij weggaan en dan komt het allemaal weer goed. In het verhaal mist hij een botje. Hij laat één botje in de boom zitten, dus daardoor mist zij een stuk van d'r pink. En dan zegt ze ook, huh, stommeling, hoe kon dat nou, bla bla bla, en morgen zal er dit en dat gebeuren. Wat ik mooi vond, ik laat in het midden, welk botje er weg is. Zo van hij mist een bot, maar goed hij moest zich haasten, want hij wil op tijd terug zijn van die opdracht, dus hij gaat terug, is natuurlijk woedend op de reus, woedend op zichzelf, want hij denkt ja, nu komt ze niet meer tot leven. Want ze mist een botje. en de volgende ochtend mag hij dan zijn bruid kiezen, want de opdrachten zijn vervuld, en die reus heeft drie dochters. En die zijn alledrie exact aan elkaar gelijk. In uiterlijk, in kleding, in lengte - alles. Dus die reus die lacht zich te barsten nu - kies maar, hè? En hij kijkt, zonder aarzeling neemt hij de jongste dochter bij de hand, neemt haar mee terug naar zijn eigen koninkrijk, trouwt met 'r, en geeft 'r ringen aan al haar vingers, aan alle negen. Want aan een hand miste ze een botje van de pink. Soms moet een mens iets kleins verliezen, om er iets groots voor terug te krijgen...
RK: Is dit zo...
[...?]
EB: ...komt er ineens...
RK: Nederlandse moraal in
EB: Nederlandse moraal... - sommige mensen die zitten aan het eind echt te huilen.
RK: Ja.
EB: Die hebben...
RK: Het begin is nou niet echt dat je denk van, goh, dat wordt een leuk verhaal, met die botten en dat lichaam...
EB: Neu, [...] dat zit verderop in het verhaal, er gebeuren daarvoor nog andere dingen, hè. Het is - die jongen helpt, eh - er is een veldslag tussen vogels en beesten die op de grond kruipen. Dat is ook weer ergens door ontstaan, maar goed. En uiteindelijk is er een enorm kabaal, een enorm gevecht, en uiteindelijk is er alleen nog maar een kraai en een slang over. En de koningszoon, die veel van vogels houdt, ziet dat, en die helpt dus die kraai, door die slang te doden, en hij krijgt van die kraai een jute zak, die je - zoals dat altijd is met dingen - niet open mag maken, behalve op plek waar je het liefste bent. Nou, dat belooft hij natuurlijk, en op weg naar huis, en jaaaa.... een jute zak, en je weegt en je knijpt eens wat, en je voelt eens wat en ja... - en wat doet hij 's nachts, als hij in het moeras bij een vuurtje zit, en zich kapot zit te vervelen? Hij maakt dus die jute zak open. En er komt een enorm kasteel uit. Fantastisch mooi kasteel. Maar ja, nou niet echt op de plek waar hij het liefste is, dus... hij jammert en klaagt van... nou ja, hoe had ik zo stom kunnen zijn, en daar komt een reus aan en die "wat is dat voor een herrie in m'n moeras, uh... kasteel...nou...Wat is het je waard als ik dat kasteel weer terugstop in, eh... oh, die jute zak daar zeker." -"Nou, zeg het maar." En die reus die zegt, "ik wil jouw kind, je oudste kind als het zeven jaar is." Was nooit verliefd geweest, denkt al helemaal niet aan trouwen, laat staan aan kinderen, dus die vindt dat goed, en die reus <mrwp> in die jute zak. En hij terug naar z'n ouders, en daar op die mooie groene heuvels trekt hij die zak open en waah, kasteel, fantastisch, mooi. Iedereen juicht, en zo'n mooie sleutel in de poort, en hij draait hem om en duwt hem open en daar staat de mooiste vrouw die hij ooit gezien heeft. En hij is meteen op slag verliefd - pats, en een jaar later: een kind. En als dat kind zeven jaar is, komt die reus. En ze geven hem eerst het kind van de kok mee, want die is ook zeven jaar. En die reus die geeft hem een stok en die zegt, "wat zou jouw vader hier mee doen?" -"tja", zegt dat jochie, "iedere hond en kat wegmeppen die in de buurt van het eten komt." -"Jij bent geen koningszoon" En in het verhaal smijt de reus dat kind dan tegen een rots. En de ene keer gebeurt dat, en de ander keer brengt hij hem bij mij gewoon terug. Het is maar net welke setting ik eh - Tweede kind is dat van de hofdienaar en die zegt van "Ja, die stok, een mep voor iedereen die in de buurt van het glaswerk komt." En de derde zoon, uiteindelijk de koningszoon wel, alles in drieën natuurlijk, die zegt van "nou met die stok doet mijn vader niks, daar heeft hij personeel voor." -"Aah, jij bent een koningszoon..." Nou ja, dan voedt die reus hem natuurlijk netjes op, en die jongen mag overal komen, loopt door dat hele kasteel, jaar in, jaar uit, en als hij een jaar of achttien is, ontdekt hij dus bovenin een torenkamer, waar die jongste dochter van de reus woont. [en hij denkt?] met jou ga ik trouwen. "Ja zegt ze...[?] dat zit er niet in, ik heb nog twee oudere zusters, en die gaan eerst." En dan krijg je de drie opdrachten. Dat hij een stal op moet ruimen, die vol ligt met mest, en...
RK: Dit is dus het beginstuk van dat andere verhaal, wat u eerst vertelde? Of niet?
EB: Nee...
RK: Oh dit is weer een los verhaal?
EB: Het botten-gebeuren is de derde opdracht van dit verhaal. Hij zegt: "Ik trouw met je jongste dochter." Zegt die reus: "Is goed, maar dan krijg je eerst drie opdrachten. Je moet een stal reinigen, die moet zo schoon zijn dat als ik deze gouden appel er hier in rol, dat hij aan de andere kant nog net zo glimt." Dat lukt, omdat die jongste dochter hem helpt. Zegt die reus, "Ja zo'n mooie stal, die moet wel een nieuw dak hebben. En en dak van veren, van vogels, en er mag er geeneen gelijk zijn aan de ander." Nou ja, zoveel vogels zijn er natuurlijk niet meer sinds die veldslag van de vogels. dat lukt hem niet, maar uiteindelijk met de hulp van die jongste dochter van de reus, lukt het weer wel. En de derde opdracht is dat hij uit een boom ver weg vijf eieren moet halen. En hij kan niet bij de eerste tak in die boom, want die zit op zeven meter hoog. Dan komt dus die jongste dochter en die zegt, "Je hebt me twee keer vertrouwd, vertrouw me nu ook maar, dood me, en gebruik mijn botten om in die boom te klimmen."
RK: OK
EB: Dus hoe ver, ja hoe ver gaat je vertrouwen, hoe ver, hè, hoe onvoorwaardelijk - want dat zou dan gelijk die reuzendochter kunnen zeggen - hoe onvoorwaardelijk is je liefde dan?
RK: En dit is een Keltisch verhaal?
EB: Dat is een Keltisch verhaal. Ja.
RK: That's it?
EB: Klaar. That's it. Gewoon, weet je, eh, het is alleen maar een beschrijving, een melding van iets, en dan hebben wij in Nederland zoiets van hè? D'r moet een punt staan, een verhaal moet een punt hebben aan het eind. Dus zo'n Keltisch verhaal ga ik dan omvormen, in dit verhaal bijvoorbeeld krijgt een jongen, uhm, drie opdrachten. Hij wil trouwen met de dochter van een reus, en hij krijgt drie opdrachten en als hij die vervult, dan mag hij met die dochter trouwen. En in het oorspronkelijke verhaal, iedereen dacht het is onmogelijk voor hem, maar in ieder opdracht komt de dochter van de reus, helpt hem, en dan kan hij de volgende opdracht weer doen. Iedere keer verklapt zij wat er de volgende dag zou gaan gebeuren. Nou, als je zo'n verhaal vertelt, en je zou dat iedere keer ook al doen, is de hele spanning weg. Dus eh, ik noem maar wat, aan het eind - voor de laatste opdracht moet hij haar doodsteken, het vlees van d'r botten halen, en haar botten gebruiken om in een boom te klimmen. Hè, als trap, vaststeken in de boom.
RK: Lekker verhaaltje.
EB: En als hij terugkomt - ja, maar het eindigt heel mooi - als hij terugkomt, moet alles weer keurig netjes op z'n plek leggen, vlees eroverheen, water uit de bron, en dan kan hij weggaan en dan komt het allemaal weer goed. In het verhaal mist hij een botje. Hij laat één botje in de boom zitten, dus daardoor mist zij een stuk van d'r pink. En dan zegt ze ook, huh, stommeling, hoe kon dat nou, bla bla bla, en morgen zal er dit en dat gebeuren. Wat ik mooi vond, ik laat in het midden, welk botje er weg is. Zo van hij mist een bot, maar goed hij moest zich haasten, want hij wil op tijd terug zijn van die opdracht, dus hij gaat terug, is natuurlijk woedend op de reus, woedend op zichzelf, want hij denkt ja, nu komt ze niet meer tot leven. Want ze mist een botje. en de volgende ochtend mag hij dan zijn bruid kiezen, want de opdrachten zijn vervuld, en die reus heeft drie dochters. En die zijn alledrie exact aan elkaar gelijk. In uiterlijk, in kleding, in lengte - alles. Dus die reus die lacht zich te barsten nu - kies maar, hè? En hij kijkt, zonder aarzeling neemt hij de jongste dochter bij de hand, neemt haar mee terug naar zijn eigen koninkrijk, trouwt met 'r, en geeft 'r ringen aan al haar vingers, aan alle negen. Want aan een hand miste ze een botje van de pink. Soms moet een mens iets kleins verliezen, om er iets groots voor terug te krijgen...
RK: Is dit zo...
[...?]
EB: ...komt er ineens...
RK: Nederlandse moraal in
EB: Nederlandse moraal... - sommige mensen die zitten aan het eind echt te huilen.
RK: Ja.
EB: Die hebben...
RK: Het begin is nou niet echt dat je denk van, goh, dat wordt een leuk verhaal, met die botten en dat lichaam...
EB: Neu, [...] dat zit verderop in het verhaal, er gebeuren daarvoor nog andere dingen, hè. Het is - die jongen helpt, eh - er is een veldslag tussen vogels en beesten die op de grond kruipen. Dat is ook weer ergens door ontstaan, maar goed. En uiteindelijk is er een enorm kabaal, een enorm gevecht, en uiteindelijk is er alleen nog maar een kraai en een slang over. En de koningszoon, die veel van vogels houdt, ziet dat, en die helpt dus die kraai, door die slang te doden, en hij krijgt van die kraai een jute zak, die je - zoals dat altijd is met dingen - niet open mag maken, behalve op plek waar je het liefste bent. Nou, dat belooft hij natuurlijk, en op weg naar huis, en jaaaa.... een jute zak, en je weegt en je knijpt eens wat, en je voelt eens wat en ja... - en wat doet hij 's nachts, als hij in het moeras bij een vuurtje zit, en zich kapot zit te vervelen? Hij maakt dus die jute zak open. En er komt een enorm kasteel uit. Fantastisch mooi kasteel. Maar ja, nou niet echt op de plek waar hij het liefste is, dus... hij jammert en klaagt van... nou ja, hoe had ik zo stom kunnen zijn, en daar komt een reus aan en die "wat is dat voor een herrie in m'n moeras, uh... kasteel...nou...Wat is het je waard als ik dat kasteel weer terugstop in, eh... oh, die jute zak daar zeker." -"Nou, zeg het maar." En die reus die zegt, "ik wil jouw kind, je oudste kind als het zeven jaar is." Was nooit verliefd geweest, denkt al helemaal niet aan trouwen, laat staan aan kinderen, dus die vindt dat goed, en die reus <mrwp> in die jute zak. En hij terug naar z'n ouders, en daar op die mooie groene heuvels trekt hij die zak open en waah, kasteel, fantastisch, mooi. Iedereen juicht, en zo'n mooie sleutel in de poort, en hij draait hem om en duwt hem open en daar staat de mooiste vrouw die hij ooit gezien heeft. En hij is meteen op slag verliefd - pats, en een jaar later: een kind. En als dat kind zeven jaar is, komt die reus. En ze geven hem eerst het kind van de kok mee, want die is ook zeven jaar. En die reus die geeft hem een stok en die zegt, "wat zou jouw vader hier mee doen?" -"tja", zegt dat jochie, "iedere hond en kat wegmeppen die in de buurt van het eten komt." -"Jij bent geen koningszoon" En in het verhaal smijt de reus dat kind dan tegen een rots. En de ene keer gebeurt dat, en de ander keer brengt hij hem bij mij gewoon terug. Het is maar net welke setting ik eh - Tweede kind is dat van de hofdienaar en die zegt van "Ja, die stok, een mep voor iedereen die in de buurt van het glaswerk komt." En de derde zoon, uiteindelijk de koningszoon wel, alles in drieën natuurlijk, die zegt van "nou met die stok doet mijn vader niks, daar heeft hij personeel voor." -"Aah, jij bent een koningszoon..." Nou ja, dan voedt die reus hem natuurlijk netjes op, en die jongen mag overal komen, loopt door dat hele kasteel, jaar in, jaar uit, en als hij een jaar of achttien is, ontdekt hij dus bovenin een torenkamer, waar die jongste dochter van de reus woont. [en hij denkt?] met jou ga ik trouwen. "Ja zegt ze...[?] dat zit er niet in, ik heb nog twee oudere zusters, en die gaan eerst." En dan krijg je de drie opdrachten. Dat hij een stal op moet ruimen, die vol ligt met mest, en...
RK: Dit is dus het beginstuk van dat andere verhaal, wat u eerst vertelde? Of niet?
EB: Nee...
RK: Oh dit is weer een los verhaal?
EB: Het botten-gebeuren is de derde opdracht van dit verhaal. Hij zegt: "Ik trouw met je jongste dochter." Zegt die reus: "Is goed, maar dan krijg je eerst drie opdrachten. Je moet een stal reinigen, die moet zo schoon zijn dat als ik deze gouden appel er hier in rol, dat hij aan de andere kant nog net zo glimt." Dat lukt, omdat die jongste dochter hem helpt. Zegt die reus, "Ja zo'n mooie stal, die moet wel een nieuw dak hebben. En en dak van veren, van vogels, en er mag er geeneen gelijk zijn aan de ander." Nou ja, zoveel vogels zijn er natuurlijk niet meer sinds die veldslag van de vogels. dat lukt hem niet, maar uiteindelijk met de hulp van die jongste dochter van de reus, lukt het weer wel. En de derde opdracht is dat hij uit een boom ver weg vijf eieren moet halen. En hij kan niet bij de eerste tak in die boom, want die zit op zeven meter hoog. Dan komt dus die jongste dochter en die zegt, "Je hebt me twee keer vertrouwd, vertrouw me nu ook maar, dood me, en gebruik mijn botten om in die boom te klimmen."
RK: OK
EB: Dus hoe ver, ja hoe ver gaat je vertrouwen, hoe ver, hè, hoe onvoorwaardelijk - want dat zou dan gelijk die reuzendochter kunnen zeggen - hoe onvoorwaardelijk is je liefde dan?
RK: En dit is een Keltisch verhaal?
EB: Dat is een Keltisch verhaal. Ja.
Onderwerp
AT 0313 - The Magic Flight 
AT 0313 - The Magic Flight 
ATU 0313 - The Magic Flight.
ATU 0313 - The Magic Flight.
Beschrijving
Er woedt een veldslag tussen vogels en dieren die op de grond leven. Uiteindelijk zijn er alleen nog maar een kraai en een slang over. Een koningszoon, die veel van vogels houdt, helpt de kraai. De slang wordt verslagen en als beloning krijgt de jongen een jute zak, die hij alleen mag openmaken op de plek waar hij het liefste is. 's Nachts, als hij in het moeras zit, opent hij toch de zak, en er komt een enorm kasteel uit. Een reus hoort zijn geklaag en komt kijken. De reus helpt hem om het kasteel terug in de zak te stoppen, als de jongen hem over zeven jaar zijn oudste kind zal geven. De jongen keert terug naar zijn ouders en pakt het kasteel weer uit boven op de mooie groene heuvels. In het kasteel woont de mooiste vrouw die hij ooit gezien heeft, ze trouwen en krijgen een jaar later een kind. Als het kind zeven jaar oud is, komt de reus opeens. Tweemaal geven ze een ander kind mee, maar de reus doorziet het bedrog. De derde keer wordt wel het echte kind meegegeven. De reus is nu tevreden en voedt het kind op. De jongen mag overal in het kasteel komen, en als hij een jaar of achttien is ontdekt hij bovenin het kasteel een torenkamer, waar de jongste dochter van de reus woont. Met haar wil hij trouwen, maar dat kan pas na het vervullen van drie opdrachten. De eerste twee opdrachten vervult hij met behulp van de dochter. De laatste opdracht is dat hij uit een boom ver weg vijf eieren moet halen. Hij kan niet bij de eerste tak van de boom komen, want die zit op zeven meter hoog. Ook de laatste maal helpt de dochter hem. Ze zegt dat hij haar moet doden, en haar botten als traptreden in de boom moet steken. Als hij dan klaar is, moet hij de botten weer netjes terugleggen, haar vlees er terug overheen doen, en dan alles helen met water uit de bron. Dit doet hij, maar hij laat een botje in de boom zitten. De volgende ochtend mag de jongen trouwen, maar hij moet kiezen uit de drie dochters van de reus, die allemaal precies op elkaar lijken. Toch kiest hij de jongste, en hij trouwt haar door haar negen ringen te geven, een voor iedere vinger. Ze mist namelijk een deel van haar pink.
Bron
Letterlijk afschrift van .wav-opname: DBosch_Borrias2.wav.
Commentaar
20 juni 2007
Gebaseerd op een Keltisch sprookje.
Aanwezig: Ruben A. Koman en Oscar Strik.
EB: Eric Borrias
RK: Ruben Koman
OS: Oscar Strik
Aanwezig: Ruben A. Koman en Oscar Strik.
EB: Eric Borrias
RK: Ruben Koman
OS: Oscar Strik
The Girl as Helper in the Hero's Flight
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21